Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2009

Καλωσόρισες Κόρη!


Άνοιξη όπως Χρώματα,
Άνοιξη όπως Φως,
Άνοιξη όπως Έρωτας,
Άνοιξη όπως Ζωή...

Μια έννοια από μόνη της ικανή αισθήσεις να διεγείρει, το νου να τον μεθύσει, το είναι σου ν' αλώσει...

Η Κόρη που θα ξαναγεννηθεί - το φως θε ν' αντικρίσει σκορπώντας τα πέπλα τα σκοτεινά που ως τα μισά του Χρόνου στο λήθαργο τη Φύση να κρατούν έχουν βαλθεί αφήνοντάς την απογυμνωμένη, στερώντας από εκείνη τη φωνή, το χρώμα και τη λάμψη...

Άνοιξη, ο άκρατος ο οίνος, η μέθη του Θεού, η θλίψη του ερωτοχτυπημένου Άδη (Έρωτας ο παντοδύναμος που με την μορφή της Κόρης μέχρι το βασίλειο τον νεκρών θα τρυπώσει) που για δώρα στη θλίψη της Μάνας τον φόνο και την πέρσις θα αναγκαστεί στο Φως να ελευθερώσει, το μόνο πλάσμα που αταίριαστη ζωή πλάι σε είδωλα νεκρών βιώνει, ελεύθερο θα αφήσει...

Κι η λάμψη στο πρόσωπό της και το σκίρτημα από το άκουσμα της είδησης κομμάτια θα τον κόψουν, τον Κύριο των νεκρών. Μα τα σπυριά του ροδιού για την επιστροφή έχουν φροντίσει κι ας μην τα δέχεται η Κόρη...

"Έφαγες κάτι όσο ήσουν εκεί?"

... γλυκόξινη η γεύση τους, η απάντηση στον τρόμο της Μητέρας...

Κι η Φύση θα ξυπνήσει, το στάχυ θα βγει ξανά από τη Γη, τα φύλλα, τα λουλούδια κι οι καρποί στον κόσμο των θνητών θα ξαναγυρίσουν, όσο Μάνα και Κόρη παρέα θα βαδίζουν...

Καλωσόρισες Κόρη!


7 σχόλια:

Μελέαγρος είπε...

Πανέμορφο!!! :)

Naxion είπε...

Πανέμορφος αυτός ο ελληνικός νους ο τόσο γόνιμος, πού εξήγηση για όλα έβρισκε κι απάντηση για όλα είχε. Δυστυχώς για αυτή τη σύγχρονη ράτσα, η Περσεφόνη έχει καιρό να φανεί, μ' ό,τι αυτό συνεπάγεται...

Κι έτσι εκεί που πρώτα φως και δημιουργία παιχνιδιάρικα αντάμωναν κρατώντας ακόμα και χιλιετίες μετά τον κόσμο με κομμένη την ανάσα, ένα πλήρες "τίποτα" εξουσιάζει. Ζωντανοί στη σάρκα, νεκροί στο πνεύμα καλούμαστε ως λαός να δούμε ...κατάματα το μέλλον. Με μάτια δανεικά μ' αισθήσεις ναρκωμένες.

Ελπίζω σ' άλλου είδους Άνοιξη... μα ανάθεμα κι αν έρθει...

nellinezi είπε...

ΑΑΑΑΑΑ....για την Άνοιξη ήταν το "καλωσόρισες Κόρη"?? Κι εγώ που νόμιζα ότι ήταν για μένα :-P χιχιχι !

Πάντως...οφείλω να ομολογήσω, ότι ήταν πολύ όμορφο! Κι ότι ναι, η Άνοιξη είναι φως, έρωτας, χρώματα, ζωή, ζεστασιά και...και...και...
Στα αλήθεια οι πιο βασιλικές τυμπανοκρουσίες ταιριάζουν στον ερχομό της!

Ξαναζωντανεύουμε την Ανοιξη! :-))

Φιλιά πολλά και μην ξεχνάς! ...33 λόγοι....ΧΑΧΑΧΑΧΑ !

Naxion είπε...

Νέλλη μου, αν ήταν για σένα ο τίτλος θα αντηχούσε "Καλοσώρισες παλαβο!" :P

Όμως ανοιξιάτικο παιδί κι εσύ, δικαιούσαι να ζητάς μερίδιο ;)

Φαντάζομαι τώρα ότι μιλάς για τους 33 λόγους για θυσία? ^^

Κύπρος δεν ξεχνώ είμαι... Θα σε ταιριάσω την κατάλληλη στιγμή. Τώρα το περιμένεις, δε συμφέρει... :))

nellinezi είπε...

:-( ΚΑΚΙΑΣΜΕΝΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ !!!! :-P

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ.ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ.

Naxion είπε...

Έλα βρε Νέλλη, εγώ που είμαι όλο κομπλιμέντα? :(

Καλοσώρισες JK! Καλό μήνα, καλή Άνοιξη!