Βυθίσατε τη Χώρα!

Πώς φτάσαμε από το "Βυθίσατε το Χόρα!" στο άτυπο "Βυθίσατε τη Χώρα!" των νυν κυβερνώντων ? Ίσως φταίει η τραχιά ελληνική γλώσσα, η σύνταξη και η ορθογραφία της κι οπότε σπονδή στο άξιο δίδυμο του Υπουργείου δια βίου Παραπαιδείας και τις φοβερές προσπάθειές του για απλούστευση των όσων οι ελληνοπαίδες δε διδάσκονται ούτως ή άλλως...

Να φταίει που δεν γνωρίζουμε ιστορία και βασιζόμαστε στα όσα μας εξιστορούν οι κουτόφραγκοι για να ξεπληρώσουν που τους δώσαμε τα φώτα μας κι ας μείναμε εμείς στο σκοτάδι?

Να φταίει που ο βουλευτής έγινε συνώνυμο του βολευτή και του άρπαγα?

Μάλλον φταίει ότι απλά δεν έχουμε την Τύχη με το μέρος μας και τρώμε γκολ ακόμα και εν ώρα ανάπαυλας του αγώνα...

Τώρα που το σκέφτομαι, απλά είμαστε ανώτεροι όσων επιβουλεύονται τα δίκαιά μας κι οπότε δε μας αγχώνουν τα όσα μας επιβάλλουν. Άλλωστε ο έχων δύο χιτώνας, χαρίζει και τους δυο μαζί με το σώβρακό του. Μπορεί να χάνουμε μεν τα εγκόσμια αλλά μας ανήκουν τα υπερκόσμια...

Νυν υπερ πάντων αγών...

...για τη βόλεψή μας

...για τη φραπεδιά μας

...για την άνεσή μας

...για τις κονόμες και τις αρπαχτές μας

...και σπονδή στο ανεγκέφαλο που μας δέρνει.

Τι κι αν ο εχθρός στήνει τσαντήρι στην αυλή μας, τι κι αν δεν παράγουμε ούτε μαρούλια, τι κι αν θα διώξουμε με την απίστευτη εξυπνάδα που μας διακρίνει και τον τελευταίο τουρίστα που είχε τη φαεινή ιδέα να μας επισκεφτεί, τι κι αν καλούμε τους πρώην κακήν κακώς εκδιωγμένους κλέφτες να μας σώσουν...

Είναι ηρωική στάση ζωής να ξεσκίζεις τις σάρκες σου μαζί κι αυτές των παιδιών σου και να τρέφεσαι μ' αυτές.

Είμαστε Έλληνες και είμαστε καλά!




...λέμε τώρα...

Πολιτικά Παραγγέλματα

Ελληνικό Κράτος, ένα τερατούργημα, μια πολιτική οντότητα που αν λάμβανε σάρκα και οστά θα ήταν σαν απόγονος της Λερναίας Ύδρας... να ντερλικώνει το ένα κεφάλι και στο άλλο να μη δίνει. Ένα να κόβεις, τρία να ξεπροβάλλουν ώστε να συνεχιστεί το μέγα, αθάνατο φαγοπότι...

Ελληνική Διπλωματία, Έλληνες Πολιτικοί κι ενασχόληση με τα Κοινά - στο ορθότερο "ο ταχύτερος τρόπος πλουτισμού στη σύγχρονη Ελλάδα" - τα τρία κακά συναπαντήματα της άμοιρης χώρας μας. Ανέκδοτο η πρώτη, γελωτοποιοί οι δεύτεροι, οίκος εμπορίου και συναπάντημα πλιατσικολόγων, μισθοφόρων και τυχοδιωκτών το τρίτο...

Και στη μέση, οι τυχεροί πολίτες αυτής της χώρας αυτού του άγιου τόπου, τον ευλογημένο από τους Θεούς που η τύχη Τους αγνοείται μετά την ενασχόλησή τους και τη συμμετοχή τους στα Τρωικά, όπου είχαν τη φαεινή ιδέα να συμμετάσχουν. Ανέκραξαν αφ' υψηλού...

"Ω, μα είναι τρελοί αυτοί οι Δαναοί!"

...εγκαταλείποντάς μας στη τύχη μας - μην μπορώντας άκρη να βγάλουν μαζί μας - κι έκτοτε μεγαλουργούμε αφού καταφέραμε ακόμη και την ίδια τη Μοίρα να μαλλιοτραβιέται μ' αυτά που βλέπει...

Είμαστε ωραίοι ως λαός κι "οι ωραίοι έχουν χρέη" ως λέγει κι ο καθ' όλα σεβαστός κι αγαπητός κος Τράγκας στις εκπομπές του!

Μόνο 302 δισεκατομμύρια Ευρώ εξωτερικό χρέος έχει αυτή η χώρα, που αντιστοιχεί σε 30.200 € σε κάθε Έλληνα ηλικίας 0 έως 100. Ψιλοπράγματα δηλαδή, ένα μεσαίο δάνειο για κάθε πολίτη και σώζεται η χώρα... Βέβαια, τα νεογνά και τα βρέφη θα δυσκολευτούν λίγο να συνάψουν δάνειο αλλά η πενία από αρχαιοτάτων ετών, τέχνες κατεργάζεται κι η ελπίδα πάντα υπάρχει στο κουτί της Πανδώρας...

Tο πώς και πού φαγώθηκαν τα χρήματα, το γιατί άδειασαν τα ουδέποτε γεμάτα ταμεία δεν είναι δύσκολο να απαντηθεί... Τρωκτικά μεταλλαγμένα σε πολιτικά όντα, ουκ ολίγα σ' αυτή τη χώρα.

