Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

Η Τέχνη της Φυγής...

... ή η απόλυτη τρέλα!

Το Parkour ("παρ-κώρ" στα αγγλικά και "παγ-κούγ" στα γαλλικά), γνωστό και ως Η Τέχνη της Φυγής, είναι μια γαλλικής καταγωγής μη-ανταγωνιστική σωματική και πνευματική τέχνη που έχει ως στόχο την ταχύτατη και βέλτιστη δυνατή μετακίνηση από οποιοδήποτε σημείο του χώρου Α σε διαφορετικό σημείο Β, χρησιμοποιώντας μόνο τις ανθρώπινες σωματικές ικανότητες.

Στόχος του Parkour είναι ουσιαστικά η υπερπήδηση εμποδίων, φυσικών και τεχνητών, όπου ως εμπόδια μπορούν να θεωρηθούν τα πάντα, από βράχοι, ποτάμια, ή κλαδιά μέχρι τοίχοι, πεζούλια, ή κάγκελα. Ένας traceur καλλιεργεί την ικανότητα να εντοπίζει εναλλακτικούς τρόπους κίνησης και πορείας, τους οποίους ενδέχεται να χρησιμοποιήσει τόσο στην καθημερινή του ζωή, όσο και σε καταστάσεις εκτάκτων αναγκών. Γι'αυτό το λόγο η κατηγοριοποίηση του Parkour ως δραστηριότητα είναι δύσκολη, αφού κάποιοι το θεωρούν άθλημα ενώ κάποιοι πολεμική τέχνη. Πολλοί, ωστόσο, είναι ευχαριστημένοι με το να τοποθετούν το Parkour στη δική του κατηγορία: "Το Parkour είναι Parkour."

Το Parkour καθιερώθηκε από το David Belle (Νταβίντ Μπελ) τη δεκαετία του '80, και ως γενέτειρά του θεωρείται η Lisses, ένα προάστιο του Παρισίου της Γαλλίας. Εμπνευστής του Parkour, ωστόσο, είναι ο Βιετναμέζικης καταγωγής Raymond Belle, στρατιώτης, πυροσβέστης, μαθητής της Méthode Naturelle, και πατέρας και μέντορας του David Belle. Ο όρος Parkour προκύπτει από το Parcours du Combattant, ένα είδος στρατιωτικού αγωνίσματος δρόμου μετ'εμποδίων. Ο Hubert Koundé, φίλος του David Belle, είχε την ιδέα να δανειστούν τη λέξη parcours (που σημαίνει διαδρομή), να αντικαταστήσουν το γράμμα "c" με "k" για να υποδηλώνει μαχητικότητα, και να αφαιρέσουν το άηχο "s", γιατί ήταν αντίθετο με τη φιλοσοφία του Parkour περί ελάχιστης κατανάλωσης ενέργειας.
Πηγή και περισσότερες πληροφορίες

Ελληνική κοινότητα Parkour

Αν μπορούσα να χαρακτηρίσω κάποιον ως τον πρώτο traceur, μου έρχεται απευθείας ο πασίγνωστος Jackie Chan με τα ακροβατικά του στις απίστευτες ταινίες του που τον καθιέρωσαν ως μετρ του είδους του... Πηγαίνοντας όμως πιο πίσω, οι ρίζες του απλώνονται στη φιλοσοφία του Bruce Lee και του Jeet Kune Do του, που αποτέλεσε ένα μείγμα πολεμικών τεχνών ξεφεύγοντας από τη "στατικότητα" των επαναλαμβανόμενων κινήσεων άλλων πολεμικών τεχνών...





Και κάπου εκεί ανάμεσα σε πολεμικές τέχνες και στις χορευτικές εκφράσεις, ξεπήδησε στους δρόμους των αμερικανικών μεγαλουπόλεων και το πασίγνωστο Breakdance, συνδυασμός σωματικής και ψυχικής δύναμης, δίνοντας στο χορό μια μαγική έλλειψη βαρύτητας του σώματος ξεφεύγοντας από τα χορευτικά στάνταρ...

Μια εντυπωσιακή επαφή του κοινού με το Parkour υπήρξε στο Casino Royale...





...αλλά πολύ νωρίτερα, το 2004, μια γαλλική ταινία δράσης ονόματι Banlieue 13 (District B13) είχε ήδη μια από τις πιο απίστευτες καταδιώξεις που κινηματογραφήθηκαν ποτέ και ανέδειξε το όνομα του απίστευτου David Belle...






Η συνέχεια, απλά αυτονόητη και σε κάθε σημείο του κόσμου όπου διδάσκεται η Τέχνη της Φυγής... κι αχρείαστη ας είναι. Και καθώς το blogging ελαφρώς επικίνδυνο ώρες ώρες, συνιστώ το Parkour ανεπιφύλακτα... εξού και το σοφό "τρεχάτε ποδαράκια μου"... ;)




2 σχόλια:

πρκλς είπε...

Βρε συ Ναξ,
όντως συμβαίνουσι και είναι εφικτά τέτοια πράγματα? Ήτοι, να εκπαιδεύσω την απολλώνεια κορμάρα μου να κάμνει τέτοια πράματα, ή θα γιομίσω κατάγματα τώρα εν τοις γεροντάμασι?
:-)

Naxion είπε...

Αγαπητέ Συντ, το έχω δοκιμάσει κι είναι όντως εφικτό... Σκέψου τη χρησιμότητα της όλης ιστορίας. Σου την πέφτουν φερ' ειπείν τα ΜΑΤ. Τινάζεσαι πάνω από τον κουρνιαχτό των δακρυγόνων και προσγειώνεσαι πίσω τους... Γυρίζουν σε βλέπουν και σκιάζονται. Ξαναστοχεύουν, βροντούν δακρυγόνα, πλαστικές σφαίρες και δε συμμαζεύεται... Πετυχαίνουν τους δικούς τους... Ξανά εσύ χορεύεις στους αιθέρες... Δυο τρεις φορές το ίδιο σκηνικό, ολόκληρη διμοιρία των ΜΑΤ τέθηκε εκτός...

Τι μολώτοφ και ποια συνθήματα τώρα...

Parkour, Συντ... Parkour!

;)