Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2009

Μεγιστοτεράστια ελληνική επιτυχία!

Με τυμπανοκρουσίες υποδέχτηκαν την είδηση της συνάντησης Ντ. Μπακογιάννη - Χ. Κλίντον οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες, παρουσιάζοντάς την ως φοβερή και τρομερή ελληνική επιτυχία (τώρα τι σόι μεγάλη επιτυχία μπορεί να αποτελέσει μια συνάντηση για το θεαθήναι, αλλουνού ρασοφόρου ευαγγέλιο) κι ότι επιτέλους οι ΗΠΑ πήραν το μήνυμα, λέει, και θα αλλάξει η ανθελληνική πολιτική που βίωσε η χώρα μας επί προεδρίας Τζ. Μπους του νεώτερου. Ετούτος ο καινούριος ο πρόεδρος είναι φιλέλληνας, λέει...

Σπουδαία η συνάντηση λοιπόν και ειδικά τα όσα σοβαρά ειπώθηκαν κατά την έξοδο μπροστά στους δημοσιογράφους και τεράστια σαν το μπόι της, η επιτυχία της Ντόρας μας η οποία κατάφερε επιτέλους να βρει κατά πού πέφτει το ...Εξωτερικό. Καθώς η ενασχόλησή της με το Εσωτερικό της απέσπασε πολύτιμο χρόνο όλο αυτό το διάστημα. Τώρα όμως όλα μπήκαν στο σωστό λούκι κι έχουν πάρει τη σωστή κατεύθυνση... την παλιά, καλή και τόσο γνώριμη...

Συγκινημένος, αντιγράφω από το http://www.state.gov το τεράστιο κείμενο που όμως αξίζει να διαβάσουμε άπαντες... Δεν έχουμε και κάθε μέρα επιτυχίες άλλωστε...



Secretary Clinton Welcomes Greek Foreign Minister Dora Bakoyannis
Hillary Rodham Clinton
Secretary of State
Remarks With Greek Foreign Minister Dora Bakoyannis Before Their Meeting
Washington, DC
February 25, 2009

SECRETARY CLINTON: Well, I am so pleased to welcome a friend to Washington and to the State Department. She’s no stranger to either, but it’s a great honor for me to have you here in my new capacity.
FOREIGN MINISTER BAKOYANNIS: Thank you, Madame Secretary. It’s a pleasure to be back in Washington.
SECRETARY CLINTON: Thank you.
FOREIGN MINISTER BAKOYANNIS: And I’m looking forward to working with you.
SECRETARY CLINTON: Me too. Thank you. Thank you all very much.


Εχμ... αυτό.

Και αφού πετύχαμε αυτόν τον μεγιστοτεράστιο άθλο με την δίμετρη ΥΠΕΞ μας που σκορπά τον φόβο και τον τρόμο στη διάβα της - και καθώς είμαστε σίγουροι (το κεφάλι μας κόβουμε) ότι νωρίτερα στο τετ α τετ της με την αμερικανίδα ομόλογό της, την τουλούμιασε στο ξύλο (η δικιά μας την άλλη) - οι Αμερικανοί ευκαιρία δεν έχασαν να δείξουν εν συνεχεία ότι πράγματι η ανθελληνική τους πολιτική ανήκει στο παρελθόν...

Διαφθορά και αναποτελεσματικότητα
Σκληρή για την Ελλάδα η έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα



Ιδιαίτερα σκληρή είναι για την Ελλάδα η έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τα ανθρώπινα δικαιώματα για το έτος 2008, η οποία δόθηκε την Τετάρτη στη δημοσιότητα. Εκτενής είναι η αναφορά των Αμερικανών στα γεγονότα που συγκλόνισαν την Ελλάδα με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από αστυνομικό στα Εξάρχεια.

Αναφορά στα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου γίνεται σε παράγραφο με τίτλο «Αυθαίρετη ή έκνομη στέρηση της ζωής», όπου γίνεται εκτενής περιγραφή των γεγονότων της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου και όσων ακολούθησαν. Αναφέρονται παράλληλα τα συμπεράσματα έκθεσης της Διεθνούς Αμνηστίας, σύμφωνα με τα οποία η Αστυνομία χρησιμοποίησε υπερβολική βία εναντίον των διαδηλωτών που ξεχύθηκαν στους δρόμους μετά τη δολοφονία.

Σύμφωνα με Το Βήμα, στην έκθεση αναλύεται επίσης ο ρόλος της Αστυνομίας και των δυνάμεων ασφαλείας, καθώς και το κατά πόσον ασκούν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους. Οι συντάκτες του κειμένου εκφράζουν επιφυλάξεις για το κατά πόσον η Αστυνομία ερευνά πλήρως τους «αυτοαποκαλούμενους» αναρχικούς, οι οποίοι χρησιμοποιώντας μεταξύ άλλων βόμβες μολότοφ «επιτίθενται σε περιουσίες, κυβερνητικά γραφεία, στόχους που αντιπροσωπεύουν 'δυτικά συμφέροντα' και στην Αστυνομία, κυρίως στο κέντρο της Αθήνας».

Αναφορά γίνεται και στη διαφθορά στην Ελλάδα με αφορμή το σκάνδαλο του Βατοπαιδίου και τις παραιτήσεις δύο υπουργών (των Θ.Ρουσόπουλου και Γ.Βουλγαράκη, τα ονόματα των οποίων δεν αναφέρονται) όσο και στο σκάνδαλο που κόστισε τη θέση του συμβούλου του πρωθυπουργού στον Ι.Κεφαλογιάννη (επίσης δεν αναφέρεται το όνομα).

Μεγάλο μέρος της έκθεσης καλύπτουν οι συνθήκες διαβίωσης των Ρομά και οι διακρίσεις εναντίον τους.
News.in.gr
Τι καλά! Όλα μπήκαν πάλι στη σειρά τους! :D

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2009

Πολιτική σκηνή και σανίδι (βρεγμένο)

Και καθώς παρακολουθείς τα εν Ελλάδι γουστόζικα τεκταινόμενα κάθεσαι κι αναλογίζεσαι κοιτώντας τον καπνό από το τσιγάρο ν' ανεβαίνει και να χάνεται...

Τελικά είμαστε άτυχοι ή τυχεροί ως πολίτες? Σε ποιο σημείο ακριβώς θα βρισκόμασταν ως χώρα δίχως τους πρωταγωνιστές αυτής της φαρσοκωμωδίας που έχει την ταμπέλα "Ελληνική Πολιτική"? Σε καλύτερη μοίρα, σε χειρότερη μοίρα? Κι η Μοίρα? Η Ειμαρμένη υφίσταται, ή μήπως έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά κι έχει εγκαταλείψει προ πολλού αυτόν τον τόπο καθώς κινδύνευε να φάει το κεφάλι της από τους ντόπιους παλαβούς? Τι είναι αυτό που κάνει να ευδοκιμούν αυτού του είδους πολιτικά φρούτα στην χώρα μας?

Μην είν' το κλίμα? Μην είν' η θάλασσα που μαγεύει κι ο ήλιος που τρελαίνει?

Στο τι είναι η πολιτική, εύκολο να απαντήσει κανείς. Το ότι είμαστε πολιτικά όντα οι Γραικοί, από αρχαιοτάτων ετών γνωστό, τιμή μας και καμάρι μας τουτέστιν... Το ότι όπου πολιτικής καζάνι Σελλός θα μαγειρεύει, άκρως προβλέψιμο κι αυτό...

Στο τι εστί ελληνικής φύσεως πολιτική και Έλληνες Πολιτικοί, ποιος σώφρων θα τολμήσει να δώσει απάντηση? Εκτός αν έχει αποφασίσει εξαρχής να περάσει τα λεπτά όρια που χωρίζουν τη λογική από την τρέλα κι έχει εφοδιαστεί μ' έναν σύγχρονο ζουρλομανδύα ώστε να ανταπεξέλθει στα όσα από την απάντηση θα ξεπροβάλλουν...

Πολιτικοί ηγέτες ηγήτορες και ηγετίσκοι με το όνειρο να γίνουν Εθνάρχες... Πολιτικά κόμματα που μετατράπηκαν σε τελείες μετά παύλας... Χαρωπά κατσικάκια και προβατάκια που βελάζουν μπαινοβγαίνοντας από πολιτικό μαντρί σε πολιτικό μαντρί... Και να΄διναν και γάλα πάει στην ευχή... Φράχτες πολιτικοί που στήνονται σε ξένα χωράφια μπερδεύοντας μπούτια κι ιδεολογίες να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα... Αριστεροί με δεξιά συνθήματα και δεξιοί μ' αριστερές παρόλες, κεντρώοι που πατούν αριστερά και δεξιά ταυτόχρονα με τα ...στολίδια τους να κρέμονται στο απύθμενο κενό...

Προσωπικά δε θάθελα να είμαι πολίτης άλλης χώρας... Δε θα μπορούσα να ζήσω χωρίς το καθημερινό γέλιο που είναι και το μόνο που παράγει ετούτη η χώρα. Μια χώρα που χτίζει και γκρεμίζει το αμέσως προηγούμενο χτισμένο εν ριπή οφθαλμού έχοντας καταργήσει την έννοια του χρόνου... Η γραμμική σειρά παρελθόν - παρόν - μέλλον που καταργείται σ' ένα κυκλικό περιτύλιγμα παρελθόντος-παρόντος-μέλλοντος που θα έκαναν τον Αϊνστάιν να μαλλιοτραβιέται για να εξηγήσει τη στατικότητα του χρόνου σ' αυτόν εδώ τον τόπο...

Είμαστε τυχεροί ως λαός, απίστευτα τυχεροί... Τέτοιους αστέρες πολιτικούς ούτε σε υπερπαραγωγές του Hollywood δε βρίσκεις...

Κάθεσαι λοιπόν ως ταινιόφιλος και ψάχνεις τη μνήμη σου για ταινίες του κινηματογράφου που θα μπορούσαν να περιγράψουν έστω και στο ελάχιστο την απερίγραπτη, απίστευτη ελληνική πολιτική σκηνή με τις ατέλειωτες γκάφες, τα ειδικά πολιτικά εφέ, το γέλιο το τρελό, τις γουστόζικες καθημερινές κοκκορομαχίες... Μια εξουσία που τη βάρεσε η εξουσία κατακέφαλα...

Μετά ωρίμου σκέψεως κατέληξα ποιους μου θυμίζουν οι επίδοξοι εθνάρχες... Κι ένιωσα πάλι παιδί γιατί οι ήρωες της παιδικής μου ηλίκιας είναι ζωντανοί, είναι δίπλα μας, κοντά μας, ποτέ δε μας άφησαν κι ούτε θα μας αφήσουν... Πάντα σιμά μας κάθονται, το κέφι να σκορπούν, το γέλιο να μοιράζουν...



...ή τον τρόμο...


...κι ειδικά "αυτός" είναι που δεν πρόκειται να μας αφήσει με τίποτα...



Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

Πολιτική (-οί) χωρίς τιμή...

"Ατίθασα μέλη, διαφανή ρούχα,
γλοιώδη στόματα υποκριτικά,
ανυποψίαστα, μηδενικά
πλάσματα, και γι' αυτό προνομιούχα..."
Από τη μία προσπαθείς τα πάντα να προσπεράσεις σαν κάτι ανύπαρκτο σαν κάτι μη πραγματικό που τάχα μόνο η φαντασία σου γεννάει. Κάνεις ότι δε σ' απασχολούν κι ότι όλα καλώς βαίνουν προσπαθώντας να μην ρίξεις καμιά σκιά αμφιβολίας πάνω σε όσα καθορίζουν τη ζωή σου και τις ζωές όλων πλάι σου, τριγύρω σου, εδώ στον ίδιο χωροχρόνο...

Με χιουμοριστική διάθεση θα προσπαθήσεις να δικαιολογήσεις τα όσα είναι πέραν της λογικής, όλα εκείνα που ο όρος "τραγελαφικά" απλά δεν αρκεί να τα καλύψει, να τα περιγράψει ή να τα κατατάξει οπουδήποτε καθώς είναι εκτός συναγωνισμού και σε καμιά κατηγορία θέση δε θα βρουν...

Παρατηρείς την ολύμπια ψυχραιμία και απίστευτη νηφαλιότητα όλων εκείνων που κρατούν τις τύχες αυτού του σκάφους και καθορίζουν την πορεία του ανάμεσα σε συμπληγάδες ύφαλους και σκοπέλους... κι απορείς πώς γίνεται να παραμένουν ψύχραιμοι όταν το έρμο σκάφος το χιλιοτσακισμένο, σε κάθε ύφαλο σε κάθε σκόπελο, σε κάθε ξέρα θα οδηγήσουν.

Σε τι μέλλον μπορεί να ελπίζει κανείς υπό τη σκέπη ενός αδηφάγου, απάνθρωπου, βάρβαρου, απολίτιστου, κατ' επίφαση κράτους, που ούτε το ίδιο στα πόδια του να σταθεί δε δύναται, πόσο στα χέρια του να μας κρατήσει...

Τι ασφάλεια μπορείς να νιώσεις ως πολίτης ζώντας σ' αυτή τη ζούγκλα όπου σαρκοβόρα "πολιτικά όντα" εξουσιάζουν τη ζωή σου, των παιδιών σου, ακόμα κι εκείνες τις αγέννητες γενιές που γεννιούνται χρεωμένες και καταδικασμένες καθώς τίποτα δεν άφησαν οι εξ Ελλήνων πολιτικών παμφάγοι...

