Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009

Τα του Καίσαρος τω Θεώ και τούμπαλιν...

Τελικά ως λαός έχουμε όλα όσα μας αξίζουν και κακώς παραπονούμαστε... Έχουμε ένα Κράτος που μας αξίζει, έχουμε τις κρατικές και δημόσιες υπηρεσίες - δημόσιους λειτουργούς που μας αξίζουν, έχουμε την Υγεία και την περίθαλψη που μας αξίζουν, έχουμε την οικονομική κατάσταση και την ποιότητα ζωής που μας αξίζουν, ζούμε στο περιβάλλον που μας αξίζει, έχουμε την Παιδεία που μας αξίζει, έχουμε τη Θρησκεία και την Εκκλησία που μας αξίζουν. Άξιοι κρατικοί και δημόσιοι λειτουργοί, άξιοι μικροί και μεγάλοι ποιμενάρχες της Εκκλησίας με άξια έργα και πράξεις που ψάχνουν μιμητές...

Σκάνδαλα, σκάνδαλα, σκάνδαλα, σκάνδαλα....

Κρατικά, εκκλησιαστικά... μας έχουν τυλίξει, μας πνίγουν σε κάθε βήμα μας, μικραίνουν τις ζωές μας, εξαφανίζουν τα όνειρά μας, και απειλούν ακόμα και το απόρθητο και το άβατο της φαντασίας μας, απειλούν το μέλλον μας, απειλούν τα παιδιά μας...

Χρήμα... Τι σου κάνει το χρήμα... Μια εφεύρεση ανθρώπινη που για καλό προέκυψε και πρωτοστάτησε και συνεχίζει να πρωτοστατεί ως οδοστρωτήρας κάθε ανθρώπινης αξίας... Διαλύει τα πάντα, σπάει κάθε ηθικό φραγμό, εξαγοράζει συνειδήσεις, ξεπουλάει κάθε ηθική αξία, μετριάζει κι απαλύνει τύψεις άνομων πράξεων...

Χρήμα, χρήμα χρήμα...

In God we trust...



Είχαν το θάρρος να το αναγράψουν στο αμερικάνικο χαρτονόμισμα... η αλήθεια δεν κρύβεται και μεγαλύτερη τιμή πρέπει σ' αυτόν που θα την ξεστομίσει, έστω κι αν μ' αυτό προκαλεί...

In God we trust...


Κράτος και Εκκλησία αγκαλιασμένοι ως κέρμα με τις δυο του όψεις. Και τα κέρματα, τα χρήματα αποδίδονται πάντα στον Καίσαρα... Καίσαρας και Θεός στις μέρες μας (εις γενεάς γενεών), ένα, μην εθελοτυφλούμε...

Κράτος και Εκκλησία, σφιχταγγαλιασμένοι άρπαγες που πράττουν τα κρείττονα και τα βέλτιστα... γνώρισμα των καιρών μας πια. Κι ας μην χαίρονται όσοι περιμένουν διαζύγια και διαχωρισμούς. Ταιριαστά ζευγάρια, δε χωρίζουν...

Όλη η λειτουργία της Εκκλησίας είναι βασισμένη και χτισμένη γύρω από υλικές αξίες, κοινώς χρήμα. Φυσικά, ένας τεράστιος οργανισμός με χιλιάδες κτίρια ανά την επικράτεια θέλει έναν πακτωλό χρημάτων για να διατηρηθεί. Πιο μεγάλοι ναοί, πιο λαμπροί ναοί, πιο χλιδάτοι ναοί, πιο ψηλά καμπαναριά, πιο πολλές καμπάνες που να ακούγονται πιο δυνατά τα της εδώ ενορίας από τα της απέναντι. Χρήμα που πρέπει να βρεθεί, ζεστό όμως κι όχι αποθηκευμένο ή αποταμιευμένο...

"Βοηθήστε στην ανέγερση του τάδε Ναού..."

Σαφώς, υπάρχουν λίγοι και δεν αρκούν για όλο το χριστεπώνυμο πλήρωμα... να βοηθήσουν όλοι σ' αυτό... πρωτίστως όμως η Εκκλησία Α.Ε που απλά ρίχνει το μπαλάκι στους πιστούς ή στο κράτος... Ναι, σαφώς, φιλόπτωχα ταμεία, συσσίτια για τους μη έχοντες, στέγη για τους απόρους και λοιπά θεάρεστα και όμορφα από πλευράς της για το θεαθήναι δυστυχώς ουκ ολίγες φορές... Τα λεφτά από πού προέρχονται, από τα φυλλοκάρδια της Εκκλησίας? Δε φαντάζομαι, όταν υπάρχουν χ τρόποι εξεύρεσης χρημάτων...



