Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2009

Αναζήτηση ιδεολογικής ταυτότητας

Anabel Derlam - Der Schrei


Νέες εκλογές, νέα σχήματα, νέα πρόσωπα, νέες εποχές, νέα οράματα, νέες ιδέες, νέα έπιπλα σε άδεια γραφεία υπουργείων, νέα φυτά με νέες γλάστρες σε ένα απαρχαιωμένο σύστημα πολιτικών αντιλήψεων, όπου ναι μεν ο Πολίτης λόγω εκλογών αισθάνθηκε για λίγα λεπτά κυρίαρχος αυτού του στημένου παιγνίου, αλλά πολύ γρήγορα θα λάβει τη θέση που του αρμόζει και του αξίζει...

Στα αζήτητα...

Είμαστε νέοι, πολύ νέοι που θα έλεγε κι ο Καρυωτάκης... Μας γέρασαν δυστυχώς πρόωρα όλοι όσοι με περισσή αυταπάρνηση ανέλαβαν να σώσουν τον έρμο τόπο μας - από τι άραγε? - όταν η μόνη σωτηρία που θα μπορούσαν να προσφέρουν θα ήταν να μας απαλλάξουν από τους εαυτούς τους κι όλο τον εξουσιαστικό συρφετό γύρω τους...

Πού φτάσαμε?

Απλά σε όσα κατακρίναμε: τα δημόσια αξιώματα να καταλαμβάνονται με βάση την αριστοκρατική καταγωγή και τον πλούτο για να ασκηθούν δια βίου με μια πρέζα δημοκρατίας σε κάποιες προεπιλεγμένες στιγμές όπου ο κατ' επίφαση "κυρίαρχος λαός" θα ασκήσει το δικαίωμά του για 1-2 λεπτά, για να νιώσει ότι αποτελεί το σημαντικότερο κομμάτι μιας ανύπαρκτης δημοκρατίας...

Οι ξένοι μας κατάλαβαν, αν και κουτόφραγκοι ως συνήθως... "Κληρονομική Δημοκρατία" αποκάλεσαν το περίεργης υφής πολίτευμά μας, άσχετα αν εμείς βαυκαλιζόμαστε με τα έργα ενδόξων προγόνων μας...

Κεντροδεξιοί αμερικανόφιλοι δεμένοι στο ρωσικό άρμα με αριστερά συνθήματα και πρακτικές, κεντροαριστεροί μεγαλωμένοι μες τον αντιαμερικανισμό να σέρνονται από το αμερικάνικο άρμα και να το δείχνουν με στόμφο από την πρώτη μέρα της νέας τους διακυβέρνησης, light αριστεροί πρώην καλαμοκαβαλητές που είδαν τα ποσοστά τους να εξανεμίζονται και να αγκομαχούν να επιβιώσουν στον πολιτικό στίβο της ανυπαρξίας τους, αριστεροί δεινόσαυροι που δε λένε να συνειδητοποιήσουν ότι η εποχή τους έχει παρέλθει προ πολλού, δεξιά απολιθώματα που η αριστερά δε γνωρίζει που πατάει η δεξιά τους και πάνω στην πολιτική αυτή κόπρο να λιάζεται ένας ηλίανθος που κόπτεται για το περιβάλλον αλλά ευθύνες δε θέλει παρά μόνο όταν ο ίδιος κληθεί να κυβερνήσει...

Ελληνικής πολιτικής μωρίας το ανάγνωσμα... Αυτοί είμαστε, αυτούς έχουμε. Κι ό,τι αξίζει κανείς, αυτό έχει...

Συμπαντική Νομοτέλεια...

4 σχόλια:

Artanis είπε...

Axa,xa,xa,xa,xa, άργησες να ποστάρεις, αλλά τα είπες όλα με τη μία :)
Καλημέρα απο ΝΖ, σε φιλώ...

Μελέαγρος είπε...

Δίκιο έχεις στα περί "κληρονομικής Δημοκρατίας". Για να δούμε όμως, σε ποιά πλευρά βρίσκονται οι περισσότεροι κληρονόμοι. Στο Πασοκ εκτός από τον Γιώργο και τον Αλευρά δεν μου πάει άλλος στο μυαλό. Ισως να υπάρχει ένας ακόμη. (Μη μου πεις για τον παπού του Πάγκαλου πριν από έναν αιώνα και βάλε!)
Στη Ν.Δ. έχουμε και λέμε
Από το Καραμανλαίϊκο: Δύο Καραμανλήδες κι ένας Λιάπης. Από το Μητσοτακέικο, δύο Μητσοτακούπουλα και ετοιμάζονται και τα Μπακογιαννόπουλα να εισέλθουν στον πολιτικό στίβο. Τον υιό τον είχε διορίσει ήδη ως συμβουλό της η μαμά Ντόρα στο Υπουργείο Εξωτερικών και τον πλήρωνε αδρά ο ελληνικός λαός. Μετά έχουμε, Παπαληγούρας, Κεφαλογιάννης, Κεδίκογλου, η κόρη ενός άλλου Κρητικού πολιτικού και η κόρη ενός Ηλείου πολιτικού που μου διαφεύγουν τα ονόματά τους αυτή τη στιγμή. Και πρέπει να είναι κι άλλοι...

Naxion είπε...

Καλημέρα στην μακρινή Νέα Ζηλανδία! Ναι, πρέπει να το δουλέψω λίγο Artanis, αλλά λείπει η διάθεση :)

Naxion είπε...

Καλημέρα Μελέαγρε... Έλα, ολόκληρη λίστα είχα ανεβάσει στο φόρουμ με τους κληρονόμους και των δύο κομμάτων... Πες μου ότι δεν την είδες... ^^