Τι σόι πολιτική είναι αυτή που τα συμφέροντά της είναι υπεράνω των συμφερόντων των πολιτών και από ποιο σύμπαν εμφανίστηκαν αυτοί οι πολιτικοί κομήτες με τις λαμπρές φωτεινές ουρές και τα ξερά κεφάλια?

Πόσο δύσκολο είναι να παράγεις έργο και να υπηρετείς όσους ορκίστηκες και τάχτηκες να υπηρετείς? Τι σόι Θερμοπύλες θα κρατούσαν ετούτοι οι ταγοί της εξουσίας?

Γιατί η τρέλα κι η κορδέλα? Γιατί απέλειπαν η πίσσα και τα πούπουλα, το σκοινί και το σαπούνι. Γιατί όσες αντοχές κι αν έχεις, κάποια στιγμή το βλέμμα σου θα πέσει στο τιμημένο Μάνλιχερ του παππού σου που κρέμεται στον τοίχο, και το καμουτσίκι του που σε κάποια γωνιά του πατρικού σου έχει τη θέση του...

Αξιοπρέπεια, τιμή, θάρρος, ηθική, υπευθυνότητα... Αντώνυμα των εννοιών "πολιτικός" και "πολιτική"... Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα... Με όμορφα λογίδρια ως άλλες σειρήνες τα άβουλα αμνοερίφια θα προσπαθήσουν να προσεγγίσουν, τις χάντρες και τα καθρεφτάκια τους να προσφέρουν, τον πλούτο τους ν' αρπάξουν. Υποσχέσεις αμέτρητες, τη Γη και τη Σελήνη, τ' άστρα και τον ουρανό, το Σύμπαν ολάκερο στα πόδια μας θα καταθέσουν. Και μόλις αυτός ο πανέξυπνος (συνώνυμο της λήθης) "κυρίαρχος ελληνικός λαός" την εντολή θα δώσει, οι ταπεινοί, σεμνοί, καλάγαθοι, δημοκρατικοί μανδύες θα πέσουν από τους ώμους τους και βρωμερές ύαινες, αιμοσταγή τσακάλια και πτωματοφάγα κοράκια θα ξεπροβάλλουν από κάτω...

Τιμή?

Ποιος την έχασε για να τη βρουν η πολιτική και οι εραστές της...

Θάρρος?

Το θράσος ίδιον γνωρίσμα των θρασύδειλων... καμιά σχέση με το θάρρος.

Έστω και μια απειροελάχιστη ποσότητα τιμής και θάρρους στο πολιτικό σαρκίο τους να είχαν, θα έκαναν και τη μόνη πράξη που τους ταίριαζε εκεί πλάι στη σωρό αυτής της χώρας που κείτεται ατιμασμένη, βιασμένη κι αιμόφυρτη στα πόδια τους μαζί με τους πολίτες της και τα τσακισμένα όνειρά τους για ένα μέλλον ανθρώπινο...

"Στον κόσμο των πολεμιστών, το σεπούκου ήταν μία εκδήλωση του θάρρους που έπρεπε να δείξει ένας σαμουράϊ που ήξερε ότι είχε ηττηθεί ή είχε ατιμαστεί ή πληγωθεί ηθικά. Σήμαινε ότι είχε τελειώσει την ζωή του καθαρός από κάθε προσβολή και με την υπόληψή του όχι απλώς άθικτη, αλλά επιπλέον και ανεβασμένη"

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009

ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΜΙΑ ΨΥΧΟΥΛΑ

Αναδημοσιεύω από το Blog της φίλης Εκάτης. Προωθήστε το όσοι μπορείτε, όπου μπορείτε...


Ενα μήνυμα βοήθειας απο τα σχόλια της ανάρτησής μου....όποιος μπορεί ας βοηθήσει!!!


Odysseas Vroxinos

Καλημέρα, το κοριτσάκι ενός φίλου μας που είναι μόλις 4 χρονών πάσχει από μορφή Καρκίνου Νευροβλάστομα και είναι σε πολύ κρίσιμη κατάσταση. Χρειάζεται επειγόντως αίμα ΑΒ Θετικό. Παρακαλώ πολύ όποιον έχει την ίδια ομάδα αίματος να δώσει αίμα και να προωθήσει αυτό το μήνυμα σε όσους περισσότερους γνωστούς μπορεί!! Τα στοιχεία είναι: Αργυρώ Τερεζάκητου Μανούσου και της Δέσποινας, Αγλαία Κυριακού Ογκολογικό τμήμα ή στο τμήμα αιμοδοσίας.

Ευχαριστούμε πολύ που βοηθάτε την Αργυρώ.
http://ekati-e.blogspot.com

Είσαι Θεός!! :)))

Ίδια μέθοδος, ίδιοι πρωταγωνιστές
Απόδραση-καρμπόν Παλαιοκώστα και Ριτζάι από τον Κορυδαλλό με ελικόπτερο


Απόδραση με ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού πραγματοποίησαν, για δεύτερη φορά, το μεσημέρι της Κυριακής οι υπόδικοι Βασίλης Παλαιοκώστας και Αλκέτ Ριτζάι.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, οι δύο άνδρες κατάφεραν να βγουν από την απομόνωση, όπου κρατούνταν, στον προαύλιο χώρο των φυλακών και εν συνεχεία ανέβηκαν με ανεμόσκαλα στο ελικόπτερο.

Το ελικόπτερο είχε προσγειωθεί στην ταράτσα της τρίτης πτέρυγας των φυλακών, από όπου πέταξε την ανεμόσκαλα.

Οι φύλακες που βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο των φυλακών άνοιξαν πυρ εναντίον των δραπετών, χωρίς να προλάβουν όμως να τους σταματήσουν.

Το ελικόπτερο τελικώς προσγειώθηκε σε περιοχή κοντά στο Πολυδένδρι Αττικής. Σε εξέλιξη βρίσκεται μεγάλη επιχείρηση της Αστυνομίας για τον εντοπισμό των δραπετών.

Στις φυλακές του Κορυδαλλού σπεύδει ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Δένδιας.

Οι Βασίλης Παλαιοκώστας και Αλκέτ Ριτζάι είχαν μεταφερθεί πρόσφατα στις φυλακές Κορυδαλλού από σωφρονιστικά ιδρύματα της επαρχίας, καθώς επρόκειτο να δικαστούν για την προηγούμενη απόδραση με ελικόπτερο.

Η πρώτη τους κινηματογραφική απόδραση είχε γίνει στις 4 Ιουνίου 2006 και είχε προκαλέσει τότε πολιτικό σεισμό.

Η σύλληψη του Β.Παλαιοκώστα το καλοκαίρι του 2008, μετά την απαγωγή του βιομήχανου Γ.Μυλωνά, επιτάχυνε την έναρξη της δίκης, η οποία ξεκίνησε τον περασμένο Ιανουάριο.

Newsroom ΔΟΛ


Φίλτατοι, συγνώμη αλλά δεν αντέχω θα το πω...

Δεν παίζεται! :))))

Με τρέλα και κορδέλα!

Χιχι, θα πεθάνω... κάποιος να με βοηθήσει να σηκωθώ! :))))))

+1




Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

Anyway the Wind blows...



Κοινωνία ώρα μηδέν (έχει κολλήσει ο δείκτης στο μηδέν, δε λέει να ξεκολλήσει... οπότε για το φόβο των Ιουδαίων και μόνο η φράση, αδιάφορη πια...), θύελλες που ανέκαθεν αχνοφαίνονται στον ορίζοντα, η καταστροφή που πάντα πλησιάζει σαν μπαμπούλας που ταΐζει με το ζόρι μικρά παιδιά - αλλά ως μπαμπούλας μόνο το όνομα έχει και τίποτε άλλο, ο Δίας που αρπάζει την Ευρώπη κι η ερωτευμένη με το μεγαλείο του Θεού Ευρώπη που από τότε δεν ξέρει τι της γίνεται, ποια είναι, πού είναι, πού πατάει... Έρωτας είναι αυτός... σου κλέβει τα μυαλά, σε μπάζει σ' άλλες ατραπούς, σ' αλλάζει... μόνο που για να σου κλέψει το μυαλό πρέπει να υφίσταται το τελευταίο... έστω μια ποσότητα φαιάς ουσίας. Κάτι τέλος πάντων που να υποδηλώνει λογική...

Τίποτε νεότερο σαν ανάρτηση, απλά αλάτι στις πληγές ρίχνει... Κι αύριο με χάος θα απειλούμαστε, κι αύριο με ολοκληρωτική οικονομική καταστροφή θα τρομάζουν τα παιδιά μας και θα τρώνε το φαΐ τους... Και μέσα στον πανικό μας δεν καταλάβαμε ότι τα όσα οι εξέχοντες καναλάρχες μας ταΐζουν δια των έμμισθων οργάνων τους, μέρος του σχεδίου είναι... Αμερικανοποίηση της ελληνικής κοινωνίας... κοινώς πώς θα γίνουμε "αμερικανάκια"...

Μασάει η κατσίκα ταράμα?

...δυστυχώς μασάει πλέον...

Απολαύστε το κομμάτι και κόψτε μετά τις φλέβες σας λίγο πριν το δελτίο ειδήσεων των 8... αργά και ηδονικά ...


Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

Στημένα οικονομικά παιχνίδια

Όσα χρόνια κι αν θυμάμαι, ο όρος "λιτότητα" κι η φράση "πρέπει να σφίξουμε το ζωνάρι" δεν έχουν λείψει από το καθημερινό λεξιλόγιο της εκάστοτε κυβέρνησης. Και ως είθισται στον κόσμο της πολιτικής, ό,τι απευθύνεται από πολιτικά στόματα προς τους πολίτες δεν περιλαμβάνει και τους πρώτους σ' αυτό. Οι πολίτες καλούνται να καλύψουν τα ελλείμματα, οι πολίτες καλούνται να αναλάβουν το βάρος των οικονομικών ατασθαλιών, οι πολίτες είναι αυτοί που θα πληρώσουν τον κάθε νέο φόρο αίματος που δημιούργησαν, δημιουργούν και θα δημιουργούν αέναα οι όποιοι ...χαρισματικοί κυβερνώντες που ο καθημερινός τους βίος λέξεις όπως "λιτότητα" και "φτώχεια" δεν περιλαμβάνει. Δυστυχώς τα λαμπρά αυτά μυαλά καλούνται να διαχειριστούν τις τύχες μας, σεμνά και ταπεινά, με τις βίλες τα κότερα και την ντόλτσε βίτα στο βωμό της οποίας θυσιάζουν τα του πολίτη και τον ίδιο μαζί...

Παγκόσμια οικονομική κρίση λοιπόν και μια περίεργη κατάσταση οικονομικής κατρακύλας εν είδει ντόμινο να επηρεάζει κάθε χώρα να εισάγει τους όρους "λιτότητα" και "φτώχεια" ακόμα και σε χώρες που ουδέποτε γνώριζαν τη σημασία τους. Σαν ομίχλη απλώνεται πλέον ο φόβος και η ανασφάλεια σ' όλο τον κόσμο... Πακέτα στήριξης τραπεζών εδώ, πακέτα στήριξης τραπεζών εκεί, πακέτα στήριξης τραπεζών παραπέρα... όταν θα μεγαλώσω θα γίνω τραπεζίτης, το αποφάσισα. Σε στηρίζουν όλοι...

Και ξαφνικά μέσα στο μούδιασμα που έχει τους πάντες καταβάλει, τσουπ! νάτην πετιέται από ξαρχής και αντρειεύει και θεριεύει μια ελληνική αντίδραση που είναι εντελώς αλλού για αλλού και περιέργως καμιά σχέση δεν έχει με τα παγκόσμια οικονομικά τεκταινόμενα που έσπειραν παντού την (στημένη) απόγνωση...

Εδώ λοιπόν ο κόσμος χάνεται, εταιρίες κολοσσοί μιλούν μέχρι και για λουκέτο, πολυεθνικές ανακοινώνουν απολύσεις στελεχών, τα χρηματιστήρια βρίσκονται στο βυθό και παλεύουν να κρατηθούν στην επιφάνεια, οι τράπεζες παίζουν το ρόλο του Φτωχούλη του Θεού και ζητούν ελεημοσύνη με τη ρεντιγκότα και το σμόκιν στη γωνία, ανακοινώνονται κρατικοποιήσεις τραπεζών ως έσχατη λύση και ...στην Ελλάδα?

Η Ελλάς, με τρέλα και κορδέλα...

Η κυβέρνηση για να μην μείνει εκτός μόδας, ανακοινώνει πακέτο στήριξης 27-28 δις Ευρώ για τις τράπεζες και οι εγχώριοι τραπεζίτες να κοιτούν αδιάφορα... "Βρε πάρτε τα να στηριχτείτε, έτσι κάνουν και οι άλλοι", να εκλιπαρεί η κυβέρνηση, "τι να τα κάνουμε? Έχουμε" να ανταπαντούν οι τραπεζίτες... "Βρε δώστε και σε εμάς" όλες οι κοινωνικές τάξεις πλην της κοινωνικής τάξης Κολωνακίου που δε χρειάζεται να το ζητήσει παρά απλά να το σκεφτεί κι εκτελείται, "μην ανακατεύεστε εσείς, δεν υπάρχουν λεφτά" η κυβερνητική απάντηση...