---

Περιγραφή των προσόντων του Έλληνος Πολιτικού

Α. Μη απαραίτητα στοιχεία

Πολιτικές αρετές: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Ιστορικές γνώσεις: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Γνώσεις Γεωπολιτικής: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Ηθικές αξίες: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Λογική και κρίση: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Παρρησία: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Σοβαρότητα: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Εργατικότητα: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Μετριοπάθεια: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Αφοσίωση: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Τάση για ευεργεσίες: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Διπλωματικά προσόντα: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Πατριωτισμός: Προαιρετικό στοιχείο - Δεν απαιτείται

Β. Υποχρεωτικά στοιχεία

Τάση προς λαϊκισμό: Υποχρεωτικό στοιχείο

Τάση προς δημαγωγία: Υποχρεωτικό στοιχείο

Ευφράδεια λόγου: Υποχρεωτικό στοιχείο

Επιδίωξη πλουτισμού: Υποχρεωτικό στοιχείο

Επιρρεπής στη διαφθορά: Υποχρεωτικό στοιχείο

Επιρρεπής στα πάθη: Υποχρεωτικό στοιχείο

Επιρρεπής στο χρηματισμό και δωροδοκίες: Υποχρεωτικό στοιχείο

Η κότα με τα χρυσά αυγά...

Ώρες ώρες κάθεσαι και αναλογίζεσαι την μοίρα αυτού του λαμπρού ελληνικού λαού που ανέχεται όσα ανέχεται από τους τυχάρπαστους της πολιτικής και σκέφτεσαι τι απίστευτα έπη θα γραφούν άραγε στο μέλλον για την ...ευφυΐα του. Καθώς το αν ο ελληνικός λαός γεννήθηκε πρώτος και μετά προέκυψε η ευφυΐα - οπότε και δικαιολογείται η κουζουλάδα που τον δέρνει - είναι ερώτημα παραπλήσιο του "ποιος βγήκε πρώτα, η κότα ή το αυγό"...

Ένα μεγιστοτεράστιο ερώτημα που από αρχαιοτάτων ετών ταλανίζει την ανθρωπότητα αυτό το γουστόζικο με το αυγό...

Αλλά εδώ είμαστε για να δίνουμε λύσεις και μιας και διασώθηκαν κάποιες ...απόκρυφες γραφές που ρίχνουν φως στα της δημιουργίας της κότας ή του αυγού ας φωτίσουμε λίγο το παράλογο σκηνικό...

Όταν ο Θεός έπλασε λέει τον Αδαμ πριν 7-8000 χρόνια πάνω κάτω, δεν υπήρχαν ως γνωστόν ακόμη ρολόγια ή κινητά που κουδουνίζουν και σε ξυπνούν... Έτσι αμέσως μετά τον Πρωτόπλαστο, ο Φιλεύσπλαχνος έπλασε τον κόκορα.. Άνθρωπος και κόκορας ζούσαν αρμονικά μέχρι που αποφάσισε ο Θεός να τους πλάσει από ένα ταίρι καθώς άλλη δουλειά δεν είχε... Έβαλε ως γνωστόν τον Αδάμ για ύπνο, του βούτηξε ένα πλευρό κι έπλασε το κέρατο που λέγεται γυναίκα... Στη συνέχεια πήρε κι ένα κοκαλάκι από τον κόκορα κι έπλασε την κότα... Ζευγαρωμένοι πλέον, άντρας και κόκορας ζούσαν αρμονικά στον Κήπο, όχι του Επίκουρου αλλά του Θεού...

Ώσπου μια μέρα που ακόμα δεν είχαν ξυπνήσει οι άντρες της υπόθεσης, εμφανίστηκε ο όφις ο καταραμένος και πρόσφερε το γνωστό μήλο στην Εύα, κι έναν σκώληξ πού ήταν μέσα στο μήλο, στην κότα... Ως γνωστόν και σύμφωνα με τη χριστιανική θεώρηση που ακούει στο "οι γυναίκες έχουν πολλά μαλλιά αλλά λίγο μυαλό", οι δύο θηλυκές υπάρξεις κατενθουσιάστηκαν με τα δώρα (από τότε οι γυναίκες ενθουσιάζονται με πάσης φύσεως δώρα) με τα γνωστά αποτελέσματα... Ζευγάρι ανθρώπων και ζευγάρι πουλερικών εκδιώχθηκαν από τον προαναφερόμενο κήπο με τις γνωστές κατάρες και έπεσαν στην αφιλόξενη Γη...

Έκτοτε ο άντρας με τον ιδρώτα του βγάζει το ψωμί του - εκτός αν τυγχάνει ιεράρχης ή πολιτικάντης - και η γυναίκα με πόνους τίκτει τα παιδιά του πρώτου. Εξίσου και η κότα, με κόπους γεννάει τα αυγά της τα οποία πάλι με κόπο πρέπει να κλωσήσει για να βγουν τα σκασμένα τα κλωσσόπουλα...

Οι δε άνδρες της υπόθεσης, από τότε αναγκασμένοι να βγάζουν το ψωμάκι τους με κόπο για να τρέφουν τις προαναφερόμενες αντί να τις σφάξουν στο γόνατο για τα όσα υπέστησαν εξαιτίας τους, πρέπει να σηκώνονται νωρίς, πολύ νωρίς... Και η τιμωρία του κόκορα ήταν να παίζει το ρόλο του ξυπνητηριού για τον άντρα. Κόκορας και άντρας σηκώνονται από τότε όσο πιο νωρίς γίνεται, πριν ακόμα χαράξει, μες το άγχος να μην προλάβουν οι άλλες δυο οι προκομμένες και ξυπνήσουν νωρίτερα και γίνει κανένα ντράβαλο πάλι...