Το κεφάλαιο της εκκλησίας δεν είναι φυσικά η περιβόητη "εκκλησιαστική περιουσία" όπως συνηθίζεται να ονομάζεται και που η πρόσφατη προσπάθεια αποτίμησης την έφερε σε κάμποσα δις Ευρώ... Το κεφάλαιο της εκκλησίας αποτελούν τα ιερά σκεύη, οι "ιερές θαυματουργές εικόνες", τα "άγια και τίμια λείψανα" κι όλα τα υπόλοιπα που η ίδια κατακρίνει ως ειδωλολατρικές πρακτικές όπου αλλού έξω από το χώρο της τα συναντήσει... Μέσω αυτών των αντικειμένων, η περιουσία της τραβάει την ανιούσα κάθε στιγμή που θα το επιθυμήσει...

Εκατοντάδες θαυματουργές εικόνες ανά την ελληνική επικράτεια θα βγουν να πάρουν αέρα όταν υπάρχει στενότης οικονομική... Χιλιάδες οι πιστοί που θα τρέξουν να ασημώσουν την τάδε ή δείνα ...θαυματουργή εικόνα, λες και δεν μπορούν να αποθέτουν τον οβολό τους στις εικόνες του σπιτιού τους... Άλλο πράγμα βεβαίως βεβαίως η απομίμηση της Παναγίας της Δεξιάς στο σπίτι της κυρα-Μαρίας, κι άλλο η Παναγία η Γλυκοφιλούσα η θαυματουργή που βγήκε από το Άγιο Όρος σε περιοδεία...

Μα μια στιγμή... υποτίθεται το πρόσωπο λατρεύουν λέει, τουτέστιν τι απομίμηση Παναγιάς Δεξιάς στο σπίτι της κυρά-Μάρως, τι γνήσια Παναγιά Γλυκοφιλούσα από το τάδε μοναστήρι... Οπότε γιατί συρρέουν τα κοπάδια των πιστών στην εικόνα της τελευταίας αφού το υλικό δε λατρεύεται (υποτίθεται)? Το πρόσωπο είναι θαυματουργό ή το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένη? Τι στην ευχή?

Τελικά τι γίνεται? Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι που λάτρευαν (λέει) αγάλματα και κοτρόνες ήταν στάνταρ ειδωλολάτρες δε χωράει λέμε καμιά αμφισβήτηση σ' αυτό...

Μισό...

Στην προκειμένη που δε λατρεύουν αγάλματα αλλά ξύλινες εικόνες με λαμαρίνα και μπογιά, πώς μπορούν να χαρακτηριστούν?

...απλά Πιστοί, κοινώς σκάσε, πίστευε και μην τυχόν ερευνήσεις μαύρο φίδι που σ' έφαγε...

Πακτωλός χρημάτων σε κάθε εμφάνιση "θαυματουργής" εικόνας μπαίνει στα ταμεία των μοναστηριών, της Εκκλησίας...

Το Μέγα Σώσε όμως γίνεται με την εμφάνιση των λειψάνων Αγίων και Οσίων και Μαρτύρων... Το έλα να δεις... Ο τάδε Άγιος on tour, και οι λιποθυμίες των πιστών περισσότερες από τις λιποθυμίες των νεανίδων όταν βρίσκεται κάποιο συγκρότημα on tour... Με τη διαφορά ότι δεν πα να είναι οι U2, ψίχουλα θα βγάλουν όσο και να χτυπιούνται στη σκηνή συγκριτικά με τα όσα θα βγάλει το δεξί χέρι του τάδε Αγίου, κι ας του λείπουν και 2-3 δάχτυλα...

Βέβαια, φαντάζομαι ο Άγιος του οποίου το δεξί λειψό χέρι βγήκε on tour, κοιτά με απέραντη αγαλλίαση και αγάπη τα δρώμενα από εκεί πάνω ή κάτω που βρίσκεται και καμαρώνει για το όλο εγχείρημα του να λειτουργεί το αποκομμένο μέλος του σώματός του ως κράχτης εύρεσης οικονομικών πόρων για την Εκκλησία Α.Ε...

Προστατέψτε, λέει, τις παιδικές ψυχές από τη Βία και τα λοιπά ενήλικα τερτίπια...


ΣΚΗΝΗ ΠΡΩΤΗ

Η στοργική μητέρα από την Πάτρα, φροντίζει για την ψυχική γαλήνη του ανήλικου παιδιού της...♦

"- Αλίκη? Θα τρελαθώ!!! Καλέ τι ταινία είναι αυτή που βλέπεις?? Κομμένα χέρια, ακρωτηριάσεις, βασανισμοί?? Αυτή είναι ταινία για μεγάλους, όχι για παιδάκια!!! Όλα στο μπαμπά σου, παλιοκόριτσο! Κλείσε την τηλεόραση αμέσως!"


ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ

Κυριακή του Κυρίου, Ι. Ν. Αγίου Ανδρέα, Πάτρα

" - Αλίκη, έλα να ασπαστείς την Τίμια Κάρα του Αγίου Ανδρέα...

- Τι είναι το κάρα, μαμά? Αυτά που είχαν παλιά με τα άλογα?

- Θέε μου συγχώρα το! Το κομμένο κεφάλι του Αγίου, Αλίκη, έλα να το ασπαστείς μην τις μαζέψεις!!!...

...

- Μαμά, αυτό πίσω το Χ τι ακριβώς παριστάνει, κάτι απαγορευτικό?

- Αχ, αυτοί οι δάσκαλοι!... Αλίκη μου, πάνω σ' αυτό το ξύλινο Χ κάρφωσαν τον Άγιο Ανδρέα οι ειδωλολάτρες..."

...

- Μαμά, αυτός ο άντρας με φτερά γιατί κρατά ένα κεφάλι στο πιάτο?

- Θα με τρελάνεις σήμερα, Αλίκη! Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος ο Βαπτιστής είναι που αποκεφαλίστηκε και πήγαν το κεφάλι του δώρο στη Σαλώμη ακουμπισμένο σ' ένα πιάτο! Όλα στον μπαμπά σου που δεν τα ξέρεις και αύριο θα έρθω στο σχολείο να τακτοποιήσω τους δασκάλους που δε σας μαθαίνουν τίποτα...

ΑΥΛΑΙΑ


Περιδιαβαίνοντας τις ουκ ολίγες σελίδες που αναφέρονται στα Έργα και Ημέραι της Εκκλησίας, όσα δηλαδή μπορούν και επιτρέπεται να δουν το φως, σου προκαλεί έκπληξη ή πλήρης απουσία αναφοράς στα εκκλησιαστικά σκάνδαλα... Αντ' αυτού όμορφα λόγια ευσεβών Πατέρων που μίλησαν και έγραψαν προ κάμποσων αιώνων, περικοπές ευαγγελικών κειμένων, ύμνοι, προσευχές, ευχολόγια...

Σαφώς... Τα του οίκου μας, πάντα καθαρά. Και οι όποιες ανομίες, κάτω από το χαλί... Και πόσο κρίμα να κρύβουμε τα όσα με πόνο φωνάζουν με δικαιολογίες του "δεν είναι όλοι έτσι"... Σίγουρα, σε κάθε φωτιά, καίγονται μόνο τα ξερά δέντρ
α. Τα χλωρά καμαρώνουν ανάμεσα στις φλόγες, η φωτιά δεν τα αγγίζει...

Κρατούντες τα ηνία της εξουσίας που με το "τω κρατίστω" ουδεμία σχέση έχουν παρά μόνο με την κατασπατάληση δημοσίου χρήματος... Μια Εκκλησία που αντί να ασχολείται με το πνευματικό της έργο και τα του οίκου της, θα ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο που ούτε ο ρόλος της είναι ούτε θα έπρεπε να την αφορά. Εθνικά ζητήματα υψίστης σημασίας θα δουν εκκλησιαστικό δάχτυλο, μια Θράκη που θα απομονωθεί για δεκαετίες ολόκληρες λόγω του μουσουλμανικού στοιχείου που ζει εκεί (πόσο σοφό και εθνικά ορθό το "μόνο ο Ορθόδοξος είναι Έλλην") και μετά ψάχνουμε γιατί η μειονότητα στρέφεται εκεί που στρέφεται και τρέχουμε και δε φτάνουμε...

Ένας ακήρυχτος πόλεμος εξουσίας μεταξύ Ελλαδικής Εκκλησίας και Πατριαρχείου Κων/πόλεως για την τύχη των (πλούσιων) Μητροπόλεων Νέων και Παλαιών Χωρών όπως έχουν όμορφα χριστιανικά έχουν χωρίσει την Ελλάδα στα δυο προς τέρψιν όσων θέλουν την Ελλάδα στα όρια Αμβρακικού - Παγασητικού, ακριβώς στην οριογραμμή που τράβηξαν οι Εκκλησίες, χωρίζοντας την επικράτεια του ελληνικού χριστεπώνυμου πλήθους...

Και σε περίπτωση σύρραξης, τι να υπερασπιστεί ο Ορθόδοξος Χριστιανός? Τις Παλαιές ή τις Νέες χώρες?

Μύλος...



