Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

Πολιτική (-οί) χωρίς τιμή...

"Ατίθασα μέλη, διαφανή ρούχα,
γλοιώδη στόματα υποκριτικά,
ανυποψίαστα, μηδενικά
πλάσματα, και γι' αυτό προνομιούχα..."
Από τη μία προσπαθείς τα πάντα να προσπεράσεις σαν κάτι ανύπαρκτο σαν κάτι μη πραγματικό που τάχα μόνο η φαντασία σου γεννάει. Κάνεις ότι δε σ' απασχολούν κι ότι όλα καλώς βαίνουν προσπαθώντας να μην ρίξεις καμιά σκιά αμφιβολίας πάνω σε όσα καθορίζουν τη ζωή σου και τις ζωές όλων πλάι σου, τριγύρω σου, εδώ στον ίδιο χωροχρόνο...

Με χιουμοριστική διάθεση θα προσπαθήσεις να δικαιολογήσεις τα όσα είναι πέραν της λογικής, όλα εκείνα που ο όρος "τραγελαφικά" απλά δεν αρκεί να τα καλύψει, να τα περιγράψει ή να τα κατατάξει οπουδήποτε καθώς είναι εκτός συναγωνισμού και σε καμιά κατηγορία θέση δε θα βρουν...

Παρατηρείς την ολύμπια ψυχραιμία και απίστευτη νηφαλιότητα όλων εκείνων που κρατούν τις τύχες αυτού του σκάφους και καθορίζουν την πορεία του ανάμεσα σε συμπληγάδες ύφαλους και σκοπέλους... κι απορείς πώς γίνεται να παραμένουν ψύχραιμοι όταν το έρμο σκάφος το χιλιοτσακισμένο, σε κάθε ύφαλο σε κάθε σκόπελο, σε κάθε ξέρα θα οδηγήσουν.

Σε τι μέλλον μπορεί να ελπίζει κανείς υπό τη σκέπη ενός αδηφάγου, απάνθρωπου, βάρβαρου, απολίτιστου, κατ' επίφαση κράτους, που ούτε το ίδιο στα πόδια του να σταθεί δε δύναται, πόσο στα χέρια του να μας κρατήσει...

Τι ασφάλεια μπορείς να νιώσεις ως πολίτης ζώντας σ' αυτή τη ζούγκλα όπου σαρκοβόρα "πολιτικά όντα" εξουσιάζουν τη ζωή σου, των παιδιών σου, ακόμα κι εκείνες τις αγέννητες γενιές που γεννιούνται χρεωμένες και καταδικασμένες καθώς τίποτα δεν άφησαν οι εξ Ελλήνων πολιτικών παμφάγοι...

Τι σόι πολιτική είναι αυτή που τα συμφέροντά της είναι υπεράνω των συμφερόντων των πολιτών και από ποιο σύμπαν εμφανίστηκαν αυτοί οι πολιτικοί κομήτες με τις λαμπρές φωτεινές ουρές και τα ξερά κεφάλια?

Πόσο δύσκολο είναι να παράγεις έργο και να υπηρετείς όσους ορκίστηκες και τάχτηκες να υπηρετείς? Τι σόι Θερμοπύλες θα κρατούσαν ετούτοι οι ταγοί της εξουσίας?

Γιατί η τρέλα κι η κορδέλα? Γιατί απέλειπαν η πίσσα και τα πούπουλα, το σκοινί και το σαπούνι. Γιατί όσες αντοχές κι αν έχεις, κάποια στιγμή το βλέμμα σου θα πέσει στο τιμημένο Μάνλιχερ του παππού σου που κρέμεται στον τοίχο, και το καμουτσίκι του που σε κάποια γωνιά του πατρικού σου έχει τη θέση του...