Αυτά λένε οι εχμμ... γραφές...

Τώρα βέβαια το ερώτημα στην προκειμένη δε θα έπρεπε να έχει να κάνει με το αυγό και την κότα... Η ερώτηση δε θα έπρεπε να είναι "Ποιο βγήκε πρώτα, η κότα ή το αυγό" αλλά η ερώτηση, "Ποιος κρατά την κότα που γεννά χρυσά αυγά"... Κι εδώ η απάντηση δε χρειάζεται ούτε επιστημονική θεώρηση ούτε αναζήτηση στις ιερές γραφές σαν την παραπάνω και ειδικά καμιά απάντηση δε χρειάζεται να δοθεί στο ερώτημα "ποια είναι εντέλει αυτή η αλανιάρα η κότα"...

Μετά ωρίμου σκέψεως, η λύση εμφανίστηκε ως δια μαγείας. Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα ως λαός ν' αφήσουμε τα αυγογεννητούρια που καρπώνονται οι πανέξυπνοι κάθε πολιτικής ή άλλης πτέρυγας και να πιάσουμε τις κοτρόνες από τα ερείπια του κόσμου μας που άφησε στο διάβα της η εκάστοτε πολιτική ...διάνοια οδηγώντας μας στην απόλυτη παράνοια?

Λέω μήπως...

Πολιτική σκηνή και σανίδι (βρεγμένο)

Και καθώς παρακολουθείς τα εν Ελλάδι γουστόζικα τεκταινόμενα κάθεσαι κι αναλογίζεσαι κοιτώντας τον καπνό από το τσιγάρο ν' ανεβαίνει και να χάνεται...

Τελικά είμαστε άτυχοι ή τυχεροί ως πολίτες? Σε ποιο σημείο ακριβώς θα βρισκόμασταν ως χώρα δίχως τους πρωταγωνιστές αυτής της φαρσοκωμωδίας που έχει την ταμπέλα "Ελληνική Πολιτική"? Σε καλύτερη μοίρα, σε χειρότερη μοίρα? Κι η Μοίρα? Η Ειμαρμένη υφίσταται, ή μήπως έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά κι έχει εγκαταλείψει προ πολλού αυτόν τον τόπο καθώς κινδύνευε να φάει το κεφάλι της από τους ντόπιους παλαβούς? Τι είναι αυτό που κάνει να ευδοκιμούν αυτού του είδους πολιτικά φρούτα στην χώρα μας?

Μην είν' το κλίμα? Μην είν' η θάλασσα που μαγεύει κι ο ήλιος που τρελαίνει?

Στο τι είναι η πολιτική, εύκολο να απαντήσει κανείς. Το ότι είμαστε πολιτικά όντα οι Γραικοί, από αρχαιοτάτων ετών γνωστό, τιμή μας και καμάρι μας τουτέστιν... Το ότι όπου πολιτικής καζάνι Σελλός θα μαγειρεύει, άκρως προβλέψιμο κι αυτό...

Στο τι εστί ελληνικής φύσεως πολιτική και Έλληνες Πολιτικοί, ποιος σώφρων θα τολμήσει να δώσει απάντηση? Εκτός αν έχει αποφασίσει εξαρχής να περάσει τα λεπτά όρια που χωρίζουν τη λογική από την τρέλα κι έχει εφοδιαστεί μ' έναν σύγχρονο ζουρλομανδύα ώστε να ανταπεξέλθει στα όσα από την απάντηση θα ξεπροβάλλουν...

Πολιτικοί ηγέτες ηγήτορες και ηγετίσκοι με το όνειρο να γίνουν Εθνάρχες... Πολιτικά κόμματα που μετατράπηκαν σε τελείες μετά παύλας... Χαρωπά κατσικάκια και προβατάκια που βελάζουν μπαινοβγαίνοντας από πολιτικό μαντρί σε πολιτικό μαντρί... Και να΄διναν και γάλα πάει στην ευχή... Φράχτες πολιτικοί που στήνονται σε ξένα χωράφια μπερδεύοντας μπούτια κι ιδεολογίες να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα... Αριστεροί με δεξιά συνθήματα και δεξιοί μ' αριστερές παρόλες, κεντρώοι που πατούν αριστερά και δεξιά ταυτόχρονα με τα ...στολίδια τους να κρέμονται στο απύθμενο κενό...

Προσωπικά δε θάθελα να είμαι πολίτης άλλης χώρας... Δε θα μπορούσα να ζήσω χωρίς το καθημερινό γέλιο που είναι και το μόνο που παράγει ετούτη η χώρα. Μια χώρα που χτίζει και γκρεμίζει το αμέσως προηγούμενο χτισμένο εν ριπή οφθαλμού έχοντας καταργήσει την έννοια του χρόνου... Η γραμμική σειρά παρελθόν - παρόν - μέλλον που καταργείται σ' ένα κυκλικό περιτύλιγμα παρελθόντος-παρόντος-μέλλοντος που θα έκαναν τον Αϊνστάιν να μαλλιοτραβιέται για να εξηγήσει τη στατικότητα του χρόνου σ' αυτόν εδώ τον τόπο...