Λαοσυνάξεις μεγαλειώδεις και ύψωση Λαβάρων Επανάστασης για τις περιβόητες ταυτότητες... τι απέγιναν όλες αυτές οι υπογραφές, όλες αυτές οι κινητοποιήσεις? Όλες αυτές οι κραυγές για τον ...πόλεμο κατά της θρησκείας και της Πίστης της Αγίας, και το σφράγισμα... του Θηρίου αν τυπωθούν οι ταυτότητες? Που στην ευχή πήγαν όλα αυτά τα βαρύγδουπα τρελά, παλαβά και άκρως γελαδερά?

Χρήμα... Χρήμα... χρήμα κι εξουσία... Κλείνει στόματα, κοιμίζει συνειδήσεις...

Δώστε και σώστε...

Οι δύο πόλοι της εξουσίας, Κράτος κι Εκκλησία, απλά βρίσκονται πλέον σε άλλο χωροχρόνο ή σε άλλη διάσταση... Αλλιώς αυτή η κατάντια δεν εξηγείται. Και οι κάφροι και τα άλογα όντα που απλά έπαιζαν το ρόλο του χειροκροτητή και του αμνοεριφίου απέλειπαν προ πολλού...

Κι οι πέτρες στα θεμέλια αυτού του σαθρού και σάπιου οικοδομήματος αρχίζουν να τρίζουν...





2 σχόλια:

Μελέαγρος είπε...

Παλιά μου τέχνη κόσκινο Ναξ! Και μάλιστα τέχνη δοκιμασμένη και άκρως κερδοφόρα...


Ο ιστορικός Κων. Παπαρηγόπουλος, αναφέρει στην "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ" ένα ποίημα του 7ου αιώνος μ.Χ. που έγραψε κάποιος επίσκοπος της Μυτιλήνης Χριστόφορος σε ένα Μοναχό Ανδρέα και του λέει:


"Έχεις πολλά κιβώτια με θεία λείψανα,
τα οποία ανοίγεις και στους φίλους σου τα δείχνεις.
Του μάρτυρος Προκοπίου δέκα χέρια,
του Θεοδοσίου δεκαπέντε σιαγόνες,
του Νεστορίου μέχρι οχτώ πόδια,
του Γεωργίου τέσσερις μαζεμένες κάρες,
της νικηφόρου Βαρβάρας μαστούς πέντε.
Και τώρα έχεις τα οστά δώδεκα βραχιόνων
του Καλλινίκου μάρτυρος Δημητρίου,
και τώρα μάλιστα έχεις είκοσι κνήμες
από όλα τα μέλη του Παντελεήμονος
(πολύ μεγάλο πλήθος).
Λέγεις δε ότι όλα τα έχεις και τα πιστεύεις
δεν αμφιβάλεις και δεν απιστείς.
Στα κιβώτια απονέμεις πολύν σεβασμό.
Τα προσκυνάς σαν να είναι των μαρτύρων Χριστού.
Πώ, πώ, τι ζωντανή η πίστη σου, Ανδρέα.
Σε πείθει να νομίζεις τους αθλητές ως ύδρες.
Τους μάρτυρες δε ως κυνηγετικούς σκύλους,
αυτούς να έχουν μύριες κεφαλές,
άλλους δε πάλιν να έχουν πλήθος μαστών
σαν να είναι σκύλες.
Δια της πίστεως σου μεταμορφώθηκε
ο μάρτυς Νέστωρ σε ψάρι
εμφανιζόμενο σαν χταπόδι.
Η πίστη σου δείχνει και τον Προκόπιο σαν
να έχει εκατό χέρια
βριάρεων να υπερηφανεύεται για το πλήθος
των χεριών.
Λέγεις συ ο σεμνός ότι κατέχεις της Θέκλας
της πρωτάθλου
εξήντα δόντια (αλοίμονον τι πλάνη)
και του προδρόμου έχεις τις άσπρες του τις τρίχες".

Naxion είπε...

Βασικά Μελ, αυτό που ποτέ δεν μπόρεσα να εννοήσω είναι το πώς γίνεται να χαρακτηρίζεις - κατηγορείς - υβρίζεις ως ειδωλολάτρες τους προγόνους σου όταν η θρησκεία σου βρίθει από ειδωλολατρικές πρακτικές που ωχριούν μπροστά στα όσα καταμαρτυρούν στο αντίπαλο δέος...

Κι άντε οι πρακτικές με τις εικόνες... Αυτά τα έρμα λείψανα, "ανάπαυση" δε θέλουν? Πού ο σεβασμός, και πού η λογική στον νεκρό του κάθε Αγίου που τον γυροφέρνουν σε κάθε πανήγυρη?

Τι να πω...