Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2009

Στη χώρα της λήθης

Και όσο σκέφτεσαι ότι "εδώ είμαστε, πιάσαμε πάτο, πιο κάτω δεν πάει", έρχεται το επόμενο επεισόδιο της κωμικοτραγικής σειράς "Η Ωραία Τρελλάς" για να ακυρώσει ευθύς τη σκέψη μας... Δεν έχει τέλος αυτή η κατρακύλα και δεν έχει πάτο αυτός ο βούρκος...

Σκουριά, παντού σκουριά... Ασθένεια του μετάλλου αλλά μεταδιδόμενη σε ανθρώπους, σε ιδέες, σε πρακτικές... και το άσχημο ότι ακόμη κι αυτά τα όνειρα που μας απέμειναν να μας κρατούν απειλούνται από την οξείδωση...

Σκουριασμένες απόψεις κι αντιλήψεις από σκουριασμένους πολιτικούς σ' ένα σκουριασμένο κράτος μιας σκουριασμένης χώρας ενός κουρασμένου και σκουριασμένου λαού...
Κυβερνήσεις που εναλλάσσονται, λάβαρα πολύχρωμα για να μαγεύουν το μάτι, όμορφα λόγια γεμάτα υποσχέσεις, απαράμιλλη ρητορεία που υπόσχεται μαγικές λύσεις κάθε προβλήματος που οι προηγούμενες κυβερνήσεις δημιούργησαν... Προβλήματα που δημιουργούν οι επόμενες και αθροίζονται όλα μαζί ως χρέη δυσβάσταχτα στις σκουριασμένες πλάτες αυτού του λαού κι αυτής της χώρας... Καλύτερες μέρες που δεν ήρθαν ποτέ, κι ανάθεμα αν έρθουν...

Τι συμβαίνει σ' αυτή τη χώρα? Γιατί αυτή η κατάντια?

Τα όνειρα δεν είναι προνόμιο μόνο των ανθρώπων, είναι και των κομμάτων όμως μη βιαστούμε να καταδείξουμε το λογικό της υπόθεσης μόνο και μόνο επειδή απαρτίζονται από ανθρώπους κι άρα δικαιούνται κι αυτά στο όνειρο... Σε στάνες και μαντριά, άνθρωποι δε συχνάζουν... έτσι νομίζω τουλάχιστον...

Το "όνειρο" ενός κόμματος τυγχάνει να είναι ίδιο κι απαράλλαχτο με το "όνειρο" του διπλανού κόμματος, ό,τι κι αν αυτό πρεσβεύει... Αναρρίχηση και (μόνιμη ει δυνατόν) εγκατάσταση στην εξουσία. Μόνο που τα όνειρα των κομμάτων ανέκαθεν μετατρέπονταν σε εφιάλτες για τους πολίτες...

Κόμματα εναλλάσσονται στην διακυβέρνηση αυτής της χώρας με υποσχέσεις ανάλογες με τις υποσχέσεις και τα δώρα των Ισπανών Κονκισταδόρων στους ιθαγενείς της Νέας Γης. Φύκια για μεταξωτές κορδέλες, χάντρες και καθρεφτάκια στους Έλληνες ιθαγενείς από πολιτικούς που στις δηλώσεις και υποσχέσεις τους μοιάζουν με υπερήρωες που όλα τα καταφέρνουν και κανένα εμπόδιο δεν είναι ικανό να τους συγκρατήσει...

Κι ο λαός? Θ αφήσει στην άκρη την όποια λογική του απέμεινε, θα συνωστίζεται σε δρόμους και πλατείες ζητωκραυγάζοντας με ιερή μανία κραδαίνοντας τα πολύχρωμα λάβαρα προς δόξα του κάθε κόμματος που υποστηρίζει... Και καθώς η λογική τον εγκαταλείπει, τον εγκαταλείπουν και οι αισθήσεις με πρώτη την όραση καθώς μες στον ενθουσιασμό του δε διακρίνει ότι ο βασιλιάς του είναι γυμνός...
Οι εκδιωχθέντες άλλων ετών θα επιστρέψουν ως σωτήρες για να φύγουν όταν σηκωθούν και οι πέτρες με οργή, για να δώσουν τη θέση τους στους προηγούμενους που είχαν εκδιωχθεί πριν από αυτούς για να επιστρέψουν ως νέοι σωτήρες... Ένας άλογος κύκλος πολιτικών κέρβερων και στη μέση ακούνητος, ακίνητος, αγαλματάκι, σα νεκρός ο πολίτης κάθε γενιάς, ακόμα και της αγέννητης...