Είμαστε τυχεροί ως λαός, απίστευτα τυχεροί... Τέτοιους αστέρες πολιτικούς ούτε σε υπερπαραγωγές του Hollywood δε βρίσκεις...

Κάθεσαι λοιπόν ως ταινιόφιλος και ψάχνεις τη μνήμη σου για ταινίες του κινηματογράφου που θα μπορούσαν να περιγράψουν έστω και στο ελάχιστο την απερίγραπτη, απίστευτη ελληνική πολιτική σκηνή με τις ατέλειωτες γκάφες, τα ειδικά πολιτικά εφέ, το γέλιο το τρελό, τις γουστόζικες καθημερινές κοκκορομαχίες... Μια εξουσία που τη βάρεσε η εξουσία κατακέφαλα...

Μετά ωρίμου σκέψεως κατέληξα ποιους μου θυμίζουν οι επίδοξοι εθνάρχες... Κι ένιωσα πάλι παιδί γιατί οι ήρωες της παιδικής μου ηλίκιας είναι ζωντανοί, είναι δίπλα μας, κοντά μας, ποτέ δε μας άφησαν κι ούτε θα μας αφήσουν... Πάντα σιμά μας κάθονται, το κέφι να σκορπούν, το γέλιο να μοιράζουν...



...ή τον τρόμο...


...κι ειδικά "αυτός" είναι που δεν πρόκειται να μας αφήσει με τίποτα...

Είσαι Θεός!! :)))

Ίδια μέθοδος, ίδιοι πρωταγωνιστές
Απόδραση-καρμπόν Παλαιοκώστα και Ριτζάι από τον Κορυδαλλό με ελικόπτερο

Απόδραση με ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού πραγματοποίησαν, για δεύτερη φορά, το μεσημέρι της Κυριακής οι υπόδικοι Βασίλης Παλαιοκώστας και Αλκέτ Ριτζάι.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, οι δύο άνδρες κατάφεραν να βγουν από την απομόνωση, όπου κρατούνταν, στον προαύλιο χώρο των φυλακών και εν συνεχεία ανέβηκαν με ανεμόσκαλα στο ελικόπτερο.

Το ελικόπτερο είχε προσγειωθεί στην ταράτσα της τρίτης πτέρυγας των φυλακών, από όπου πέταξε την ανεμόσκαλα.

Οι φύλακες που βρίσκονταν στον προαύλιο χώρο των φυλακών άνοιξαν πυρ εναντίον των δραπετών, χωρίς να προλάβουν όμως να τους σταματήσουν.

Το ελικόπτερο τελικώς προσγειώθηκε σε περιοχή κοντά στο Πολυδένδρι Αττικής. Σε εξέλιξη βρίσκεται μεγάλη επιχείρηση της Αστυνομίας για τον εντοπισμό των δραπετών.

Στις φυλακές του Κορυδαλλού σπεύδει ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Δένδιας.

Οι Βασίλης Παλαιοκώστας και Αλκέτ Ριτζάι είχαν μεταφερθεί πρόσφατα στις φυλακές Κορυδαλλού από σωφρονιστικά ιδρύματα της επαρχίας, καθώς επρόκειτο να δικαστούν για την προηγούμενη απόδραση με ελικόπτερο.

Η πρώτη τους κινηματογραφική απόδραση είχε γίνει στις 4 Ιουνίου 2006 και είχε προκαλέσει τότε πολιτικό σεισμό.

Η σύλληψη του Β.Παλαιοκώστα το καλοκαίρι του 2008, μετά την απαγωγή του βιομήχανου Γ.Μυλωνά, επιτάχυνε την έναρξη της δίκης, η οποία ξεκίνησε τον περασμένο Ιανουάριο.

Newsroom ΔΟΛ

Φίλτατοι, συγνώμη αλλά δεν αντέχω θα το πω...

Δεν παίζεται! :))))

Με τρέλα και κορδέλα!

Χιχι, θα πεθάνω... κάποιος να με βοηθήσει να σηκωθώ! :))))))

+1

Εκλογολογίες

Σε μια Δημοκρατία, ως γνωστόν, ο λαός διαφεντεύει τη μοίρα του δια των νόμιμα εκλεγμένων αντιπροσώπων του. Δυστυχώς ή ευτυχώς η εποχή της πόλης - κράτους πέρασε δια παντός ... άλλωστε λίγο δύσκολο να φανταστεί κανείς 9.000.000 πολίτες με το δικαίωμα της ψήφου να συνωστίζονται σε μια πλατεία και με δημοκρατικό τρόπο να παίρνει ο καθένας το λόγο για να λέει τη βαρυσήμαντη άποψή του, επηρεάζοντας με τον τρόπο αυτό τις αποφάσεις του Κράτους...

Οπότε και πορευόμαστε μ' ό,τι έχουμε.

Κάθε τέσσερα χρόνια λοιπόν - σύμφωνα με το Σύνταγμα που όλοι υπερασπίζονται κι άπαντες ποδοπατούν - οδεύουμε προς βουλευτικές εκλογές για να αναδείξουμε τους Άριστους (όπως καλούνται οι αρεστοί των κομμάτων) που θα μας εκπροσωπήσουν για όλη την τετραετία, ώστε να επιτελέσουν αυτό το άχαρο έργο της διακυβέρνησης των ιθαγενών αυτού του λαμπρού τόπου...

