Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Πάγκαλος

Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι από το άχαρο άθλημα της πολιτικής ξεχωρίζω ή μ' απασχολεί οποιοσδήποτε πολιτικός αστέρας - διάττων ή μη - ή κάποιος πολιτικός-κομήτης που κόβει βόλτες από τον έναν πολιτικό χώρο στο εντελώς αντίθετο πολιτικό χώρο πουλώντας την πραμάτεια των βαρύγδουπων απόψεών του. Άλλωστε το σύμπαν των πολιτικών βρίσκεται σ' έναν άλλο χωροχρόνο και ουδεμία σχέση έχει με το σύμπαν των Πολιτών. Παράλληλα σύμπαντα ίσως θα πει κάποιος, μα σαν παράλληλες γραμμές όπως συμβαίνει στον επίπεδο ευκλείδιο χώρο, όσο κι αν επεκταθούν δεν τέμνονται. Και καθώς οι πολιτικοί "φορούν" επίπεδα μυαλά, ή έχουν μυαλό επιπέδου - όπως το πάρει κανείς - ούτε αποκλίνουν από τις απόψεις των πολιτών όπως ορίζει η υπερβολική Γεωμετρία, αλλά ούτε και συγκλίνουν μ' αυτές όπως πάλι ορίζεται από τη σφαιρική Γεωμετρία... οπότε και μας αφήνει παγερά αδιάφορους η παρουσία τους άσχετα που αυτή ορίζει τις ζωές μας όλο το διάστημα που η κάργα φωτεινή τροχιά μετά της ουράς τους, αγγίζει και επηρεάζει το ελληνικό πολιτικό στερέωμα μ' όλες τις συνέπειες...

Έλληνες δηλώνουμε (οι αυτόχθονες τουλάχιστον) και δεν έχουμε ιδέα τι παρακαταθήκες κουβαλάει αυτό το έρμο το όνομα. Όχι, κανένα σεμινάριο για την υπέροχη ελληνική φυλή δεν έχω σκοπό να κάνω, απλά από την αρχή σ' αυτό τον χώρο προσπαθώ να εξυμνήσω εκείνο το χαρακτηριστικό που όλοι περιέργως προσπερνούν.. αυτή τη θεία Τρέλα των Ελλών - Σελλών - Σαλλών... σαλών Ελλήνων.

Είμαστε τρελοί κι ωραίοι ως Έλληνες λοιπόν, ένα χωριό του Αστερίξ περικυκλωμένο από πανίβλακες οπαδούς του καθωσπρεπισμού. Αλλά άτυχοι και σκουντούφληδες. Κι αυτός ο τόπος των σκουντούφληδων Γραικών δεν πρόκειται να ορθοποδήσει αν δε βρει και ηγέτη ανάλογο. Ουδείς εξ' αυτών των απλών, ταπεινών, σεμνών, τίμιων πολιτικών που μας κυβερνούν ή καραδοκούν να μας κυβερνήσουν (εγκρατείς και ολιγαρκείς ξέχασα να προσθέσω, παράλειψις), έχουν στο αίμα τους αυτό το μικρόβιο της ελληνικής θείας τρέλας. Βαρετοί και προβλέψιμοι όλοι τους, γνωρίζεις τι θα πουν πριν ακόμα το σκεφτούν, όσοι εξ' αυτών καταφέρνουν το τελευταίο μιας και στα μαντριά συνήθως μηρυκαστικά εκτρέφουν...

Τέσπα...

Κι όμως, σαν αναλαμπές, σαν δροσοσταλίδες ευφορίας ξεπετιούνται κατά καιρούς κάποια πολιτικά πρόσωπα που σου κάνουν να νιώθεις ότι δε χάθηκαν όλα, ότι υπάρχει ελπίδα σωτηρίας γι' αυτή τη θεία ελληνική τρέλα!

Αν λείπει κάτι από τη σημερινή πολιτική σκηνή αυτό είναι πέραν της ελευθερίας της σκέψης που προαναφέραμε, και το απρόβλεπτο των κινήσεων.