Γύμνια και σκουριά παρέα με τη λήθη...


8 σχόλια:

Μελέαγρος είπε...

Ωραίο το άρθρο σου Ναξ αλλά όσο και να χτυπιέται κανείς, δεν αλλάζει τίποτα σ' αυτόν τον τόπο αν δεν αλλάξει ριζικά νοοτροπία ο λαός.
Πάντα μετά τις εκλογές θα υπάρχουν χιλιάδες κοψοχέρηδες που θα ψηφίσουν το άλλο κόμμα στις επόμενες εκλογές για να καταταγούν ξανά στις στρατιές των κοψοχέρηδων λίγους μήνες μετά τις εκλογές.
Δυστυχώς!

Naxion είπε...

Ποιος λαός θ' αλλάξει νοοτροπία βρε Μελ? Υποτίθεται θα βλέπαμε το φως όταν θ' ανέβαινε το μορφωτικό επίπεδο του λαού... Όσο η αμορφωσιά και η αγραμματοσύνη κυριαρχούσαν, είχαμε ένα άλλοθι... Τώρα οι πανεπιστήμονες, πίσω από ποιο δάχτυλο να κρυφτούμε και πώς να δικαιολογηθούμε που μας άλλαξαν τα φώτα και συνεχίζουν να μας τα αλλάζουν?

Άσε, μην γράψεις ποιο δάχτυλο...

Μελέαγρος είπε...

Το μορφωτικό επίπεδο μπορεί να ανέβηκε, η νοοτροπία δεν άλλαξε. Οσο θα ψηφίζουμε κόμματα και πολιτικούς για να βολέψουν εμάς ή τα παιδιά μας, όσο θα ανεχόμαστε Ζαχοπουλειάδες, Ρουσοπολειάδες, Βαλτοπεδιάδες, ενέργειες υπουργών που αφού είναι "νόμιμες" είναι και αποδεκτές κλπ κλπ και ενώ βουίζει ο τόπος, ο πρωθυπουργός σφυρίζει αδιάφορα και βλέπει DVD και παίζει Videogames, αλλαγή μην περιμένεις.
Δεν ξέρω αν διάβασες σήμερα τη συγνώμη που ζήτησε ο Ομπάμα αφού παραδέχτηκε το σφάλμα του ότι "τα σκάτωσε" για κάτι διορισμούς που σχεδίαζε να κάνει!
Στην ΕΛλάδα έβραζε το καζάνι με την υπόθεση Βουλγαράκη για το Βατοπέδι,για τα δομημένα ομόλογα και επί μήνες και ο πρωθυπουργός δεν άκουγε και δεν έβλεπε τίποτα το μεμπτό!
Ακόμη και τα γεγονότα που συντάραξαν και κατέκαψαν την Ελλάδα τον περασμένο Δεκέμβριο, ο πρωθυπουργός ομολόγησε ότι τα έμαθε από την τηλεόραση!!!!
Κατάλαβες ποιά είναι η διαφορά μεταξύ ημών και των "Αμερικανάκηδων";
Τέλος πάντων...

LoLa είπε...

Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει σε αυτό τον τόπο, διότι ΟΛΟΙ ανεξαιρέτως είμαστε συνένοχοι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Δεν είναι μόνο η ψήφος μας. Είναι που η εξαίρεση έχει γίνει ο κανόνας και χρησιμοποιούμε την κυβέρνηση ως άλλοθι. Εμείς οι ίδιοι έχουμε κάνει το άσπρο μαύρο. Εμείς είμαστε η Δικαιοσύνη, εμείς είμαστε οι αδικημένοι και συνάμα οι άδικοι. Και νομίζω πως δεν αντέχουμε καμμία αλλαγή. Γιατί δεν μας συμφέρει.
Δυστυχώς θα πρέπει να πέσουμε πολύ χαμηλά, να χάσουμε πάρα πολλά κεκτημένα για να αλλάξουμε. Και πάλι, αυτό είναι πολύ αισιόδοξη προοπτική.

Naxion είπε...

Μελ, τα αμερικανάκια έπαψαν προ πολλού να είναι "αμερικανάκια" σε κάποια θέματα. Εμείς ο νέος περιούσιος λαός τι κάνουμε. Ανεβάζουμε και κατεβάζουμε κυβερνήσεις καρμπόν, μας ταϊζουν φούμαρα και σανό κι εμείς εκεί...