Είναι το δημοκρατικό δίλεπτο της υπόθεσης που μας αναλογεί μιας και στο επόμενο διάστημα τεσσάρων ετών μείον δύο λεπτά, τα κεφάλια μέσα καθώς οι προαναφερόμενοι εκλεγμένοι άριστοι θα κάνουν ό,τι... τέλος πάντων κάνουν συνήθως για να το χρεώσουν εν συνεχεία στον "κυρίαρχο λαό" από τον οποία πήραν την λαϊκή εντολή να τον κυβερνήσουν χωρίς έλεος...

Τι είναι τέσσερα χρόνια μπρος στην αιωνιότητα?

Μπορεί ο χρόνος να γελά με τα καμώματά μας, αλλά για τους πολιτικούς αντιπάλους του μες την τρελή χαρά - λόγω εκλογικής νίκης - ευρισκόμενου κυβερνώντος κόμματος, σημαίνει υπομονή, τουτέστιν σκέτη κόλαση... Δεν είναι και το πιο εύκολο για έναν πολιτικό με όραμα και φιλοδοξίες να κάθεται στον πάγκο της αναμονής... Καλύτερα να τον σκοτώσεις...

Οπότε και αφού με τυμπανοκρουσίες θα αναλάβει το έργο της διακυβέρνησης η Οικογένεια της κυβερνώσας παράταξης, η αντιπολίτευση και ειδικά η αξιωματική, μόλις συνέλθει κι αφήσει 2-3 μήνες να περάσουν ξαφνικά θα ανακαλύψει ότι ο τόπος πάει κατά διαόλου κι οπότε πρέπει να γίνουν εκλογές άμεσα για να γλιτώσει ο τόπος από την κυβερνητική αυτήν λαίλαπα που καταβροχθίζει τους κόπους του λαού, κλέβει τον ιδρώτα του, οδηγεί στη φτώχεια τον κυρίαρχο λαό και καταδικάζει τα παιδιά του στην ανέχεια και στην ανεργία...

Βεβαίως βεβαίως, ετούτοι (οι άλλοι) θα τα κάνουν όλα καλυτερότερα από τον νυν κυβερνώντα. Διότι έχουν και το σθένος και τον τρόπο... αλλά θα τα μαρτυρήσουν όλα αφού εκλεγούν. Μην τους κλέψουν και τις ιδέες οι αντίπαλοι.

Και δώστου μπαϊράκια να υψώνονται στα πολιτικά μαντριά, και δώστου επιστράτευση, και δώστου προτάσεις συνεργασίας για το πώς θα ρίξουν τον τύραννο που κυβερνάει... Είναι θέμα τιμής... πρέπει να σώσουν το λαό γιατί οι νυν δεν τον σώζουν σωστά. Οι επόμενοι θα τον σώσουν καλύτερα...

Τώρα σωθήκαμε λέμε...

Τι θα θελα προσωπικά από τους πολιτικούς...? Το αυτονόητο... Ομοψυχία απ' οποιοδήποτε κομματικό - πολιτικό μαντρί κι αν προέρχονται. Δυστυχώς την περιβόητη ομοψυχία τη συναντάμε μόνο όταν επρόκειτο να συζητηθεί - ψηφιστεί η αύξηση της βουλευτικής αποζημίωσης... Ξαφνικά πλήρης απαρτία στην Βουλή, και πόσο όμορφα συμφωνούν όλοι, άσχετα αν μερικοί μερικοί ψηφίζουν παρών ή ..."αρνούνται" τηρώντας τα προσχήματα γιατί εδώ παραδίπλα η εκλογική τους βάση παρακολουθεί κι είναι έτοιμη να πιάσει τη μαγκούρα... Σημασία έχει ότι κι αυτοί οι "ήρωες" θ' αναγκαστούν (τι να κάνουν οι πτωχοί) να δεχτούν τις αυξήσεις...

Δύσκολο πράγμα το βουλευτιλίκι... δράμα η υπόθεση... ειδικά όταν πρέπει να "δουλέψεις" τέσσερα χρόνια για να δικαιούσαι βουλευτική σύνταξη από τη φοβερή και τρομερή θητεία σου στη Βουλή όπου διέπρεψες...

Όπως και νάχει, μυρίζει εκλογές. Βασικά τη λαϊκή βάση τη συμφέρει... 1-2 επιπλέον δίλεπτα δημοκρατίας κακό δε θα μας κάνουν, απεναντίας... αισθανόμαστε ότι συμμετέχουμε περισσότερο στο πινγκ πονγκ της διακυβέρνησής μας...

Τώρα βέβαια αν το καράβι "Η Ωραία Τρελλάς" έχει τα μαύρα του τα χάλια και το μόνο που το μάρανε είναι οι εκλογές, λίγο το κακό...

Νυν υπέρ πάντων αγών... να θρονιαστούν στις πολυθρόνες. Τη δικαιούνται την τετραετή ανάπαυλα... Ολόκληρη εκλογική περίοδο, τα άριστα παλικάρια μας έλιωσαν τις σόλες των παπουτσιών τους να περπατούν στα κατσάβραχα και μάλλιασε η γλώσσα τους να μοιράζει υποσχέσεις.

Λυπηθείτε τους επιτέλους!

Σχέδιο σωτηρίας για τα δέντρα

Ζώντας στη Χώρα της Τρέλλας και της Κορδέλας και παρατηρώντας με ψύχραιμο μάτι τα τεκταινόμενα, βλέπεις με έκπληξη ότι δεν υπάρχει κάτι που θα συμβεί στα πέριξ και θα το έχεις ξαναδεί... κάθε μέρα που περνάει και που βιώνουμε ως πολίτες, συμβαίνουν τα πλέον περίεργα, τραγελαφικά και απίστευτα γεγονότα στον τόπο μας, που ούτε σε χολιγουντιανές ταινίες φαντασίας - επιστημονικής και μη - δε συναντάς...