Και οι Ασκοί της Τρέλας δε θ' αργήσουν να ανοίξουν... Οι αγρότες θα κατεβούν να ζητήσουν τα όσα τους αναλογούν, οι εργαζόμενοι θα ζητήσουν αυξήσεις μισθών όταν η περικοπή κρέμεται παντού ως Δαμόκλειος σπάθη, και η κυβέρνηση που εν μέσω παγκόσμιας κρίσης δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν επηρεάζεται, κατάλαβε την ...κουζουλάδα της...

Πώς θα φαινόταν στις ηγεσίες των υπολοίπων Ευρωπαϊκών Κρατών όταν εν μέσω αυτής της μεγιστοτεράστιας (φούσκας) κρίσης - κι ενώ προσπαθούν να εισάγουν τον όρο "λιτότητα" στους πολίτες τους - οι τρελλλοί Έλληνες να εισπράττουν αυξήσεις, κι αντί να στηρίζονται οι τραπεζικοί κολοσσοί να στηρίζονται οι πολίτες? Και πού ακριβώς? Στον "φτωχό νότο"...

Ένα σχέδιο για να δουλέψει, για να ευδοκιμήσει, θα πρέπει να περιλαμβάνει τους πάντες μέσα σ' αυτό. Και η κυβέρνηση που ξαφνικά με λεονταρισμούς ανακοίνωνε την ευρωστία της ελληνικής οικονομίας, βρέθηκε την επόμενη με μια ωραία απειλή κοινοτικής επιτήρησης. Μια ωραία πανέμορφη και γουστόζικη συμπαιγνία Κυβέρνησης και Κομισιόν στήθηκε λοιπόν, αφενός μεν για να μην χαλάσουν τα ευρωπαϊκά σχέδια και πάνε τσάμπα οι δακρύβρεχτες ανακοινώσεις για την παγκόσμια οικονομία, κι αφετέρου να δοθεί μια χείρα βοήθειας εν είδει σφαλιάρας στην κυβέρνηση ώστε να γλιτώσει από τις απαιτήσεις της ελληνικής κοινωνίας...

Τόσο απλά και τόσο όμορφα...


Εις υγείαν των κορόιδων!

Στην υγειά μας επομένως...




Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009

Υπάρχει χρόνος...?


Υπάρχει χρόνος για να δεις μπροστά από τη στροφή που έρχεται και κρύβει τα όσα έρχονται καταπάνω σου?

Υπάρχει χρόνος για να σκεφτείς τα όσα μέλλει γενέσθαι?

Υπάρχει χρόνος για να ρίξεις μια ματιά στα όσα προσπερνάς κοιτάζοντας σε μια οθόνη όπου pixel αναβοσβήνουν με ταχύτητα προβάλλοντας χρώματα και κινήσεις απατηλές που απλά ορίζονται από τιμές σε μεταβλητές?

Υπάρχει άραγε χρόνος να σταματήσεις τα όσα δεν τολμάς να αντικρίσεις?

Πόσος χρόνος υπάρχει άραγε για ν' αφήσεις τις σκέψεις καταγής και να δράσεις εκεί που παίρνει, εκεί που πρέπει, εκεί που την όποια βοήθεια προσμένουν, ένα λιθαράκι να στρωθεί, κάτι να κινηθεί, κάτι απειροελάχιστο ν' αλλάξει σε όσα μίζερα τριγύρω μας τυλίγουν κι όργανα πειθήνια μας καταντούν?

Πόσο μας νοιάζει ν' αλλάξουν τα όσα με όμορφα ντυμένες φράσεις στηλιτεύουμε, τα όσα εξοστρακίζουμε, στα όσα με στόμφο αντιδρούμε?

Ποια η θέση του καθενός, ποιος ο ρόλος του σ' αυτό το στημένο παιχνίδι? Τι άλλαξε σε κάθε εποχή όπου η αντίδραση στη σήψη απλά μεταμορφώθηκε σε υπέρμαχο της τελευταίας?

Τι άλλαξε και η συμπόνοια στο κάθε τι που είναι άδικο κι απάνθρωπο μετατρέπεται εν καιρώ σε σύμπνοια με τα έργα των όσων κατακρίναμε έχοντας απολέσει το "ο" ενός "όχι" που δεν έφτανε μόνο να ειπωθεί αλλά και να προασπιστεί?

Έρως ανίκατε μάχαν, έρως ος εν κτήμασι πίπτεις, ος εν μαλακαίς παρειαίς νεανίδος εννυχεύεις, φοιτάς, δ' υπερπόντιος εν τ' αγρονόμοις αυλαίς... μα κι ο χρόνος αμείλικτος δυνάστης... Θα πάρει τη σφριγηλότητα των εφηβικών απόψεων κι εφηβικών ονείρων που θέλουν ν' αλλάξουν τον κόσμο και θα τη μετατρέψει σε νηφαλιότητα και θα την προσγειώσει ψύχραιμα στο νεκροκρέβατό της μέσα σε λίγα χρόνια...

Κι έτσι οι εκδιωγμένοι, οι εξοστρακισμένοι, θα ξεπροβάλλουν ως Μεσσίες, ως Σωτήρες οι λαμπεροί, οι αστραφτεροί με τα κίβδηλα όνειρά τους σα χάντρες να προσφέρουν... Ιθαγενείς ραγιάδες ήμασταν και παραμένουμε, δεν έχει αλλάξει κάτι... ούτε καν αυτός ο τρόπος που πλάθουμε τα όνειρα... Άλλοι μας τα σιγοψιθυρίζουν και δικά μας τα θεωρούμε...



Έρωτας...


Μέρα γιορτινή σήμερα λοιπόν? Ας φορέσουμε τα καλά μας τότε. Αν και δε νομίζω ότι μια μέρα που δηλώθηκε εξαρχής το τι θα αντιπροσωπεύει προσφέρει κάτι παραπάνω ή λιγότερο σ' ό,τι νιώθει κανείς...

Από την άλλη κοινωνία ..."ταχυονίων" η δική μας, τα πάντα μέσα σε άγχος και ταχύτητα γίνονται, ο χρόνος χάνει την αξία του, τα πάντα προσπερνιούνται κι οπότε καλώς να υπάρχει έστω κι σ' ένα ημερολόγιο μια μέρα που ρόλος της θα είναι να μας υπενθυμίζει τα όσα θα έπρεπε κάθε μέρα να συμβαίνουν, κι ειδικά κάθε νύχτα...

Όμορφη η κοινωνία μας κι αγγελικά πλασμένη για να γυροφέρνουν οι πάσης φύσεως κολασμένοι που όπως θέλουν ονομάζονται κι όχι όπως θα τους καλέσουν οι άλλοι. Σ' άλλες εποχές ο έρωτας ήταν θρησκεία, τώρα θα ψάξεις για μία μέρα που θα απλωθεί σαν τους πελάτες σ' εμποροπανήγυρη να αγοράσεις την πραμάτεια που πουλάνε... Ο έρωτας τη σήμερον αγοράζεται και πουλιέται... καμιά σχέση με τον αγοραίο έρωτα. Ο δεύτερος σαφώς πιο ντόμπρος είναι. Κι η όποια θρησκεία να τρέχει να μαζέψει τ' ασυμμάζευτα, να προλάβει τα απρόβλεπτα και τα όσα δεν μπορεί να χειριστεί καθώς το λογισμικό της παρωχημένο και ξεπερασμένο από την πρώτη στιγμή ήταν. Όταν ο κώδικας δεν βασίζεται σ' ανθρώπινες ανάγκες απλά στα αζήτητα θα καταλήξει...

Σπονδή στο αρχαίο πνεύμα τ' αθάνατο το ερωτικό, όπου Θεοί και Άνθρωποι στον έρωτα θα πειθαρχήσουν... Κι ανάθεμα σε δόγματα απάνθρωπα που τον έρωτα θα δαιμονοποιήσουν και ούτε ψήγμα ερωτικό στα κιτάπια τους δε θα βρεις...

Ας είναι μια μέρα λοιπόν, να θυμίζει σε κάποιους τα όσα κάθε στιγμή θα έπρεπε να είναι...

Και σπονδή σ' εκείνους τους άνοους της κάθε πολιτισμένης θρησκείας που ακόμα και μια μέρα "αφιερωμένη" στου έρωτα τα τερτίπια, τους ενοχλεί...

Ανέραστες θρησκείες κι ανέραστα δόγματα για ανέραστους ανθρώπους...

Οπότε ερωτευτείτε ελεύθερα και μην περιμένετε να σας το θυμίσει το κάθε ημερολόγιο...


Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009

Μαγεία...

Όχι, δεν είναι όλα άσχημα γύρω μας, δεν είναι όλα παράλογα, τρελά κι απάνθρωπα... Υπάρχουν στοιχεία που απλά σου δίνουν πίσω ένα χαμόγελο που βοηθά να αντιμετωπίσεις τα επόμενα που θα σε πλακώσουν... ανθρώπινο το να ψάχνεις κάτι θετικό μέσα στον ωκεανό της αρνητικότητας και την απόλυτη μαγεία βιώνεις όταν το βρίσκεις... Απλά σας συνιστώ μια βουτιά μέσα στη μαγεία και στο όνειρο, έστω και ψηφιακή...

Απολαύστε το όνειρο, όσο λίγο κι αν διαρκεί...

Και κάντε ένα ταξίδι σ' ένα υπέροχο ημερολόγιο της απίστευτης Bambalu...!

Καλέ, ξύπνησε η Δικαιοσύνη καλέ!

Πριν 2 εβδομάδες περίπου, η ισπανική δικαιοσύνη άνοιξε έρευνα για την παραπομπή του πρώην Υπουργού Άμυνας και Στρατιωτικών του Ισραήλ και λοιπών αξιωματούχων που εγκαλούνται για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονίας στις επιχειρήσεις του 2002, κάνοντας δεκτή την απόφαση του Παλαιστινιακού κέντρου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Η όλη ενέργεια χαρακτηρίστηκε "παρανοϊκή" από το ...λογικότατους παροικούντες εν Ιερουσαλήμ - δε θα μπορούσε άλλωστε να χαρακτηριστεί αλλιώς. Κατά το Ισραήλ, όλα νόμιμα, δίκαια, άγια και κυρίως έγιναν με τον απαραίτητο ...σεβασμό στα θύματα της εποχής εκείνης....

Προχωρώντας ένα βήμα πιο πέρα, οι υπουργοί Δικαιοσύνης και Εξωτερικών της Παλαιστινιακής Αρχής ζήτησαν από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης (ICC) να ξεκινήσει έρευνα για εγκλήματα πολέμου του ισραηλινού στρατού, από το 2002 έως σήμερα...

Ενώ και μόνο οι εικόνες με τις σφαγές και η παραδοχή του ίδιου του Ισραήλ για χρησιμοποίηση βομβών απεμπλουτισμένου ουρανίου, βομβών διασποράς και λευκού φωσφόρου εντός κατοικημένων περιοχών (πάντα κατά λάθος) θα αρκούσε ώστε να στοιχειοθετηθούν κατηγορίες , εντούτοις υπάρχει ένα μικρό τοσοδούλικο προβληματάκι το οποίο διακρίνεται στον παρακάτω χάρτη αφού κλικάρουμε στην εικόνα...



Ο εν λόγω χάρτης απεικονίζει τις χώρες που έχουν αναγνωρίσει τη δικαιοδοσία του ICC. Ω του θαύματος απουσιάζουν επιδεικτικά οι ΗΠΑ (γιατί άραγε?), το Ισραήλ (μα γιατί άραγε?) και ο κουμπάρος μας (βρε τον κουμπάρο...!).

Τώρα, πώς γίνεται ως ΗΠΑ να μην αναγνωρίζεις το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο αλλά να σέρνεις εκεί τους Μιλόσεβιτς και Σία για να δικαστούν ως εγκληματίες Πολέμου επειδή υπερασπίστηκαν τη χώρα τους, ενώ στην περίπτωση του Ισραήλ ...ποιείς τη νήσσα, αλλουνού παπά ευαγγέλιο...

Εν ολίγοις, αγαπητή ισπανική Δικαιοσύνη κι αγαπητό Παλαιστινιακό Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω... Τα προμελετημένα εγκλήματα, όσα ίχνη κι αν αφήσουν δεν καταδικάζονται όταν οι εγκληματίες έχουν εξαρχής φροντίσει να μην αγγίζονται... Licence to Kill είναι αυτή, δεν είναι παίξε γέλασε...

Οπότε ας ασχοληθούμε με τα επιτραπέζια που αν και στημένα κι ετούτα, πού ξέρεις καμιά φορά, μπορεί από σπόντα να κερδίσεις...


Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009

Εκλογολογίες

Σε μια Δημοκρατία, ως γνωστόν, ο λαός διαφεντεύει τη μοίρα του δια των νόμιμα εκλεγμένων αντιπροσώπων του. Δυστυχώς ή ευτυχώς η εποχή της πόλης - κράτους πέρασε δια παντός ... άλλωστε λίγο δύσκολο να φανταστεί κανείς 9.000.000 πολίτες με το δικαίωμα της ψήφου να συνωστίζονται σε μια πλατεία και με δημοκρατικό τρόπο να παίρνει ο καθένας το λόγο για να λέει τη βαρυσήμαντη άποψή του, επηρεάζοντας με τον τρόπο αυτό τις αποφάσεις του Κράτους...