Αξιοπρέπεια, τιμή, θάρρος, ηθική, υπευθυνότητα... Αντώνυμα των εννοιών "πολιτικός" και "πολιτική"... Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα... Με όμορφα λογίδρια ως άλλες σειρήνες τα άβουλα αμνοερίφια θα προσπαθήσουν να προσεγγίσουν, τις χάντρες και τα καθρεφτάκια τους να προσφέρουν, τον πλούτο τους ν' αρπάξουν. Υποσχέσεις αμέτρητες, τη Γη και τη Σελήνη, τ' άστρα και τον ουρανό, το Σύμπαν ολάκερο στα πόδια μας θα καταθέσουν. Και μόλις αυτός ο πανέξυπνος (συνώνυμο της λήθης) "κυρίαρχος ελληνικός λαός" την εντολή θα δώσει, οι ταπεινοί, σεμνοί, καλάγαθοι, δημοκρατικοί μανδύες θα πέσουν από τους ώμους τους και βρωμερές ύαινες, αιμοσταγή τσακάλια και πτωματοφάγα κοράκια θα ξεπροβάλλουν από κάτω...

Τιμή?

Ποιος την έχασε για να τη βρουν η πολιτική και οι εραστές της...

Θάρρος?

Το θράσος ίδιον γνωρίσμα των θρασύδειλων... καμιά σχέση με το θάρρος.

Έστω και μια απειροελάχιστη ποσότητα τιμής και θάρρους στο πολιτικό σαρκίο τους να είχαν, θα έκαναν και τη μόνη πράξη που τους ταίριαζε εκεί πλάι στη σωρό αυτής της χώρας που κείτεται ατιμασμένη, βιασμένη κι αιμόφυρτη στα πόδια τους μαζί με τους πολίτες της και τα τσακισμένα όνειρά τους για ένα μέλλον ανθρώπινο...

"Στον κόσμο των πολεμιστών, το σεπούκου ήταν μία εκδήλωση του θάρρους που έπρεπε να δείξει ένας σαμουράϊ που ήξερε ότι είχε ηττηθεί ή είχε ατιμαστεί ή πληγωθεί ηθικά. Σήμαινε ότι είχε τελειώσει την ζωή του καθαρός από κάθε προσβολή και με την υπόληψή του όχι απλώς άθικτη, αλλά επιπλέον και ανεβασμένη"

6 σχόλια:

LoLa είπε...

Βρε συ, αφού οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να αυτομαστιγωθούν στο Σύνταγμα, ποιο σεπούκου και σαμουράι μας τσαμπουνάς;
Τους τα έμαθε ο Εφραίμ στο άγιο όρος τα κόλπα με τα μαστίγια. (χεχε)

ΚΑΣΤΑΛΙΑ είπε...

καλημέρα....
εξακολουθούμε (οι περισσότεροι) να κλείνουμε τα μάτια στο σήμερα...σε αυτό που μας επιβάλλουν να ζούμε... σε αυτό που κληροδοτούμε στα παιδιά μας.... και επιμένουμε να αναμασάμε περασμένα μεγαλεία και να διατηρούμε μια κούφια περηφάνεια για την χώρα και τον πολιτισμό μας.... αυτά των προγόνων μας... και για την ιστορία που αφήνουμε να γραφτεί τώρα ούτε λόγος , ούτε αντίδραση , ούτε καν αμφισβήτηση...
θεωρώ ότι όσο αναγκάζομαι να λέω "οι περισσότεροι" υπάρχει ελπίδα... αυτή που γεννιέται από τους υπόλοιπους έστω λίγους... κάτι θα αλλάξει...έτσι και αλλιώς δεν πάει πάρα πέρα το πράγμα... που θα φτάσει η διαφθορά, η ακυβερνησία, η ανικανότητα και η ανυπευθυνότητα πια... και η κοροϊδία έχει τα όριά της....

το μερίδιο ευθύνης το έχουμε όλοι μας... και όλοι πρέπει κάτι να κάνουμε γιαυτό...

καλημέρα είπα, μη σε κουράζω άλλο, καλή συνέχεια....

ΚΑΣΤΑΛΙΑ είπε...