Καθώς σε ποιο άλλο μέρος του κόσμου ως Δήμαρχος θα απλώσεις μια διμοιρία των ΜΑΤ για να προστατέψει ένα πλαστικό χριστουγεννιάτικο δέντρο που θέλουν να το κάψουν οι πολίτες και εν συνεχεία θα βάλεις την ίδια διμοιρία να ξυλοφορτώσει και να πνίξει στα δακρυγόνα άλλους πολίτες που αντιδρούν στην απόφαση που έχεις πάρει να κόψεις τα λίγα αληθινά δέντρα της γειτονιάς τους?

Με τρέλα και κορδέλα!

Είμαστε τόσο μα τόσο τυχεροί που γεννηθήκαμε Έλληνες και ζούμε σ' αυτόν τον παλαβό τόπο με τους απείρως παλαβότερους κυβερνώντες!

Γεμάτη πνεύμονες πρασίνου η πρωτεύουσα - σκέφτηκε ο πολύς κος Νικήτας - ε ας κόψουμε και μερικά δέντρα να καθαρίσει το οικόπεδο... Λογική σκέψη δε λέω... Αλλά τα οικολογικά μου συναισθήματα προσωπικά με κατατρέχουν ως Ερινύες...

Τα δέντρα, ως γνωστόν, στον τόπο μας παίζουν τον ρόλο του διακοσμητικού στοιχείου, απλά και μόνο για να σπάνε λίγο το όμορφο μονότονο του πανέμορφου τσιμέντου και της χαριτωμένης ασφάλτου. Δεν ήταν όμως πάντα έτσι τα πράγματα...

Οι εκλογές που πραγματοποιήθηκαν την 29η Οκτώβρη του 1961 στη χώρα μας, ήταν οι πιο οικολογικές βουλευτικές εκλογές που έζησε ποτέ ο πλανήτης ολόκληρος. Όταν σε άλλες πολιτισμένες χώρες οι γυναίκες δεν είχαν ακόμη το δικαίωμα της ψήφου, στη χώρα μας τα δέντρα ψήφιζαν κι ανέβαζαν κυβερνήσεις!

Ποιος τολμούσε την εποχή εκείνη ν' αγγίξει δέντρο? Ουδείς!

Αλλάξαν δυστυχώς τα πράγματα, τα δέντρα έχασαν το δικαίωμα της ψήφου και εδόθη στις γυναίκες το προνόμιο να ψηφίζουν και να εκλέγουν τους πιο ...ωραίους πολιτικούς... Τα δέντρα περιθωριοποιήθηκαν και καθώς περνούσαν τα χρόνια, η δύναμή τους συρρικνώθηκε και μαζί κι αυτά...

Και στη συνέχεια όπως είπαμε εδώ παραπάνω, ηρθε ο Νικήτας...

Μετά ωρίμου σκέψεως, βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να προτείνουμε λύση στο περιβαλλοντικό αυτό ζήτημα που ταλανίζει την ελληνική πραγματικότητα...

Τα δέντρα θα τύχουν ξανά του σεβασμού που τους αρμόζει από το Νικήτα και την Πολιτεία μόνο αν τα δει ως ψηφοφόρους... τέσπα, "σεβασμός στους ψηφοφόρους" τρόπος του λέγειν... έστω για ένα δίλεπτο κάθε τετραετία που τους χρειάζεται για την άχαρη αλλά αναγκαία "δημοκρατική διαδικασία" της επανεκλογής τους...

Η λύση που προτείνεται καλύπτει κάθε εκλογικό αποτέλεσμα ώστε να προστατεύει απόλυτα τα δέντρα από τον κάθε Νικήτα. Είτε προκύψει αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας, είτε του ΠΑΣΟΚ είτε κυβέρνηση Συνεργασίας, τα δέντρα θα είναι απολύτως καλυμμένα και προστατευμένα από πάσης φύσεως κυβερνώντες...

Δέντρο προστατευμένο σε εποχή αυτοδύναμης κυβέρνησης
Νέας Δημοκρατίας

Δέντρο προστατευμένο σε εποχή αυτοδύναμης κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ

Δέντρο προστατευμένο σε εποχή Κυβέρνησης Συνεργασίας.
Η απόλυτη προστασία!

Δεν είναι λύση η αναδάσωση... Νικήτες πάντα θα κυκλοφορούν ελεύθεροι...

Πολιτικοποίηση των δέντρων ΤΩΡΑ!

Η Τέχνη της Φυγής...

... ή η απόλυτη τρέλα!

Το Parkour ("παρ-κώρ" στα αγγλικά και "παγ-κούγ" στα γαλλικά), γνωστό και ως Η Τέχνη της Φυγής, είναι μια γαλλικής καταγωγής μη-ανταγωνιστική σωματική και πνευματική τέχνη που έχει ως στόχο την ταχύτατη και βέλτιστη δυνατή μετακίνηση από οποιοδήποτε σημείο του χώρου Α σε διαφορετικό σημείο Β, χρησιμοποιώντας μόνο τις ανθρώπινες σωματικές ικανότητες.