Οπότε και πορευόμαστε μ' ό,τι έχουμε.

Κάθε τέσσερα χρόνια λοιπόν - σύμφωνα με το Σύνταγμα που όλοι υπερασπίζονται κι άπαντες ποδοπατούν - οδεύουμε προς βουλευτικές εκλογές για να αναδείξουμε τους Άριστους (όπως καλούνται οι αρεστοί των κομμάτων) που θα μας εκπροσωπήσουν για όλη την τετραετία, ώστε να επιτελέσουν αυτό το άχαρο έργο της διακυβέρνησης των ιθαγενών αυτού του λαμπρού τόπου...

Είναι το δημοκρατικό δίλεπτο της υπόθεσης που μας αναλογεί μιας και στο επόμενο διάστημα τεσσάρων ετών μείον δύο λεπτά, τα κεφάλια μέσα καθώς οι προαναφερόμενοι εκλεγμένοι άριστοι θα κάνουν ό,τι... τέλος πάντων κάνουν συνήθως για να το χρεώσουν εν συνεχεία στον "κυρίαρχο λαό" από τον οποία πήραν την λαϊκή εντολή να τον κυβερνήσουν χωρίς έλεος...

Τι είναι τέσσερα χρόνια μπρος στην αιωνιότητα?

Μπορεί ο χρόνος να γελά με τα καμώματά μας, αλλά για τους πολιτικούς αντιπάλους του μες την τρελή χαρά - λόγω εκλογικής νίκης - ευρισκόμενου κυβερνώντος κόμματος, σημαίνει υπομονή, τουτέστιν σκέτη κόλαση... Δεν είναι και το πιο εύκολο για έναν πολιτικό με όραμα και φιλοδοξίες να κάθεται στον πάγκο της αναμονής... Καλύτερα να τον σκοτώσεις...

Οπότε και αφού με τυμπανοκρουσίες θα αναλάβει το έργο της διακυβέρνησης η Οικογένεια της κυβερνώσας παράταξης, η αντιπολίτευση και ειδικά η αξιωματική, μόλις συνέλθει κι αφήσει 2-3 μήνες να περάσουν ξαφνικά θα ανακαλύψει ότι ο τόπος πάει κατά διαόλου κι οπότε πρέπει να γίνουν εκλογές άμεσα για να γλιτώσει ο τόπος από την κυβερνητική αυτήν λαίλαπα που καταβροχθίζει τους κόπους του λαού, κλέβει τον ιδρώτα του, οδηγεί στη φτώχεια τον κυρίαρχο λαό και καταδικάζει τα παιδιά του στην ανέχεια και στην ανεργία...

Βεβαίως βεβαίως, ετούτοι (οι άλλοι) θα τα κάνουν όλα καλυτερότερα από τον νυν κυβερνώντα. Διότι έχουν και το σθένος και τον τρόπο... αλλά θα τα μαρτυρήσουν όλα αφού εκλεγούν. Μην τους κλέψουν και τις ιδέες οι αντίπαλοι.

Και δώστου μπαϊράκια να υψώνονται στα πολιτικά μαντριά, και δώστου επιστράτευση, και δώστου προτάσεις συνεργασίας για το πώς θα ρίξουν τον τύραννο που κυβερνάει... Είναι θέμα τιμής... πρέπει να σώσουν το λαό γιατί οι νυν δεν τον σώζουν σωστά. Οι επόμενοι θα τον σώσουν καλύτερα...

Τώρα σωθήκαμε λέμε...

Τι θα θελα προσωπικά από τους πολιτικούς...? Το αυτονόητο... Ομοψυχία απ' οποιοδήποτε κομματικό - πολιτικό μαντρί κι αν προέρχονται. Δυστυχώς την περιβόητη ομοψυχία τη συναντάμε μόνο όταν επρόκειτο να συζητηθεί - ψηφιστεί η αύξηση της βουλευτικής αποζημίωσης... Ξαφνικά πλήρης απαρτία στην Βουλή, και πόσο όμορφα συμφωνούν όλοι, άσχετα αν μερικοί μερικοί ψηφίζουν παρών ή ..."αρνούνται" τηρώντας τα προσχήματα γιατί εδώ παραδίπλα η εκλογική τους βάση παρακολουθεί κι είναι έτοιμη να πιάσει τη μαγκούρα... Σημασία έχει ότι κι αυτοί οι "ήρωες" θ' αναγκαστούν (τι να κάνουν οι πτωχοί) να δεχτούν τις αυξήσεις...

Δύσκολο πράγμα το βουλευτιλίκι... δράμα η υπόθεση... ειδικά όταν πρέπει να "δουλέψεις" τέσσερα χρόνια για να δικαιούσαι βουλευτική σύνταξη από τη φοβερή και τρομερή θητεία σου στη Βουλή όπου διέπρεψες...

Όπως και νάχει, μυρίζει εκλογές. Βασικά τη λαϊκή βάση τη συμφέρει... 1-2 επιπλέον δίλεπτα δημοκρατίας κακό δε θα μας κάνουν, απεναντίας... αισθανόμαστε ότι συμμετέχουμε περισσότερο στο πινγκ πονγκ της διακυβέρνησής μας...

Τώρα βέβαια αν το καράβι "Η Ωραία Τρελλάς" έχει τα μαύρα του τα χάλια και το μόνο που το μάρανε είναι οι εκλογές, λίγο το κακό...

Νυν υπέρ πάντων αγών... να θρονιαστούν στις πολυθρόνες. Τη δικαιούνται την τετραετή ανάπαυλα... Ολόκληρη εκλογική περίοδο, τα άριστα παλικάρια μας έλιωσαν τις σόλες των παπουτσιών τους να περπατούν στα κατσάβραχα και μάλλιασε η γλώσσα τους να μοιράζει υποσχέσεις.

Λυπηθείτε τους επιτέλους!

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Άντε να δούμε


Μετά από δεκαετίες πελαγοδρόμησης της Ολυμπιακής Αεροπορίας που ίδρυσε ο αείμνηστος Αριστοτέλης Ωνάσης - και που αποτέλεσε πρότυπο αεροπορική εταιρία σε παγκόσμια κλίμακα - χαρίζοντάς την εν συνεχεία στο Ελληνικό Δημόσιο για να φτάσει να έχει ξεπεράσει ουκ ολίγες φορές τα όρια χρεωκοπίας λόγω συνδυασμού κρατικής ανικανότητας και διοικήσεων που δε στάθηκαν στο ύψος τους, αφού μετατράπηκε σε εταιρία απορρόφησης ημετέρων της κάθε κυβέρνησης που διόριζαν επί δεκαετίες οπαδούς των για λόγους ψηφοθηρικούς μετατρέποντάς την σε πτερόσαυρο ασήκωτο, αφού κατασπαταλήθηκαν απίστευτα ποσά για την εξυγίανσή της που δεν απέφεραν κανένα κέρδος και δεν αποτέλεσαν λύση, έφτασε ίσως η στιγμή να βγει ο ιστορικός αεροπορικός αυτός μεταφορέας από το σκοτεινό τούνελ...


Το ενδιαφέρον της Marfin Investment Group (MIG) αφήνει μια νότα αισιοδοξίας επίλυσης αυτού του γόρδιου δεσμού το οποίο ίσως και αποτελέσει τη λύση στο όλο ζήτημα. Ήδη η θετική στάση των εργαζομένων και των συνδικαλιστών της εταιρίας στο ενδεχόμενο εξαγοράς του συνόλου της εταιρίας από τη MIG, αποτελεί ένα αρχικό βήμα...

Ίδωμεν...

Ξεκινούν σήμερα, Τρίτη, οι συζητήσεις μεταξύ των συμβούλων της κυβέρνησης και της ΜΙG για την Ολυμπιακή. Το προσφερόμενο τίμημα είναι περίπου 200 εκατ. ευρώ για τις τρεις εταιρίες.

«Η πρόσκληση βεβαίως της κυβέρνησης είναι ανοιχτή για όλους, με βάση τις αρχές που έχουμε διατυπώσει για την αποφυγή μονοπωλιακών καταστάσεων» δήλωσε ο υπουργός Ανάπτυξης Κ.Χατζηδάκης και πρόσθεσε ότι πριν από την επισημοποίηση της όποιας συμφωνίας θα πρέπει να υπάρχει η έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη συμπλήρωση της απόφασης του προηγούμενου Σεπτεμβρίου.

Ο όμιλος της ΜΙG ενδιαφέρεται και για τις τρεις εταιρείες της Ολυμπιακής Αεροπορίας (πτητικό έργο, επίγεια εξυπηρέτηση, τεχνική βάση) με τίμημα το οποίο θα είναι περίπου 200 εκατ. ευρώ, ενώ θα επιθυμούσε διακομματική συναίνεση και κοινωνική αποδοχή για την πρωτοβουλία της.

news.in.gr




Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2009

«Θα έχουμε άλλη μια Γάζα στη Γαλιλαία»

Κι όσο περιμένουμε με υπερηφάνεια και ιδιαίτερη συγκίνηση τις εκλογές στο λυόμενο της Μέσης Ανατολής μπας και σταματήσουν να σφάζουν αθώο κοσμάκη για εσωτερική κατανάλωση οι "κύριοι", μερικές από τις απειροελάχιστες λογικές φωνές του εν λόγω Κράτους τολμούν να εκφράσουν την άποψή τους έστω κι αν γνωρίζουν ότι δε θα τους βγει και σε καλό η φαεινή αυτή ιδέα...

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να απολαύσουμε το κάτωθι και σημειώστε το όνομα του καθηγητή Σλόμο Σαντ... για πολλούς λόγους. Ο κυριότερος για να τον ξέρουμε τουλάχιστον ονομαστικά σε περίπτωση ...χαθεί και τον ψάχνουν...


ΣΛΟΜΟ ΣΑΝΤ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΕΦΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΕΒΡΑΪΚΟΥ ΛΑΟΥ» ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ

«Θα έχουμε άλλη μια Γάζα στη Γαλιλαία»

Του ΝΙΚΟΥ ΚΑΤΖΗΛΑΚΗ

«Η εκδίωξη των Εβραίων από την Ιουδαία είναι σιωνιστικός μύθος», και ο «Εβραϊσμός είναι θρησκεία, όχι εθνότητα», υποστηρίζει ο Σλόμο Σαντ, καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ και εκπρόσωπος της σχολής των «νέων ιστορικών», ενός ρεύματος που εργάζεται για την επαναδιαπραγμάτευση της ισραηλινής εθνικής ταυτότητας.

Μία μέρα πριν από τις ισραηλινές εκλογές ο κ. Σαντ επεξηγεί στην «Ε» τις θέσεις που εκφράζει με παραθέσεις στοιχείων στο πολυδιαβασμένο βιβλίο του «Πότε και πώς εφευρέθηκε ο εβραϊκός λαός;» για βασικά επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν υπέρ της ίδρυσης του Ισραήλ, για την αντιδημοκρατικότητα του ορισμού του Ισραήλ ως εβραϊκού κράτους, και εκφράζει την ανησυχία του για «τον ρατσιστικό, εθνικιστικό τρόπο σκέψης» της ισραηλινής κοινωνίας, εξαιτίας των οποίων «θα έχουμε άλλη μια Γάζα στο εσωτερικό του Ισραήλ», ενώ παραλληλίζει τη χώρα του με ένα παιδί «που γεννιέται ως αποτέλεσμα βιασμού, αλλά έχει δικαίωμα να ζήσει».

Κύριε Σαντ, πώς σας αντιμετωπίζει η υπόλοιπη κοινότητα των ισραηλινών ιστορικών;

«Δέχτηκα σφοδρές επικρίσεις από πανεπιστημιακούς επειδή δεν ήταν το αντικείμενό μου, όπως είπαν. Στο Ισραήλ δεν υπάρχουν τμήματα Ιστορίας στα πανεπιστήμια, αλλά τμήματα Γενικής Ιστορίας, στο οποίο ανήκω, και Εβραϊκής Ιστορίας, κάτι που δεν είναι τυχαίο, μιας και θεωρώ ότι οι περισσότερες ιστορίες που αναφέρονται στον εβραϊκό λαό είναι κατασκευασμένες. Δεν πιστεύω ότι οι Εβραίοι της Βίβλου είναι ο ίδιος λαός με αυτόν που ζει στη Ν. Υόρκη, αλλά ότι η ύπαρξη κοινών ριζών των Εβραίων είναι σιωνιστικός μύθος, ο οποίος εφευρέθηκε τον 19ο αιώνα. Πριν, υπήρχαν Εβραίοι, αλλά μόνο ως θρησκευτική κοινότητα, τα περισσότερα μέλη της οποίας είχαν προσηλυτιστεί στον Εβραϊσμό. Η βάση του βιβλίου προσεγγίζει τον Εβραϊσμό ως θρησκεία, όχι ως εθνότητα. Και προσπαθώ να αποδείξω ότι οι Ρωμαίοι δεν εκδίωξαν ποτέ τους Εβραίους της αρχαίας Ιουδαίας από τα εδάφη τους, κάτι που οι σιωνιστές ιστορικοί δυσκολεύονται να αποδείξουν, μιας και δεν υπάρχει ούτε ένα βιβλίο, ούτε μια τεκμηριωμένη εργασία, πάνω σε αυτό. Παρ' όλα αυτά, οι πάντες στο Ισραήλ και παγκοσμίως το θεωρούν ως αληθινό γεγονός. Καταδεικνύω ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για χριστιανικό μύθο, ο οποίος υιοθετήθηκε από τους Εβραίους. Και πιστεύω ότι πέτυχα να το αποδείξω, χωρίς να έχω ανακαλύψει κάτι νέο, αφού τα στοιχεία υπήρχαν ήδη, χωρίς όμως να έχουν συνδεθεί».