Πριν λίγο καιρό ο Γιωργάκης έκανε παρέα στα ποντιακά ανέκδοτα και στα ανέκδοτα για ξανθές και τώρα κινείται σαν τον Μεσσία... Για γέλια και για κλάματα η νυν πολιτική ιστορία αυτού του τόπου.

Ιστορία για αγρίους και ιθαγενείς...

Naxion είπε...

Λόλα μου, ο μόνος λαός που εν ριπή οφθαλμού λύνει τα προβλήματα όχι μόνο του τόπου του αλλά και του σύμπαντος στα καφενεία που συχνάζει, είναι ο δικός μας σαλός λαός... Μόλις πάει στην κάλπη δεν ξέρω τι παθαίνει, αλλάζει μονομιάς.

Αυτή την έρμη αποχή περιμένω πώς και πώς να ξεπεράσει το 50%... Μόνο σ' αυτό ελπίζω πια...

Ektoras είπε...

Αγαπητέ Naxion, έχεις απόλυτο δίκιο σε αυτά που γράφεις, είναι το δακτυλικό αποτύπωμα του λαού μου(μας). Αυτό που γνωρίζω πολύ καλά είναι πως οι μόνοι υπεύθυνοι είμαστε εμείς, ο λαός. (Εξαιρώ εσένα, λιγότερο εμένα). Καταλαβαίνω οτι ο όλος άλογος (δίχως λόγο-λογική) και φαύλος κύκλος, έχει να κάνει με τον διορισμό κατ'αρχάς. Μάλιστα. Διοριστήκατε. Τώρα αφού βλέπετε οτι εδώ και 50 χρόνια πάμε κατά δια..ου, γιατί συνεχίζετε κύριε και κυρία μου να τους ψηφίζετε; Για να διοριστούν και τα παιδιά σας; Αυτό δεν πρόκειται να γίνει, αλλά πλέον ακόμα και μια υπόσχεση (που γνωρίζετε πόσο ψεύτικη είναι), ακόμα και μία σύμβαση (που ξέρουμε οτι έχει ημερομηνία λήξης) ακόμα ακόμα και ένα πρόγραμμα stage (parking ανέργων) πλέον σας φτάνουν για να τους ξαναμαναψηφίσετε και να βάλετε και τα παιδιά σας να τους ψηφίσουν. Η επόμενη φορά θα είναι υπόσχεση για ένα συσσίτιο. Θυμηθείτε το αυτό...
Και για να κλείσω φίλε Naxion κάπου είχες μια υπέροχη ανάρτηση περί παιδείας και έγραφες πως σκοπός της είναι να κάνει τα ανθρώπινα όντα Ανθρώπους! Πόσο άνθρωποι έχουμε γίνει φαίνεται καθημερινά. Δεν μορφωθήκαμε, παρα-μορφωθήκαμε σε σημείο να σφάξουμε κάποιον επειδή τόλμησε να εκφέρει άποψη για τον Notis!

Τέλος δυστυχώς δεν βλέπω και καμμια εναλλακτική λύση στο πολιτικό πεδίο και όντως αναρωτιέμαι και εγώ πώς καταφέρνουμε να υπάρχουμε ακόμα. Έστω και σκουριασμένοι. Μόνο που μετά τη σκουριά επέρχεται το τέλος.

Καλό Σαββατοκύριακο. Πραγματικά όαση το blog σου

Naxion είπε...

...δεν βλέπω και καμμια εναλλακτική λύση στο πολιτικό πεδίο και όντως αναρωτιέμαι και εγώ πώς καταφέρνουμε να υπάρχουμε ακόμα. Έστω και σκουριασμένοι. Μόνο που μετά τη σκουριά επέρχεται το τέλος...

Χμμ... εγώ τη βλέπω τη λύση καλέ μου Έκτορα και δειλά δειλά αναφέρθηκα σ' αυτήν. Όταν η αποχή από την εκλογική διαδικασία ξεπεράσει το 50% του εκλογικού σώματος, θα γελάσει και το κάθε πικραμένο χειλάκι...

Κι άστους να ξαναορίζουν νέα ημερομηνία εκλογών μέχρι να πουν ήμαρτον...

Πότε συνέρχεται κάποιος? Όταν του στερείς αυτό για το οποίο τρελαίνεται και κατασκοτώνεται να το αποχτήσει...

Στέρησέ τους την καρέκλα και παρακολούθησε τα κορόμηλά τους (και άνευ δακρυγόνων παρακαλώ) και την ψυχραιμία να πάει περίπατο...

Σ' ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!