Στόχος του Parkour είναι ουσιαστικά η υπερπήδηση εμποδίων, φυσικών και τεχνητών, όπου ως εμπόδια μπορούν να θεωρηθούν τα πάντα, από βράχοι, ποτάμια, ή κλαδιά μέχρι τοίχοι, πεζούλια, ή κάγκελα. Ένας traceur καλλιεργεί την ικανότητα να εντοπίζει εναλλακτικούς τρόπους κίνησης και πορείας, τους οποίους ενδέχεται να χρησιμοποιήσει τόσο στην καθημερινή του ζωή, όσο και σε καταστάσεις εκτάκτων αναγκών. Γι'αυτό το λόγο η κατηγοριοποίηση του Parkour ως δραστηριότητα είναι δύσκολη, αφού κάποιοι το θεωρούν άθλημα ενώ κάποιοι πολεμική τέχνη. Πολλοί, ωστόσο, είναι ευχαριστημένοι με το να τοποθετούν το Parkour στη δική του κατηγορία: "Το Parkour είναι Parkour."

Το Parkour καθιερώθηκε από το David Belle (Νταβίντ Μπελ) τη δεκαετία του '80, και ως γενέτειρά του θεωρείται η Lisses, ένα προάστιο του Παρισίου της Γαλλίας. Εμπνευστής του Parkour, ωστόσο, είναι ο Βιετναμέζικης καταγωγής Raymond Belle, στρατιώτης, πυροσβέστης, μαθητής της Méthode Naturelle, και πατέρας και μέντορας του David Belle. Ο όρος Parkour προκύπτει από το Parcours du Combattant, ένα είδος στρατιωτικού αγωνίσματος δρόμου μετ'εμποδίων. Ο Hubert Koundé, φίλος του David Belle, είχε την ιδέα να δανειστούν τη λέξη parcours (που σημαίνει διαδρομή), να αντικαταστήσουν το γράμμα "c" με "k" για να υποδηλώνει μαχητικότητα, και να αφαιρέσουν το άηχο "s", γιατί ήταν αντίθετο με τη φιλοσοφία του Parkour περί ελάχιστης κατανάλωσης ενέργειας.

Πηγή και περισσότερες πληροφορίες

Ελληνική κοινότητα Parkour

Αν μπορούσα να χαρακτηρίσω κάποιον ως τον πρώτο traceur, μου έρχεται απευθείας ο πασίγνωστος Jackie Chan με τα ακροβατικά του στις απίστευτες ταινίες του που τον καθιέρωσαν ως μετρ του είδους του... Πηγαίνοντας όμως πιο πίσω, οι ρίζες του απλώνονται στη φιλοσοφία του Bruce Lee και του Jeet Kune Do του, που αποτέλεσε ένα μείγμα πολεμικών τεχνών ξεφεύγοντας από τη "στατικότητα" των επαναλαμβανόμενων κινήσεων άλλων πολεμικών τεχνών...





Και κάπου εκεί ανάμεσα σε πολεμικές τέχνες και στις χορευτικές εκφράσεις, ξεπήδησε στους δρόμους των αμερικανικών μεγαλουπόλεων και το πασίγνωστο Breakdance, συνδυασμός σωματικής και ψυχικής δύναμης, δίνοντας στο χορό μια μαγική έλλειψη βαρύτητας του σώματος ξεφεύγοντας από τα χορευτικά στάνταρ...

Μια εντυπωσιακή επαφή του κοινού με το Parkour υπήρξε στο Casino Royale...





...αλλά πολύ νωρίτερα, το 2004, μια γαλλική ταινία δράσης ονόματι Banlieue 13 (District B13) είχε ήδη μια από τις πιο απίστευτες καταδιώξεις που κινηματογραφήθηκαν ποτέ και ανέδειξε το όνομα του απίστευτου David Belle...






Η συνέχεια, απλά αυτονόητη και σε κάθε σημείο του κόσμου όπου διδάσκεται η Τέχνη της Φυγής... κι αχρείαστη ας είναι. Και καθώς το blogging ελαφρώς επικίνδυνο ώρες ώρες, συνιστώ το Parkour ανεπιφύλακτα... εξού και το σοφό "τρεχάτε ποδαράκια μου"... ;)

Η Μακεδονία είναι ελληνική...(?)

Αυτό που μου κάνει προσωπικά φοβερή εντύπωση είναι το πόσο εύκολα πέφτουμε ως λαός σε παγίδες και βγάζουμε μόνοι τα μάτια μας... κι αφού τα βγάλουμε τα "κοιτάμε" και τα καμαρώνουμε μες την τρελή χαρά...

Το "Μακεδονικό" ή "Σκοπιανό" δεν μπήκε τώρα στη ζωή μας, ούτε τα τελευταία 10 - 20 χρόνια. Προϋπήρχε, απλά τα τελευταία χρόνια ανακαλύψαμε τι συμβαίνει γύρω μας και τι ενδεχομένως παίζεται. Και αφού όλες τις δεκαετίες πριν την ανακάλυψη από εμάς του προβλήματος, δεν παίρναμε είδηση ή δεν ενδιαφερόμασταν κατά τα φαινόμενα, μόλις ο κόμπος πλησίασε στο χτένι ξαφνικά είδαμε με έκπληξη την τρανή απειλή...

Όσο λοιπόν εμείς οι πανέξυπνοι πιάναμε με περισσή τρέλα και τρελή χαρά τα φοβερά και τρομερά χαρακώματα και τα ταμπούρια στις δεκαετίες πριν την ανακάλυψη του προβλήματος αυτού και χωριζόμασταν σε ιδεολογικούς και πολιτικούς χώρους μες την αφέλεια και τη μιζέρια που μας χαρακτηρίζει - μοιρασμένοι σε αντίπαλα στρατόπεδα κι ομάδες, οι "άλλοι" εργάζονταν αθόρυβα κι αθέατα προς όφελός τους. Ανακαλύψαμε οι προαναφερόμενοι πανέξυπνοι το πρόβλημα μετά τη διάλυση της πάλαι ποτέ κραταιάς Γιουγκοσλαβίας...