Γενετική και Εβραίοι...

Επικρίνεστε επίσης για το ότι έχετε αυτή τη θέση τη στιγμή που, όπως λέγεται, γενετικές έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει σύνδεση των Εβραίων όλου του κόσμου μεταξύ τους αλλά και με τους Παλαιστινίους. Και λέγεται επίσης ότι οι σιωνιστές δεν υποστήριξαν ποτέ τη γενετική καθαρότητα των Εβραίων...

«Πρέπει να καταλάβετε ότι οι γενετικές έρευνες στο Ισραήλ είναι μια μπλόφα. Πρώτον, το γεγονός ότι ξοδεύονται πολλά λεφτά για να αποδειχθεί ότι οι Εβραίοι έχουν κοινά γενετικά στοιχεία, καταδεικνύει ότι πρόκειται για περίπτωση ίδια με των Σλάβων Μακεδόνων, οι οποίοι έχουν μεν κοινά με σύγχρονους Ελληνες, αλλά προσπαθούν κατά παράξενο τρόπο να αποδείξουν ότι είναι απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου ή του Σωκράτη. Στο μεγαλύτερο μέρος της η εργασία αυτών των ισραηλινών εργαστηρίων, δεν είναι επιστημονικά σοβαρή, είναι απλώς βλακώδης, αλλά και επικίνδυνη, ειδικά σε μια χώρα όπου ο Εβραίος δεν μπορεί να παντρευτεί μη Εβραίο. Σήμερα, αφού σταματήσαμε να μιλάμε για αίμα, μιλάμε για γονίδια. Το γεγονός ότι τα ισραηλινά πανεπιστήμια ασχολούνται με εβραϊκές βιολογικές διαστρωματώσεις είναι πολύ ανησυχητικό. Ζω σε ένα κράτος το οποίο δεν ανήκει στους πολίτες του. Ανήκει στον εβραϊκό λαό. Το κράτος ανήκει πολύ περισσότερο σε έναν Εβραίο που ζει στην Αθήνα και είναι Ελληνας στην κουλτούρα και τη γλώσσα, παρά σ' έναν Αραβα φίλο που ζει εδώ και εργάζεται στο πανεπιστήμιο. Ο ορισμός του κράτους ως εβραϊκού είναι καθ' εαυτόν αντιδημοκρατικός. Ενα κράτος πρέπει να ανήκει τους πολίτες του. Στα 62 χρόνια όμως από την ίδρυσή του, το Ισραήλ επιμένει ότι ανήκει στους Εβραίους του κόσμου, αποκλείοντας πολίτες του. Το ένα τέταρτο του πληθυσμού στη χώρα είναι μη Εβραίοι, και διά νόμου το κράτος δεν τους ανήκει. Εξαιτίας αυτού, η ιστορία θα εξελιχθεί πολύ άσχημα, και θα έχουμε άλλη μια Γάζα στη Γαλιλαία».

Κατηγορείστε επίσης ότι παρέχετε επιχειρήματα σε όσους ψάχνουν μια ιδεολογική βάση για την καταστροφή του Ισραήλ.


«Ακόμη και ένα παιδί που γεννιέται ως αποτέλεσμα βιασμού, έχει δικαίωμα να ζήσει. Στην Ιστορία δεν σταματάς μια τραγωδία δημιουργώντας μια άλλη. Πρέπει όμως να διδάξεις αυτό το παιδί ότι δεν έχει δικαίωμα να συνεχίζει να σκοτώνει, και να κλείνει κόσμο σε ανοιχτές φυλακές, όπως κάνει η κυβέρνηση στη Γάζα. Χρειαζόμαστε δύο κράτη για δύο κοινωνίες, όχι δύο λαούς, μιας και η ισραηλινή κοινωνία απαρτίζεται και από Αραβες. Δεν είναι όμως εύκολο, μετά τα γεγονότα στη Γάζα».

Ρατσιστική κοινωνία

Το βιβλίο σας έρχεται σε μια εποχή όπου η ισραηλινή κοινωνία είναι «συντηρητικότερη» από ποτέ. Βλέπετε να αλλάζετε ή να επηρεάζετε κάτι με αυτό; Θα το θέλατε;

«Τα βιβλία δεν αλλάζουν την Ιστορία. Μόνο όταν η Ιστορία αλλάζει πολιτικά, οι άνθρωποι ψάχνουν για διαφορετικά βιβλία. Υπάρχουν όμως νέοι άνθρωποι στη χώρα που ψάχνουν διαφορετικές προσεγγίσεις, και έτσι το βιβλίο ήταν μπεστ σέλερ για 19 εβδομάδες. Ο τελευταίος πόλεμος στη Γάζα, όμως, έσπρωξε την ισραηλινή κοινωνία προς έναν ρατσιστικό, εθνικιστικό τρόπο σκέψης, διότι τους έδειξε ότι μπορούμε να σκοτώσουμε πολλούς ανθρώπους χωρίς να τιμωρηθούμε ή να έχουμε απώλειες. Το να σκοτώνεις πολλούς Αραβες χωρίς να χάνεις στρατιώτες, καταστρέφει το συναίσθημα, κάτι που είναι τραγικό για μια κοινωνία. Δεν βλέπω καμιά αλλαγή εκπορεύουσα από την ισραηλινή κοινωνία. Βιβλία σαν το δικό μου μπορεί να εκδίδονται, και να δίνω πολλές τηλεοπτικές συνεντεύξεις, αλλά το κράτος δεν είναι δημοκρατικό, αλλά φιλελεύθερο -πλουραλιστικό, γεμάτο αντιφάσεις. Η μόνη ελπίδα αυτή τη στιγμή είναι μια αλλαγή στη διπλωματική πρακτική».

Πόσο ανησυχείτε ωστόσο για το ότι το βιβλίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί από λάθος ομάδες ή ιδεολογίες ;


«Το βιβλίο μου είναι πολύ αντιρατσιστικό. Οι πραγματικοί αντισημίτες δεν θα βρουν υλικό για την ιδεολογία τους στο βιβλίο. Διότι λέω ότι πολλοί Εβραίοι στη Γαλλία, για παράδειγμα, υπήρχαν εκεί πριν από πολλούς σημερινούς Γάλλους. Τώρα, εάν αυτό χρησιμοποιηθεί από αντιισραηλινούς, αυτό δεν μπορώ να το αποτρέψω. Οταν δημοσιεύεις ένα βιβλίο πρέπει να προσπαθείς να πεις την αλήθεια. Πιστεύω ότι η θέση μου, ως κάποιου που ζει στο Ισραήλ, βοηθάει στο διαχωρισμό του αντισημιτισμού από την πολεμική για τις πολιτικές του Ισραήλ. Εάν υπήρχαν περισσότεροι σαν εμένα, θα υπήρχαν λιγότεροι αντισημίτες. Πιστεύω επίσης ότι ο σιωνισμός είναι εναντίον του Ισραήλ, διότι δεν αναγνωρίζουν ότι κατασκεύασαν ένα έθνος στην Παλαιστίνη, κάτι που θα έχει συνέπειες. Και παρ' ότι δεν είμαι σιωνιστής, θα έλεγα ότι δεν είμαι και αντισιωνιστής, μιας και πιστεύω ότι το Ισραήλ δεν πρέπει να καταστραφεί».





Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2009

Ελευθερία του λόγου... (?)

Δειλά αλλά σταθερά επιχειρείται στη χώρα μας κάτι το παράδοξο, ανελεύθερο και αντιδημοκρατικό που δε συνάδει ούτε στο ελάχιστο με την διατυμπανιζόμενη "Ελευθερία του λόγου και της έκφρασης" η οποία κατά τα φαινόμενα είναι μια έκφραση δύο ταχυτήτων καθώς δεν είναι για όλους, δεν τη δικαιούνται όλοι... μια προσπάθεια φίμωσης της ελεύθερης έκφρασης των πολιτών που μέσω της blogoσφαιρας κατάφεραν να βγάλουν από την αφάνεια τα προβλήματα του Πολίτη και να γίνουν η φωνή του...

Η εξουσία σ' όποια μορφή κι αν επιβλήθηκε, όποιο μανδύα κι αν φόρεσε, όσο αραχνοΰφαντος και διάφανος και αν είναι αυτός, σ' ένα δεν έχει αλλάξει... Δε σηκώνει κριτική και ειδικά από τους πολίτες που το μόνο δικαίωμα που έχουν είναι μια δίλεπτη έκφρασή τους ανά τετραετία όταν οι καρέκλες της εξουσίας θα πρέπει να ξαναμοιραστούν κι οπότε θα πρέπει αναγκαστικά να επιλέξει ο (κατ' επίφαση) κυρίαρχος λαός ποιους εθνοπατέρες θα τοποθετήσει στις θέσεις εξουσίας ώστε να τον κυβερνήσουν με αγάπη και στοργή...

Βέβαια, ουδείς εξ ημών την ύστατη ώρα της εκλογικής διαδικασίας θα δώσει σημασία στο στημένο παιχνίδι που παίζεται στις πλάτες του λαού (και κάθε λαού για να το γενικεύσουμε). Οι Άξιοι που καλούμαστε να ψηφίσουμε έχουν προεπιλεγεί και το δημοκρατικό της υπόθεσης έγκειται στο να τους δοθεί το χρίσμα με τη βούλα του πολίτη κι ως εκεί...

Ένα κοπάδι εξουσιολάγνων και εξουσιομανών που εναλλάσσεται στην εξουσία αυτής της τρισυπέροχης δημοκρατίας της οποία είμαστε κοινωνοί...

"Όλα για το λαό", "Τα πάντα πηγάζουν από το λαό", "O κυρίαρχος λαός" και λοιπές άχρηστες εκφράσεις που υπάρχουν μόνο για να ευλογούν τα γένια μας, λίγο πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση. Τα οποία λαϊκίστικα λογίδρια θα ξεχαστούν εν ριπή οφθαλμού την αμέσως επόμενη στιγμή μόλις οι καρέκλες εξουσίας καλυφτούν κι η μόνη έκφραση που αιωρείται ως Δαμόκλειος σπάθη είναι η γνωστή "βουλώστε το και καθίστε να κυβερνηθείτε, ειδάλλως..."...

Τα blogg αποτέλεσαν ένα όπλο στο χέρι του κάθε πολίτη. Άνθρωποι που άκουγαν Ηλεκτρονικό Υπολογιστή κι έδειχναν το αριθμητήρι τσέπης συνειδητοποίησαν ξαφνικά ότι εδώ κάτι άλλαξε... Μπορούν πλέον να μιλήσουν πραγματικά ελεύθερα κι ανοιχτά, να εκφράσουν χωρίς φόβο και πάθος την άποψή τους, να ασκήσουν την κριτική τους στην εξουσία - κάθε μορφή αυτής... μια ψηφιακή ανοιχτή δημοκρατία, σαφώς πιο δημοκρατική από την Οικογενειοκρατία που φροντίζει τις ζωές μας εδώ και δεκαετίες...

Η ταραχή της όποιας εξουσίας όμως δεν θα είναι για πολύ. Απόδειξη τα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν γύρω μας που ακούν στο "διώξεις των bloggers". Ο πολίτης στερούμενος στην καθημερινότητά του, του δικαιώματος που πηγάζει μέσα από το Σύνταγμα του να εκφράζεται ελεύθερα, θα πρέπει να στερηθεί αυτού του δικαιώματος και στην ψηφιακή του ζωή καθώς πού ακούστηκε σε δημοκρατία ο πολίτης να έχει και δικαιώματα πλην των υποχρεώσεων...

Νέο σήριαλ η αγωγή 150.000€ που κατέθεσε Νομάρχης κατά του ιδιοκτήτη του http://edo-peiraias.blogspot.com. Κι όσο φαντάζει ως κάτι απλό και καθημερινό - μιας και η αγωγή έχει γίνει πια αναπόσπαστο όπλο στη φαρέτρα του κάθε πικραμένου στην καθημερινή ζωή - δυστυχώς τα πράγματα είναι σοβαρότερα απ' όσο φαίνονται...

Ο πολίτης φιμωμένος και δεμένος πισθάγκωνα δεν έχει πλέον το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης (προσοχή... ελεύθερης έκφρασης κι ουχί ελευθεροστομίας) ούτε στον ψηφιακό κόσμο...

Η δημοκρατία όπως την έχουν κάποιοι φανταστεί. Κι ο Κλεισθένης να κόβει στροφές αέναα στον τάφο του...

Αιδώς...

Συμβουλή προς ναυτιλλομένους:

Η ελευθερία της έκφρασης και του λόγου είναι αναπόσπαστο δικαίωμά μας που προστατεύεται από το ίδιο το Σύνταγμα.

Αλλά εδώ θα επιστήσω την προσοχή σας...