καλημέρα....
εξακολουθούμε (οι περισσότεροι) να κλείνουμε τα μάτια στο σήμερα...σε αυτό που μας επιβάλλουν να ζούμε... σε αυτό που κληροδοτούμε στα παιδιά μας.... και επιμένουμε να αναμασάμε περασμένα μεγαλεία και να διατηρούμε μια κούφια περηφάνεια για την χώρα και τον πολιτισμό μας.... αυτά των προγόνων μας... και για την ιστορία που αφήνουμε να γραφτεί τώρα ούτε λόγος , ούτε αντίδραση , ούτε καν αμφισβήτηση...
θεωρώ ότι όσο αναγκάζομαι να λέω "οι περισσότεροι" υπάρχει ελπίδα... αυτή που γεννιέται από τους υπόλοιπους έστω λίγους... κάτι θα αλλάξει...έτσι και αλλιώς δεν πάει πάρα πέρα το πράγμα... που θα φτάσει η διαφθορά, η ακυβερνησία, η ανικανότητα και η ανυπευθυνότητα πια... και η κοροϊδία έχει τα όριά της....

το μερίδιο ευθύνης το έχουμε όλοι μας... και όλοι πρέπει κάτι να κάνουμε γιαυτό...

καλημέρα είπα, μη σε κουράζω άλλο, καλή συνέχεια....

Naxion είπε...

Βρε συ Λολίτα, οκ... Ας αυτομαστιγωθούν κι ας κάνουν μετά σεπούκου, δεν έχει κανείς αντίρρηση. Αλλά αυτό το αυτομαστίγωμα, άσε, το είδαμε και στους ευσεβείς μοναχούς τι προκάλεσε... σε μπίζνεσμαν τους μετάλλαξε...

Οπότε, ένα σεπούκου μας σώζει. Απλά αν είναι να περιμένεις από δαύτους μας βλέπω να "σεπουκονώμαστε" πρώτοι εμείς...

Δεν αντέχονται λέμε!

Naxion είπε...

Κασταλία, θεωρώ ότι και η φαρσοκωμωδία που γράφουμε εμείς οι τελευταίες ανιστόρητες γενιές, έχει κι αυτή την αξία της. Σκέψου πόσο δυσκολευόσουν στο σχολείο να απομνημονεύσεις χρονολογίες, πρόσωπα, μάχες, τοποθεσίες, ιστορικά δεδομένα τα οποία ίσως και να τα θεωρούσες βαρετά (ελπίζω πώς όχι)...

Ε λοιπόν, οι μελλοντικές γενιές θα μας διαβάζουν πολύ πιο ευχάριστα και η νεότερη ελληνική ιστορία και τα Έργα και Ημέραι ετούτου του νεοέλληνα θα είναι και το πλέον αγαπημένο τους μάθημα... Από την πολιτική ιστορία θα έχουν να θυμούνται μόνο 2 ονόματα, Καραμανλής - Παπανδρέου (ο Μητσοτάκης θα ζει ακόμη). Από πολιτιστικά θα θυμούνται το Σάκη, από σημαντικούς πολίτες που συνέβαλαν στην ενημέρωση την Πετρούλα, κι από ιστορικές στιγμές - ιστορικές μάχες - ιστορικές νίκες, θα θυμούνται το κύπελλο στην Πορτογαλία. Υπάρχει κανείς που απεχθάνεται το γέλιο? Δε νομίζω...

Οπότε ας το δούμε και θετικά το όλο ζήτημα... διότι αν δεν το δούμε θετικά θα την πληρώσουν οι φλέβες μας.

ΚΑΣΤΑΛΙΑ είπε...

.... εκθέτεις την πραγματικότητα από μια γωνία μου δεν είχα σκεφτεί και ομολογουμένως μου αρέσει ιδιαίτερα...ελπίζω να μην σε απογοητεύσω πολύ αν ομολογήσω ότι δεν τρελαινόμουν για την Ιστορία στο σχολείο, ΄(ίσως γιατί είχαμε 4 σημαντικά χρόνια την ίδια απαίσια καθηγήτρια που ήθελε αυτολεξή απόδοση) αλλά , πράγμα που ίσως σου φανεί παράξενο για μένα, είχα εξαιρετικές επιδόσεις στα μαθηματικά και στα αρχαία (ταυτόχρονα, άλλο παράξενο) τόσο που να μην μπορώ να αποφασίσω αν θα ακολουθούσα θετική ή θεωρητική κατεύθυνση... τελικά έκανα κάτι ενδιάμεσο (και άσχετο)
καλό απόγευμα...