Ένα πολιτικό πρόσωπο που πάντοτε τραβούσε και τραβά με τις δηλώσεις και πράξεις του τα φώτα της δημοσιότητας είναι ο καθ΄όλα σεβαστός κος Θ. Πάγκαλος ο οποίος συστάσεις δε χρειάζεται. Ποσώς μ' ενδιαφέρει κι ουδόλως μ' αφορά ο πολιτικός χώρος στον οποίο κινείται, όπως και κάθε άλλος πολιτικός χώρος. Αλλά αυτό το απρόβλεπτο των δηλώσεών του είναι που σε συνεπαίρνει και τι να πρωτοθυμηθεί κανείς...

Μακρηγορώ και χάνομαι και τελειωμό δεν έχει...

Η Πρεσβεία του Ισραήλ στην Αθήνα, είχε τη φαεινή ιδέα να στείλει στον κ. Πάγκαλο τρία μπουκάλια κρασί ως δώρο με τις ευχές του πρέσβη κ. Αλί Γιάχια.

Και αναρωτιέμαι... άντε δεν ήξεραν... δε ρώταγαν?

Θεόδωρε (και συγνώμη για τον ενικό, πληθυντικός δεν αρμόζει σε Έλληνες ας είναι και ευγενείας) σπονδή στη θεία ελληνική τρέλα, η οποία αυτό που έχει να πει θα το πει κι ας χτυπιούνται Θεοί και Δαίμονες!

Εβί Εβάν!

Αντιγράφω από το "Πρώτο Θέμα"...

Τα συναισθήματα οργής της πλειονότητας του ελληνικού λαού για την αεροπορική επιδρομή των ισραηλινών δυνάμεων εναντίον των Παλαιστινίων και της Χαμάς στη λωρίδα της Γάζας εξέφρασε με εύγλωττο τρόπο ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Θεόδωρος Πάγκαλος.


"Αγαπητέ Κύριε Πρέσβη,


σας ευχαριστώ για τις τρεις φιάλες κρασιού που μου στείλατε ως δώρο εορτών. Εύχομαι σε σας, την οικογένειά σας και σε καθέναν στην Πρεσβεία σας ευτυχισμένο τον καινούργιο χρόνο. Υγεία και πρόοδος σε όλους σας.

Δυστυχώς παρατήρησα ότι το κρασί που στείλατε, έχει παραχθεί στα Υψώματα του Γκολάν. Έχω διδαχθεί απ’ όταν ήμουν πολύ νέος να μην κλέβω και να μην δέχομαι τα προϊόντα κλοπής. Γι’ αυτό δεν είναι δυνατόν να δεχθώ αυτό το δώρο και πρέπει να σας το επιστρέψω. Όπως γνωρίζετε, η χώρα σας κατέχει παρανόμως τα Υψώματα του Γκολάν τα οποία ανήκουν στην Συρία σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο αλλά και με πολυάριθμες αποφάσεις της Διεθνούς Κοινότητας.

Με την ευκαιρία αυτή εκφράζω την ελπίδα μου ότι το Ισραήλ θα βρει ασφάλεια εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων του και οι τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον του ισραηλινού εδάφους από τη Χαμάς ή οποιονδήποτε άλλον θα περιοριστούν και θα πάψουν οριστικά αλλά ελπίζω επίσης ότι η κυβέρνησή σας θα σταματήσει να εξασκεί πολιτική συλλογικής τιμωρίας η οποία εφαρμόστηκε σε μαζική κλίμακα από τον Χίτλερ και τις στρατιές του. Πράξεις όπως αυτές που συμβαίνουν τούτες τις μέρες από τους ισραηλινούς στρατιωτικούς στη Γάζα μας θυμίζουν ολοκαυτώματα όπως εκείνα των Καλαβρύτων, του Δοξάτου ή του Διστόμου και οπωσδήποτε εκείνο του γκέτο της Βαρσοβίας.

Με αυτές τις σκέψεις, επιτρέψτε μου να σας εκφράσω τις καλύτερες ευχές μου για εσάς, τον ισραηλινό λαό και όλους τους λαούς της δικής μας περιοχής του κόσμου"
Πηγή