Άλλο ελευθερία λόγου κι άλλο ελευθεροστομία... Μην το ξεχνάμε ποτέ. Ουδείς μας προστατεύει στην πραγματική ζωή μας όπου ύαινες και αρπαχτικά της εξουσίας καραδοκούν σε κάθε στενό αυτής. Τα λάθη της καθημερινότητας δεν πρέπει να εισάγονται και στον ψηφιακό κόσμο. Η πένα είναι πιο κοφτερή του ξίφους, αυτό δεν το ξεχνούν οι εραστές της εξουσίας... Αλλά η γλώσσα (έστω και ψηφιακή) κόκαλα δεν έχει, αλλά δεν παύει να τσακίζει και κόκαλα. Και μπορεί ο τρόπος αντίδρασής μας - μέσω του ψηφιακού αυτού βήματος -να είναι λογικός και πολιτισμένος στο σύνολό του, αλλά να μην ξεχνάμε ποτέ τα θηρία που δεν έχουν ξεφύγει από τη ζούγκλα και οι πράξεις και κινήσεις τους διέπονται από τους νόμους της, όπως και οι μετέπειτα αντιδράσεις τους...

Οι "ευθύνες" του ανώνυμου σχολιαστή - κριτή είναι σαφώς μικρότερες ενός επώνυμου. Ο τελευταίος καλώς ή κακώς επέλεξε την επώνυμη ψηφιακή του παρουσία, μ' ό,τι αυτό συνεπάγεται... Είναι εύκολο να γράφεις κατά το δοκούν. Πόσο όμως πιο ώριμο και ανώτερο το γεγονός, όντας ανώνυμος να τοποθετείσαι με περισσότερη σοβαρότητα, ωριμότητα κι υπευθυνότητα?

Κι εδώ το κλειδί.

Κι ανοίγει κάθε σκουριασμένη κλειδαριά αυτού του σκουριασμένου κράτους που κρατά δέσμιο έναν λαό πίσω από κάγκελα σκουριασμένων αντιλήψεων...

Η Δημοκρατία προϋποθέτει το διάλογο, βασίζεται στο διάλογο. Και οι αντίθετες απόψεις είναι το θεμέλιο, το Α και το Ω που κρίνουν και την υπόστασή της. Διαφορετικά ας επιλέξουν το προσφιλές "αποφασίζομεν και διατάζομεν να το βουλώσετε" της κάθε εξουσίας μικρής ή μεγάλης κι ας βάλουν τη σκουριά στο γύψο...

Τουλάχιστον θα είναι πιο ντόμπρα και αντρίκια η κίνηση όταν ρίξουν τα αραχνοΰφαντα πολύχρωμα, πανέμορφα και γουστόζικα - αλλά άχρηστα δημοκρατικά πέπλα και προσωπεία που απλά δεν τους ταιριάζουν και δεν τους ταίριαζαν ποτέ...


Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2009

Στη χώρα της λήθης

Και όσο σκέφτεσαι ότι "εδώ είμαστε, πιάσαμε πάτο, πιο κάτω δεν πάει", έρχεται το επόμενο επεισόδιο της κωμικοτραγικής σειράς "Η Ωραία Τρελλάς" για να ακυρώσει ευθύς τη σκέψη μας... Δεν έχει τέλος αυτή η κατρακύλα και δεν έχει πάτο αυτός ο βούρκος...

Σκουριά, παντού σκουριά... Ασθένεια του μετάλλου αλλά μεταδιδόμενη σε ανθρώπους, σε ιδέες, σε πρακτικές... και το άσχημο ότι ακόμη κι αυτά τα όνειρα που μας απέμειναν να μας κρατούν απειλούνται από την οξείδωση...

Σκουριασμένες απόψεις κι αντιλήψεις από σκουριασμένους πολιτικούς σ' ένα σκουριασμένο κράτος μιας σκουριασμένης χώρας ενός κουρασμένου και σκουριασμένου λαού...
Κυβερνήσεις που εναλλάσσονται, λάβαρα πολύχρωμα για να μαγεύουν το μάτι, όμορφα λόγια γεμάτα υποσχέσεις, απαράμιλλη ρητορεία που υπόσχεται μαγικές λύσεις κάθε προβλήματος που οι προηγούμενες κυβερνήσεις δημιούργησαν... Προβλήματα που δημιουργούν οι επόμενες και αθροίζονται όλα μαζί ως χρέη δυσβάσταχτα στις σκουριασμένες πλάτες αυτού του λαού κι αυτής της χώρας... Καλύτερες μέρες που δεν ήρθαν ποτέ, κι ανάθεμα αν έρθουν...

Τι συμβαίνει σ' αυτή τη χώρα? Γιατί αυτή η κατάντια?

Τα όνειρα δεν είναι προνόμιο μόνο των ανθρώπων, είναι και των κομμάτων όμως μη βιαστούμε να καταδείξουμε το λογικό της υπόθεσης μόνο και μόνο επειδή απαρτίζονται από ανθρώπους κι άρα δικαιούνται κι αυτά στο όνειρο... Σε στάνες και μαντριά, άνθρωποι δε συχνάζουν... έτσι νομίζω τουλάχιστον...

Το "όνειρο" ενός κόμματος τυγχάνει να είναι ίδιο κι απαράλλαχτο με το "όνειρο" του διπλανού κόμματος, ό,τι κι αν αυτό πρεσβεύει... Αναρρίχηση και (μόνιμη ει δυνατόν) εγκατάσταση στην εξουσία. Μόνο που τα όνειρα των κομμάτων ανέκαθεν μετατρέπονταν σε εφιάλτες για τους πολίτες...

Κόμματα εναλλάσσονται στην διακυβέρνηση αυτής της χώρας με υποσχέσεις ανάλογες με τις υποσχέσεις και τα δώρα των Ισπανών Κονκισταδόρων στους ιθαγενείς της Νέας Γης. Φύκια για μεταξωτές κορδέλες, χάντρες και καθρεφτάκια στους Έλληνες ιθαγενείς από πολιτικούς που στις δηλώσεις και υποσχέσεις τους μοιάζουν με υπερήρωες που όλα τα καταφέρνουν και κανένα εμπόδιο δεν είναι ικανό να τους συγκρατήσει...

Κι ο λαός? Θ αφήσει στην άκρη την όποια λογική του απέμεινε, θα συνωστίζεται σε δρόμους και πλατείες ζητωκραυγάζοντας με ιερή μανία κραδαίνοντας τα πολύχρωμα λάβαρα προς δόξα του κάθε κόμματος που υποστηρίζει... Και καθώς η λογική τον εγκαταλείπει, τον εγκαταλείπουν και οι αισθήσεις με πρώτη την όραση καθώς μες στον ενθουσιασμό του δε διακρίνει ότι ο βασιλιάς του είναι γυμνός...
Οι εκδιωχθέντες άλλων ετών θα επιστρέψουν ως σωτήρες για να φύγουν όταν σηκωθούν και οι πέτρες με οργή, για να δώσουν τη θέση τους στους προηγούμενους που είχαν εκδιωχθεί πριν από αυτούς για να επιστρέψουν ως νέοι σωτήρες... Ένας άλογος κύκλος πολιτικών κέρβερων και στη μέση ακούνητος, ακίνητος, αγαλματάκι, σα νεκρός ο πολίτης κάθε γενιάς, ακόμα και της αγέννητης...

Γύμνια και σκουριά παρέα με τη λήθη...


Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009

Σχέδιο σωτηρίας για τα δέντρα

Ζώντας στη Χώρα της Τρέλλας και της Κορδέλας και παρατηρώντας με ψύχραιμο μάτι τα τεκταινόμενα, βλέπεις με έκπληξη ότι δεν υπάρχει κάτι που θα συμβεί στα πέριξ και θα το έχεις ξαναδεί... κάθε μέρα που περνάει και που βιώνουμε ως πολίτες, συμβαίνουν τα πλέον περίεργα, τραγελαφικά και απίστευτα γεγονότα στον τόπο μας, που ούτε σε χολιγουντιανές ταινίες φαντασίας - επιστημονικής και μη - δε συναντάς...

Καθώς σε ποιο άλλο μέρος του κόσμου ως Δήμαρχος θα απλώσεις μια διμοιρία των ΜΑΤ για να προστατέψει ένα πλαστικό χριστουγεννιάτικο δέντρο που θέλουν να το κάψουν οι πολίτες και εν συνεχεία θα βάλεις την ίδια διμοιρία να ξυλοφορτώσει και να πνίξει στα δακρυγόνα άλλους πολίτες που αντιδρούν στην απόφαση που έχεις πάρει να κόψεις τα λίγα αληθινά δέντρα της γειτονιάς τους?

Με τρέλα και κορδέλα!

Είμαστε τόσο μα τόσο τυχεροί που γεννηθήκαμε Έλληνες και ζούμε σ' αυτόν τον παλαβό τόπο με τους απείρως παλαβότερους κυβερνώντες!

Γεμάτη πνεύμονες πρασίνου η πρωτεύουσα - σκέφτηκε ο πολύς κος Νικήτας - ε ας κόψουμε και μερικά δέντρα να καθαρίσει το οικόπεδο... Λογική σκέψη δε λέω... Αλλά τα οικολογικά μου συναισθήματα προσωπικά με κατατρέχουν ως Ερινύες...

Τα δέντρα, ως γνωστόν, στον τόπο μας παίζουν τον ρόλο του διακοσμητικού στοιχείου, απλά και μόνο για να σπάνε λίγο το όμορφο μονότονο του πανέμορφου τσιμέντου και της χαριτωμένης ασφάλτου. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι τα πράγματα...

Οι εκλογές που πραγματοποιήθηκαν την 29η Οκτώβρη του 1961 στη χώρα μας, ήταν οι πιο οικολογικές βουλευτικές εκλογές που έζησε ποτέ ο πλανήτης ολόκληρος. Όταν σε άλλες πολιτισμένες χώρες οι γυναίκες δεν είχαν ακόμη το δικαίωμα της ψήφου, στη χώρα μας τα δέντρα ψήφιζαν κι ανέβαζαν κυβερνήσεις!

Ποιος τολμούσε την εποχή εκείνη ν' αγγίξει δέντρο? Ουδείς!

Αλλάξαν δυστυχώς τα πράγματα, τα δέντρα έχασαν το δικαίωμα της ψήφου και εδόθη στις γυναίκες το προνόμιο να ψηφίζουν και να εκλέγουν τους πιο ...ωραίους πολιτικούς... Τα δέντρα περιθωριοποιήθηκαν και καθώς περνούσαν τα χρόνια, η δύναμή τους συρρικνώθηκε και μαζί κι αυτά...

Και στη συνέχεια όπως είπαμε εδώ παραπάνω, ηρθε ο Νικήτας...

Μετά ωρίμου σκέψεως, βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να προτείνουμε λύση στο περιβαλλοντικό αυτό ζήτημα που ταλανίζει την ελληνική πραγματικότητα...

Τα δέντρα θα τύχουν ξανά του σεβασμού που τους αρμόζει από το Νικήτα και την Πολιτεία μόνο αν τα δει ως ψηφοφόρους... τέσπα, "σεβασμός στους ψηφοφόρους" τρόπος του λέγειν... έστω για ένα δίλεπτο κάθε τετραετία που τους χρειάζεται για την άχαρη αλλά αναγκαία "δημοκρατική διαδικασία" της επανεκλογής τους...

Η λύση που προτείνεται καλύπτει κάθε εκλογικό αποτέλεσμα ώστε να προστατεύει απόλυτα τα δέντρα από τον κάθε Νικήτα. Είτε προκύψει αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, είτε του ΠΑΣΟΚ είτε κυβέρνηση Συνεργασίας, τα δέντρα θα είναι απολύτως καλυμμένα και προστατευμένα από πάσης φύσεως κυβερνώντες...


Δέντρο προστατευμένο σε εποχή αυτοδύναμης κυβέρνησης
Νέας Δημοκρατίας



Δέντρο προστατευμένο σε εποχή αυτοδύναμης κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ


Δέντρο προστατευμένο σε εποχή Κυβέρνησης Συνεργασίας.
Η απόλυτη προστασία!

Δεν είναι λύση η αναδάσωση... Νικήτες πάντα θα κυκλοφορούν ελεύθεροι...

Πολιτικοποίηση των δέντρων ΤΩΡΑ!



Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2009

Αύριο η κρίσιμη ψηφοφορία για το μέλλον των νησιών και των ακτών

24 ώρες απομένουν από την κρίσιμη ψηφοφορία στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας (4 Φεβρουάριου 2009) για το Χωροταξικό του Τουρισμού που προωθεί την αλλεπάλληλη διάσπαρτη δόμηση τουριστικών χωριών σε όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα στα νησιά και στις ακτές με επιδότηση έως και 50% και υπέρ-πολλαπλάσια δόμηση από ότι επιτρεπόταν έως σήμερα.

Η ίδια ψηφοφορία είχε αναβληθεί αιφνίδια στις 16 Δεκεμβρίου 2008 μετά τη μαζική αντίδραση φορέων που εκπροσωπούνται στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας: των 10 περιβαλλοντικών οργανώσεων* (Αρκτούρος, ΑΡΧΕΛΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, Μεσόγειος SOS, Mom, Greenpeace, WWF) και των κοινωνικών φορέων (Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο, ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΕΕ, ΓΕΣΕΒΕΕ, ΤΕΕ, ΣΕΠΟΧ, ΣΑΔΑΣ, ΓΕΩΤΕΕ) αλλά και πολλών ακόμη οργανώσεων και φορέων που δεν εκπροσωπούνται στο συμβούλιο, πολιτικών κομμάτων και χιλιάδων πολιτών.

