Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Ούτε στόχοι, ούτε προορισμοί...

Πάει καιρός που συνάντησε κανείς κάτι αισιόδοξο σ' αυτό τον τόπο, κάτι που αξίζει να χαρίσεις ένα χαμόγελο ή να σου κλέψει ένα από καρδίας γέλιο... Αντιθέτως, όλα τα αποκαρδιωτικά μαζεύτηκαν και στήσανε χορό. Και δε σου κάνει κέφι ούτε να τα θίξεις, ούτε να ασκήσεις μια έστω απλή κριτική που πάει στο διάολο τη δικαιούσαι ως ένοικος αυτού του φρενοκομείου...

Υποτίθεται ο χώρος των Bloggers είναι ένα είδους ψηφιακού think tank, που τελικώς μόνο ως τέτοιο δε φαίνεται να λειτουργεί. Πόσο εύκολα η καθημερινότητα που τόσο μας ενοχλεί, μεταφέρεται τελικά στον ψηφιακό μας χώρο και συνεχίζει το στημένο της παιχνίδι που ξεκίνησε σε ελεγχόμενους χώρους (όρα τηλεοπτικά κανάλια, κλπ) και σε χώρους που δε γνωρίζουν από έλεγχο. Γυρίζεις πλάτη στο συρφετό των τεσσάρων εξουσιών που χορεύουν στην πλάτη μας, και τελικά τα όσα άφησες πίσω σου, τα βρίσκεις μπροστά σου ακόμα και στους χώρους όπου σηκώθηκαν λάβαρα "αντίστασης" κατά αυτού του σάπιου κατεστημένου...

Προσωπικά βαρέθηκα και τολμώ να πω σιχάθηκα οτιδήποτε πασάρεται για να μετατραπεί η δίχως μνήμη και κρίση μάζα σε κάτι εύπεπτο κι ευκολοχώνευτο για την εκάστοτε εξουσία. Καναλάρχες και δημοσιογράφοι - φερέφωνα της εξουσίας που δήθεν την κατακρίνουν για τις πρακτικές της - θα συνεργαστούν μαζί της, θα κατευθύνουν τη μάζα, θα κοιμίσουν τη μάζα με τελικό σκοπό να ευνουχίσουν τη μάζα.

Κιμάς, το ζητούμενο.

Κι εκεί που ρίχνεις μαύρη πέτρα πίσω σου, έρχεσαι στον προαναφερόμενο χώρο και θα συναντήσεις και θα πέσεις στα ίδια τετριμμένα, που ενώ έχουν ξεφτίσει εμφανίζονται με νέο χρώμα. Ο Μάκης, ο Σάκης, ο Λάκης, η Πετρούλα και η ...Χαρούλα να ζουν και να βασιλεύουν ακόμα κι εδώ μέσα και να έχουν εισχωρήσει σε κάθε χώρο καθώς είναι πολύ σημαντικοί κατά τα φαινόμενα για τις ζωές των πολιτών... Κοινώς, δεν μπορούμε χωρίς αυτούς...

Εκλογές ήρθαν και πέρασαν όμως, ας τολμήσουμε ένα σχόλιο, έτσι για το θεαθήναι...

Κρίμα που το 48% της αποχής δεν ήταν 50% και κάτι... έτσι για να έχουμε κάτι να γελάσουμε...

Κι ας μην ψάχνουν τον νικητή ή τον χαμένο των εκλογών. Πλην της Νέας Δημοκρατίας, όλοι οι υπόλοιποι έχασαν κι ο λόγος απλός... Το κυβερνών κόμμα που δε θα έπρεπε να λάβει ούτε τους ψήφους των ίδιων των στελεχών του κόμματος - πόσο των οπαδών του ή των υπολοίπων πολιτών - έπιασε ένα 32% ... Ενώ οι υπόλοιποι "σωτήρες" αφού δεν μπόρεσαν να συγκινήσουν τη δεξαμενή των πολιτών που μούτζωσαν την εκλογική διαδικασία, ας πάνε να κουρεύονται ομαδικώς... Γιατί ο βασιλιάς τους απλά είναι γυμνός και το θέαμα δεν είναι και τόσο όμορφο...

Αποκαρδιωτικό όπως τα έργα τους, οι πρακτικές τους, οι υποσχέσεις τους κι η κοινωνία που έχουν πλάσει για μας, χωρίς εμάς όμως, γι' αυτούς εντέλει.