Ο αγώνας είναι δριμύς, τα συμφέροντα είναι τεράστια και οι πιέσεις προκειμένου να περάσει το Χωροταξικό του Τουρισμού κλιμακώνονται.

Πες ΟΧΙ στην τσιμεντοποίηση των ακτών και των νησιών.

Υπόγραψε για την απόσυρση του Χωροταξικού εδώ>>

Μάθε περισσότερες πληροφορίες εδώ>>

Κρίτων Αρσένης
Υπεύθυνος Προγράμματος και Δικτύου «ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΙΓΑΙΟ»
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού



Αναδημοσίευση από http://apneagr.blogspot.com


Ένα μεγάλο μπράβο στους αγρότες της Κρήτης!

Κινούμενοι ανάμεσα σε μπλόκα αγροτών, μπλόκα κυβερνητικών στους αγρότες και μπλόκα στη λογική αυτού του άλογου κράτους τις τελευταίες μέρες, προσπαθήσαμε σε άλλη ανάρτηση να προτείνουμε έναν λογικό τρόπο αντίδρασης σε όλους όσους διεκδικούν τα δίκαιά τους από το αδηφάγο αυτό κράτος. Δε φταίνε σε τίποτα οι υπόλοιποι πολίτες να ταλαιπωρούνται και να τοποθετούνται ως ακίνητος - λόγω μπλόκων - στόχος ανάμεσα σε αγρότες και κυβέρνηση. Οι αγρότες χάνουν έναν πολύτιμο σύμμαχο και η κυβέρνηση αποκτά ένα δωρεάν αλεξικέραυνο παίζοντας το προσφιλές παιχνίδι της και χωρίζοντας τους πολίτες αφού στρέφει τον έναν ενάντια στον άλλο, αγναντεύοντας από μακριά τα δρώμενα...

Οι αγρότες της Κρήτης φέρθηκαν ντόμπρα και αντρίκια... Πήραν τα τρακτέρ τους κι έκαναν αυτό που από την πρώτη στιγμή θα έπρεπε να πράξουν και οι συνάδελφοί τους στην υπόλοιπη Ελλάδα οι οποίοι δυστυχώς επέλεξαν την εύκολη λύση, αυτής του στραγγαλισμού των εθνικών οδών...

Τα κρητικά τρακτέρ κατευθύνθηκαν στο κέντρο των αποφάσεων... εκεί ακριβώς όπου έπρεπε και πρέπει να ασκηθεί η πίεση.

Λίγο μετράει το ότι τελικά δεν κατάφεραν να ξεκολλήσουν από το λιμάνι λόγω της επέμβασης των οργάνων καταστολής και των ανεγκέφαλων εντολοδοτών τους. Η κίνηση που έκαναν είναι αυτή που αξίζει και δυναμώνει τα όποια δίκαιά τους...

Μπορεί να μην έτυχαν της φιλοξενίας που θα άρμοζε, μπορεί να τους επιτέθηκαν με τον πιο επαίσχυντο τρόπο, μπορεί να τους κορόιδεψε η κυβέρνηση που υποτίθεται θα συνομιλούσε μαζί τους επί ίσοις όροις σε επίπεδο υπουργού...

Σημασία έχει ότι με την αντρίκια και παλικαρίσια στάση τους και συμπεριφορά τους δίδαξαν...

Ελπίζω οι υπόλοιποι αγρότες συνάδελφοί τους κάτι να κατάλαβαν από την όλη κινητοποίηση των αγροτών της Κρήτης. Αγώνας δεν είναι να κλείνεις τους δρόμους με τσαμπουκά και ψεύτικο αντριλίκι παγιδεύοντας και κρατώντας ομήρους τους πολίτες που περιμένουν με γαϊδουρινή υπομονή να σηκώσουν οι μπλόκερς αγρότες (ουδεμία σχέση με τους bloggers) τις ψησταριές τους, τις νταμιτζάνες τους και τα λοιπά εξαρτήματα ...αγώνος, για να πιέσεις υποτίθεται, το κράτος...

Και πάλι Εύγε!



Δώστε και σώστε

Έκκληση, λέει, για τη συγκέντρωση 613 εκατ. δολαρίων για τη Γάζα απευθύνει ο ΟΗΕ τον οποίο οι συντετριμμένοι απεσταλμένοι του με δάκρυα στα μάτια ενημέρωσαν για τα όσα αντίκρισαν στον πολύπαθο αυτό τόπο...

Μάλιστα... Πόσο απίστευτα συγκινητικό...!

Και νάτο πάλι το γνωστό και σιχαμερά προβλέψιμο παίγνιο που ακούει στο όνομα "σφυρίζουμε αδιάφορα όταν δε μας βολεύει κι όταν δε μας σηκώνει, "ενδιαφερόμαστε" μόνο όταν μας παίρνει" στο οποίο αρέσκονται οι ΟΗΕτζήδες (ελληνιστί παπατζήδες)...

Εν αρχή λοιπόν (ως γνωστόν) ην το Χάος, καπάκι μετά η Τρελλάς και εν συνεχεία ο ΟΗΕ...

Κι αμέσως μετά σε απόσταση αναπνοής ακολουθεί ο ΟΗΕτζίδικος - κάργα βολικός - στρουθοκαμηλισμός... ανάλογο μ' αυτόν που άπαντες καμαρώσαμε τις τελευταίες εβδομάδες που οι ισραηλινοί κτηνάνθρωποι προκάλεσαν μια άνευ προηγουμένου γενοκτονία στην πολύπαθη λωρίδα της Γάζας... Ένας στρουθοκαμηλισμός πρότυπο που επέτρεψε για άλλη μία φορά στους νέους Ναζί να σφάξουν κατά βούληση, ατιμώρητα και ανενόχλητα και τον ΟΗΕ να ξύνει τα... νύχια του με το αριστερό και να ντερλικώνει με το δεξί βλέποντας την υπερπαραγωγή την οποία ευλόγησε με τη στάση του...

Μόλις λοιπόν ο κουρνιαχτός κατακάθισε και αποτραβήχτηκαν τα παραχαϊδεμένα παιδιά του που τόσο κουράστηκαν να σφάζουν μέρα νύχτα επί 20 και βάλε μέρες "πολεμώντας" κατά ενός αδίσταχτου - φοβερού και τρομερού αντιπάλου που απαρτίζεται από βρέφη, παιδιά, γυναίκες και γερόντους και λοιπούς άοπλους, αφού πήραν με μαγκιά το αίμα τους πίσω για τον πούλο που πήραν στο Λίβανο τις προάλλες τα καλόπαιδα (το α με ω) του Ισραήλ, (καθώς στο Λίβανο δεν έπαιζαν σωστά, αμύνονταν - πράγμα απαράδεκτο) κι αφού ο χασάπης της Μέσης Ανατολής έλαβε την τιμητική προσωνυμία "Ισραήλ ο Γαζοκτόνος", ο άνωθεν προαναφερόμενος παπατζής θυμήθηκε την ιδιότητά του και το βαρύτιμο και βαρύγδουπο έργο που έχει αναλάβει από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας και ίδρυσής του, ήτοι η αποτροπή Πολέμων στην ανθρωπότητα, άσχετα που βίωσε κάμποσες εκατοντάδες από δαύτους η υφήλιος από τότε κι ακόμα πρωί είναι...

Πανέμορφο το παίγνιο και καθώς τρελαίνομαι για παιχνίδια, έπεσαν και στον κατάλληλο άνθρωπο να τους εμψυχώσει στο δύσκολο έργο της μάζωξης χρημάτων...

Το ΟΗΕτζήδικο παιχνίδι ονόματι "ο ΟΗΕτζής" ως παίγνιο παίζεται ακριβώς όπως και "ο παπατζής". Αναφωνείς με περισσή χαρά το "εδώ παπάς, εκεί παπάς, πού ειν' ο παπάς?" μόνο που στη θέση του "παπάς", βάζεις τον "ΟΗΕ"... Οπότε θα ακουστεί στο ορθό "εδώ ΟΗΕ, εκεί ΟΗΕ, πού είν΄ο ΟΗΕ?" Κι όποιος επιθυμεί βάζει κι ένα "ΟΕΟ?" στο τέλος. Αυτός τώρα που βρίσκει που κωλοβαράει ο ΟΗΕ, παίρνει τα φράγκα ή τα Ευρώ στην προκειμένη...

Αφού λοιπόν θα απλωθεί το αίμα σαν ποτάμι κάνοντας ακόμη και τις πέτρες να σπαράζουν από πόνο για όσα αντικρύζουν (καθώς μονο πέτρες και χαλάσματα απέμειναν στην έρμη Λωρίδα του Μαρτυρίου), αφού τα τεμαχισμένα σώματα παιδιών, τα ακρωτηριασμένα βρέφη, οι χιλιάδες νεκροί και τραυματίες δεν κρύβονται πια κάτω από το τραπέζι όπου τρώνε πίνουν και γλεντούν οι φονιάδες των Λαών και οι Προστάτες τους, ο ΟΗΕ τηρώντας τα προσχήματα, αναλαμβάνει έργο και ειδικά αυτό που ξέρει καλύτερα... Να μαζέψει χρήματα για τους παθόντες - μαθόντες...

Το παιχνίδι που περιγράψαμε εδώ παρά πάνω είναι η επιτραπέζια έκδοση. Η δε αυθεντική παίζεται ως εξής: Ο ΟΗΕ αφού επιτρέψει να γενοκτονήσουν όποια περιοχή επιθυμούν τα χαιδεμένα του καλόπαιδα (το α με ω μην ξεχνιόμαστε) που ακούν στα ονοματάκια ΗΠΑ, Ισραήλ, Τουρκία, Αγγλία, (ω ναι, πολύτεκνος ο έρμος, ένα δράμα περνάει για να τα βγάλει πέρα και να μεγαλώσει τα καμάρια του), μόλις εκείνα χορτάσουν με αίμα και βαρεθούνε, θα στείλει την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ να μοιράσει ασπιρίνες στους τραυματίες και καραμέλες στα παιδάκια για να τους επιβραβεύσει που κάθισαν να τους πετσοκόψουν τα πουλάκια του...

Ναι, αυτό.

Μετά το τελευταίο επεισόδιο, λέει, θέλει 613 εκατ. δολάρια... Μάλιστα.

Και τρία τα δικά μου 616...

Έλα να ανεβαίνει το ποσό, μην τσιγκουνεύεστε... Για καλό είναι... Κοσμάκη θα βοηθήσουν. Παιδάκια θα ταϊσουν, τεχνητά μέλη θα προσφέρουν στα ακρωτηριασμένα βρέφη και παιδιά...

..και μόλις καρδαμώσουν λίγο, θα στείλουν πάλι τα χαιδεμένα τους για να παίξουν, όλα τα παιδάκια μαζί, στο γνωστό παιχνίδι....

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, στην πολύπαθη περιοχή θα μοιραστεί το παρακάτω επιτραπέζιο παιχνίδι. Μόλις αυτό έρθει στα χέρια μας, υποσχόμαστε να του κάνουμε μια βαρβάτη παρουσίαση όπως του αρμόζει, με τρέλα και κορδέλα. Άλλωστε κάθε σοβαρή κίνηση, απαιτεί και την ανάλογη σοβαρότητα...



Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2009

Ανύπαρκτη ελληνική διπλωματία... γιατί?

Τελικά αυτό το παγωμένο ελβετικό θέρετρο του Νταβός και ο Ιανουάριος ως μήνας τους πάει τους Τούρκους. Μπορεί ως Έλληνες να τρέφουμε ανάμεικτα συναισθήματα για τη γείτονα χώρα με την οποία είμαστε δεμένοι με μια τρισυπέροχη σχέση μίσους, πάθους και κουμπαριάς, εν τούτοις δε θα ήταν άσχημο για την παιδαριώδη ελληνική διπλωματία να παρακολουθήσει τις κινήσεις τις αντίστοιχης ενήλικης τουρκικής, και ειδικά στο "κεφάλαιο" που ακούει στον τίτλο "Πώς υπερασπίζεσαι με επιτυχία τα συμφέροντα της χώρας σου" δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην υποσημείωση που ακούει στο χαριτωμένο "Πώς κερδίζεις τις εντυπώσεις"...



Δεν εξηγούνται οι άχαρες νηπιακές - γεμάτες άγχος και ανασφάλεια κινήσεις της πλευράς μας όλες αυτές τις δεκαετίες. Στο Νταβός του Παπανδρέου - Οζάλ πήγαμε έχοντας τα καλύτερα χαρτιά στα χέρια μιας και η συνάντηση ήταν μετά τα γεγονότα με το τουρκικό ωκεανογραφικό "Σισμίκ" το Μάρτιο του 1987 όπου οι έρευνές του για πετρέλαιο εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας κόντεψαν να οδηγήσουν τις δύο χώρες σε σύρραξη. Η οποία σύρραξη τελικώς αποφεύχθη με την αναδίπλωση των Τούρκων μετά την εντολή Οζάλ να μείνει το Σισμίκ εντός τουρκικών χωρικών υδάτων... Νίκη ελληνική το Μάρτιο του 1987 για να ακολουθήσει η προαναφερόμενη περιβόητη πια συνάντηση στο Νταβός μεταξύ των δύο ηγετών όπου αν και ως νικήτρια στην προηγούμενη κρίση η Ελλάδα, δεσμεύτηκε να μην προχωρήσει ούτε η ίδια σε οποιαδήποτε έρευνα στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου...

Ακολούθησε το έντεχνο και περίφημο mea culpa του Α. Παπανδρέου που χαρακτήρισε και την όλη τακτική που ακολουθήθηκε από την ελληνική διπλωματία στη μειωτική αυτή συμφωνία για τα ελληνικά συμφέροντα...

Για να φτάσουμε στα γεγονότα των Ιμίων...

Εν μέσω πολιτικών αλλαγών που ακολούθησαν την περίοδο ακυβερνησίας στην χώρα μας λόγω των προβλημάτων υγείας του τότε πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου, η αλλαγή κυβέρνησης συντελέστηκε με τη μεταφορά του δαχτυλιδιού της πρωθυπουργίας που πέρασε από τα αδύναμα χέρια του Ανδρέα Παπανδρέου στο χέρι του ψυχρού λογιστή Κ. Σημίτη ο οποίος ως νέος Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος, ευθύς θα υψώσει το δικό του λάβαρο με το δαφνοστολισμένο "ΟΝΕ ή Όλεθρος" ...

Η πολιτική Σημίτη είχε από νωρίς την υπογραφή της. Η μείωση των αμυντικών δαπανών άμεση προτεραιότητά του νέου πρωθυπουργού καθώς οι απόψεις του ήδη είχαν δει το φως νωρίτερα. Αλλά ένας πρωθυπουργός, ένας ηγέτης, θα πρέπει να έχει σφαιρική αντίληψη κι όχι τετράγωνη ψυχρή λογική. Αλλιώς πώς να χαρακτηρίσεις την υπογραφή αυτού του άχαρου επιλόγου της ελληνικής αναδίπλωσης, της ελληνικής ήττας στο ζήτημα τον Ιμίων? Πώς γίνεται εκτός του νυμφώνος κι από σίγουρο βήμα να ζητάς περιορισμούς - κατάργηση εξοπλιστικών προγραμμάτων και όταν λάβεις το τιμόνι της διακυβέρνησης να δικαιολογείς τα αδικαιολόγητα ως "έλλειψη αναγκαίας στρατιωτικής δύναμης για επιβολή"? Απλά η απειρία ενός πολιτικού ηγέτη που αποδείχτηκε μικρότερος των περιστάσεων...

Πολεμικό κλίμα για ημέρες στην περιοχή των βραχονησίδων αλλά οι ελληνικές κινήσεις ...νηφάλιες και ψύχραιμες. Οι όποιες συναντήσεις θα γίνουν στο γραφείο του πρωθυπουργού, την βραδιά της ντροπής υπουργοί θα χαριεντίζονται σε ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς - κινήσεις παιδαριώδεις και αδικαιολόγητες - ενώ νωρίτερα ο απόπλους του στόλου από το ναύσταθμο της Σαλαμίνας θα έχει μεταδοθεί ζωντανά από ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι με ξερολίστικα σχόλια τηλεμαϊντανών που θα κάνουν Αμερικανούς και Τούρκους να τραβάνε τα μαλλιά τους για την αχρήστευση της πανάκριβης δορυφορικής επόπτευσης του χώρου του Αιγαίου... Αρκούσε να κάνουν ζάπινγκ σε ελληνικά κανάλια ώστε να δουν πότε θα ξεκινήσει ο ελληνικός πολεμικός στόλος για την περιοχή της έντασης και να μάθουν με κάθε λεπτομέρεια τα σκάφη και τον οπλισμό που διαθέτουν από Έλληνες δημοσιογράφους που πρώτα μιλούν και εν συνεχεία σκέφτονται ...

Πολιτική ηγεσία, υπουργοί, δήμαρχοι, δημοσιογράφοι, τηλεμαϊντανοί, ανευθυνοϋπέυθυνοι γραμματείς και φαρισαίοι μικρότεροι των περιστάσεων...

Για να ακολουθήσει η Συνθήκη της Μαδρίτης όπου μετά το ταπεινό "Ευχαριστούμε τις ΗΠΑ" του Σημίτη που κόντεψε να μετατρέψει την ελληνική Βουλή σε βουλή της Κορέας, θα οδηγηθούμε σε ένα ακόμα ξεβράκωμα της χώρας αποδεχόμενοι τα "κοινά συμφέροντα των δύο χωρών στο Αιγαίο"...

Η τουρκική χατζάρα του casus belli να αιωρείται ακατάπαυστα πάνω από το ελληνικό ακατοίκητο και να απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο σε περίπτωση η τελευταία αυξήσει την αιγιαλίτιδα ζώνη στα 12 μίλια και δημιουργήσει αλιευτική ζώνη στο Αιγαίο όπως το Δίκαιο της Θάλασσας ορίζει και όλες οι πολιτισμένες χώρες του κόσμου έχουν αποδεχτεί και συνυπογράψει (πλην της Τουρκίας). Και η απειλή πολέμου να ισχύει ακόμη και αν τα 12 μίλια εφαρμοστούν στο ... Ιόνιο Πέλαγος. Βεβαίως βεβαίως η Τουρκία καμαρώνει τα 12 μίλια της στην Μαύρη Θάλασσα αν και δεν έχει υπογράψει την περιβόητη Συνθήκη...

Το γαλάζιο του Αιγαίου μετατράπηκε σε γκρίζο. Το πολυδιαφημισμένο δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) Ελλάδας-Κύπρου έμεινε στα χαρτιά, γκρίζες ζώνες παντού, με μια Τουρκία να κάνει λόγο για πάνω από χίλιες βραχονησίδες, νησίδες, ακόμα και κατοικημένα νησιά που δεν είναι ελληνικά κι οπότε θα πρέπει να επαναδιαπραγματευτεί το καθεστώς κυριαρχίας των...

Για να συνεχιστούν οι παιδαριώδεις κινήσεις από ελληνικής πλευράς με ζεμπεκιές, με κουμπαριές, με μέτρα ανοικοδόμησης εμπιστοσύνης που μόνο η ελληνική πλευρά τήρησε, με στρατιωτικές ασκήσεις που πάγωσαν, με βιβλία ιστορίας που ξαναγράφτηκαν σε νέο πνέυμα "καλής γειτονίας" απαλείφοντας γεγονότα και εκφράσεις που ενοχλούσαν τους κουμπάρους και με ό,τι αυτό συνεπάγεται, με τουρκικές αιτιάσεις κι απαιτήσεις να μην συμπεριλαμβάνονται ελληνικά νησιά σε ασκήσεις του ΝΑΤΟ - νησιά που θεωρεί ως αποστρατιωτικοποημένη ζώνη -με τουρκικές κινήσεις αλλαγής του FIR Αθηνών, με καθημερινές πτήσεις υπερπτήσεις και παραβιάσεις τουρκικών οπλισμένων αεροσκαφών που επιδεικτικά δεν καταθέτουν σχέδια πτήσης καθώς πετούν σε "τουρκικό εναέριο χώρο" όπως με θράσος βαφτίζουν τον εναέριο χώρο μεταξύ 6 και 10 μιλίων, και "τουρκικό έδαφος" τα ελληνικά νησιά που έχουν βάλει στόχο, ακυρώνοντας τα 10 μίλια εναέριου χώρου που ισχύει για την Ελλάδα από τη δεκαετία του 30 κι έχουν αποδεχτεί άπαντες - ακόμη και η Τουρκία έως τη δεκαετία του 70 - οπότε και ...δεν υποχρεούνται να δηλώσουν τίποτα. Η χώρα μας, σύμφωνα με την τουρκική άποψη, δικαιούται και μόνο αυτό θα έχει, 6 μίλια χωρικά ύδατα και αντίστοιχο εύρος εναέριου χώρου... Οτιδήποτε άλλο δεν αναγνωρίζεται κι ας ορίζεται μέσω διεθνών συνθηκών...

Και ως χώρα και ως ελληνική διπλωματία τι πράττουμε? Ζεμπεκιές, κουμπαριές, ευχολόγια, κλάδους ελαίας, αγαπουλίτσες και αγκαλιαζόμαστε με συνθήματα "το αιγαίο ανήκει στα ψάρια του"... Σαφώς. Μόνο που οι καρχαρίες της απέναντι όχθης έχουν άλλη άποψη κι όχι τόσο φιλειρηνική...

Έχεις μια κυβέρνηση που τον χώρο της Εθνικής Άμυνας τον έχει μετατρέψει σε παιδική χαρά, έχεις μια αντιπολίτευση που ζει στον δικό της ουτοπικό κόσμο όπου όλα ρόδινα θα ήταν αν ακολουθηθούν οι δικές της προτροπές, τυχοδιώκτες πολιτικούς να ζητούν περιορισμό των κονδυλίων (ακόμα και των άκρως απαραίτητων) για την εθνική άμυνα και τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, ζητούν "περισσότερο βούτυρο κι όχι κανόνια", "περισσότερα τρακτέρ (για να ενισχυθούν μάλλον τα αγροτικά μπλόκα) και όχι τανκ", 5% και βάλε επί του ΑΕΠ για την θαυμάσια ελληνική Παιδεία που μεγαλουργεί - απόδειξη η κατάσταση των ελληνικών πανεπιστημίων και η θέση τους στην παγκόσμια κλίμακα - περισσότερα λεφτά για το περιβάλλον τη Δευτέρα για να έρθουν οι περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένοι και να κόψουν και τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου την Τρίτη, κι έναν Υπουργό Εθνικής Άμυνας (τι πιο κάλπικο κι άχρηστο υπουργείο) να μην κρατιέται να βροντήξει για ψηφοθηρικούς λόγους την ανακοίνωση για εξάμηνη θητεία όταν την ίδια στιγμή δεν υπάρχει ούτε το 1/3 κληρωτών που απαιτείται για επάνδρωση των μονάδων...

Πόσο πιο αδηφάγο, ερασιτεχνικό και ανίκανο κράτος από αυτό...

Μια τραγελαφική ελληνική διπλωματία - ανέκδοτο που και η πιο μικρή της επιτυχία θα ξεσκιστεί από τους εγχώριους πολιτικούς φωστήρες της αντίπαλης πτέρυγας με την πλέον χείριστη μορφή λαϊκισμού, υπουργοί που ξεχνούν ότι ο ρόλος τους είναι η προάσπιση των συμφερόντων του έθνους και όχι η στάση, συμπεριφορά κι επιδιώξεις Ιζνογκούντ...

Ηγέτες μικρότερων παρατάξεων που θα ζητήσουν με στόμφο και περισσή υποκρισία κατάργηση εξοπλισμών, σωμάτων ασφαλείας, διάλυση στρατού, ξεχνώντας ότι σε μια σύρραξη (καθώς δεν είναι όλοι φιλειρηνικοί, πράοι ταπεινοί και αγαθοί σαν έσενα) δεν αρκούν για να κατατροπώσεις τον βάρβαρο επιτιθέμενο οι ρίψεις με βόμβες μολότωφ, όπως τη διπλανή διμοιρία των ΜΑΤ...

Ηγέτες άλλων μικρότερων παρατάξεων που με κορόνες και φανφάρες θα μας οδηγήσουν πέρα από την Κόκκινη Μηλιά, θα καρφώσουν πάλι τον σταυρό στον τρούλο της Αγιά Σοφιάς και...θα τους δείξουν όλους... θα τους ξεσκίσουν μιλάμε...

Με τι φόντα και τι προσόντα, κύριοι Μεγαλέξαντροι, Βουλγαροκτόνοι και Τουρκοφάγοι?



Επιστρέφοντας στην Αρχή... Οι κινήσεις της τουρκικής διπλωματίας θα έπρεπε να διδάσκονται στους υποψήφιους Έλληνες διπλωμάτες. Καθώς δεν μπορείς παρά να βγάλεις το καπέλο που δε φοράς σ' εκείνους που φορτωμένοι με πάσης φύσεως γενοκτονίες και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, θα στρογγυλοκαθίσουν και θα επιτεθούν φραστικά στον συνάδελφο εγκληματία και θα τον κατηγορήσουν με ύφος "πνιγμένο από το δίκιο και την ιερή αγανάκτηση" ότι εγκλημάτησε κατά παιδιών και βρεφών του παλαιστινιακού λαού κι ότι στρέφεται κατά της ειρήνης, ενώ με ύφος ηρωικό θα αναγγείλει στους κουτόφραγκους ότι "Στο Νταβός δεν ξαναπατώ". Δηλώσεις που απευθείας θα μετατρέψουν τον μέχρι πρότινος επικίνδυνο ισλαμιστή πολιτικό σε ηγέτη όλης της περιοχής, και ηγέτη των Αράβων, για να επιστρέψει με τον τίτλο Ερντογάν Α' ο Πορθητής στην πατρίδα του...

Από την πλευρά μας, τα εύσημα στους παμπόνηρους ανατολίτες κουμπάρους μας και σπονδή στο πανούργο του χαρακτήρα τους...

Και όσον αφορά την ελληνική διπλωματία και την ...περήφανη ελληνική εξωτερική πολιτική που αγναντεύει τις εξελίξεις εκ του μακρόθεν με τη φραπεδιά ανά χείρας, σπονδή στη μαλακία που τους δέρνει._