Πολύ αργά για υστερίες και τσιρίδες, αδέλφια...



Η άνωθεν εικόνα δεν είναι της τελευταίας δεκαετίας ή εικοσαετίας... Όπως και οι επιδιώξεις του γειτονικού λυόμενου δεν είναι τωρινές... Η γερμανική πολεμική μηχανή συνάντησε πολλά περίεργα στη διάβα της για την κατάκτηση των Βαλκανίων... Σκληρόπετσους παρτιζάνους στη Σερβία, κι απόγονους Μαραθωνομάχων στην Ελλάδα. Κάτι που δεν περίμενε. Όπως και το τραγελαφικό που συνάντησε, "φιλήσυχοι" γείτονες να προβάλουν αιτιάσεις κι απαιτήσεις για εδάφη που υποτίθεται ήταν δικά τους κι οπότε τα δικαιούνται... Οι φίλοι Βούλγαροι τους είδαν ως τη μεγάλη ευκαιρία να βάλουν πόδι στη Μακεδονία και Θράκη, οι φίλοι Τούρκοι ζήτησαν ελληνικά νησιά για ... να τα "προστατέψουν" μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος... Και οι φίλοι Σκοπιανοί, τα αλυτρωτικά τους...

Δεχτήκαμε με ενθουσιασμό και ανακούφιση το ακρωνύμιο F.Y.R.O.M. (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας) ως προσωρινή ονομασία αυτού του κρατιδίου. Αλλά μια ματιά σ' αυτό το έρμο "πρώην" δε ρίξαμε για το πόσα κρύβει και το τι σημαίνει...


Και μες τον πανικό μας, αφού ανακαλύψαμε τα όσα πάντα ήταν εκεί και μας κοιτούσαν εκ του μακρόθεν απειλητικά, αρχίσαμε τις υστερίες... Λαοσυνάξεις, συγκεντρώσεις, αναθεματισμούς και ό,τι πρόχειρο είχαμε για να αντιμετωπίσουμε μια καλοστημένη προπαγάνδα, ριζωμένη για πάρα πολλές δεκαετίες γύρω μας όσο εμείς ασχολούμασταν με πιο σοβαρά ζητήματα...

Ακόμα θυμάμαι το 1980 στη Γερμανία τον σκοπιανό ταξιτζή να μου μιλάει για τη Ματσεντόνια... και θυμάμαι τη έκπληξή μου στο άκουσμα των ασυναρτησιών του... Ακόμα θυμάμαι πιτσιρικάς να διασχίζουμε την Γιουγκοσλαβία στο μήκος της και μόλις μπαίναμε στη γεωγραφική επικράτεια της σημερινής FYROM, οι πινακίδες "Ματσεντόνια" και "Saloniki - Solun" να βρίσκονται σε κάθε γωνιά του δρόμου...

1980... Χμμ...Ναι. Είχαμε δουλειά τότε... Τα δέντρα είχαν ψηφίσει, και η Αλλαγή ήταν προ των Πυλών... για να φτάσει το 1990 και να δούμε τα όσα μας πλάκωσαν...

Και ξαφνικά τρέχουμε και δε φτάνουμε... να ενημερώσουμε τους πάντες ότι "ξέρετε κάτι, λάθος σας τα λέγανε... Η Μακεδονία είναι Ελληνική"...

Αφόδευσε η φοράδα στα αλώνι παρέα με τους ξένους... Κοινώς χέστηκαν ποιανού είναι η Μακεδονία. Του πλέον ευφυέστερου παίχτη είναι... και σίγουρα δεν αναφέρονται σε μας... Καθώς το μόνο παιχνίδι στο οποίο δεν βρίσκουμε αντίπαλο ως έθνος και ως λαός, είναι το παίξιμο του πουλιού μας... Εκεί πουλιά στον αέρα πιάνουμε...

Κι απλωνόμαστε λοιπόν στα ψηφιακά φόρα, μπαίνουμε σε χώρους φιλοξενίας ταινιών, και με έκπληξη αντιλαμβανόμαστε ότι οι βάρβαροι είναι ήδη εκεί... και δεν πολεμούν πια εκ του μακρόθεν ως είθισται για τους βαρβάρους, αλλά εκ του σύνεγγυς...

Και δώστου να δημιουργούμε ομάδες στα Facebook για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, και δώστου να ανεβάζουμε γκάλοπ για το αν είναι ελληνική η Μακεδόνια... Και δώστου υστερικές κραυγές από τους ελλαδέμπορους πάσης φύσεως...

Πάμε καλά???

Γκάλοπ για το αν είναι ελληνική η Μακεδονία?

Ποιοι πολίτες άλλης χώρας βγήκαν να κάνουν γκάλοπ αν μια γεωγραφική επικράτεια της χώρας τους τους ανήκει? Τι μαλακίες είναι αυτές? Πόσο πιο χαμηλά μπορούμε να πέσουμε ως λαός? Νερό στο μύλο τους συνεχίζουμε να ρίχνουμε και χαμπάρι δεν παίρνουμε...

Απέραντη, ατέλειωτη, αθάνατη, ελληνική Σοφία... Μόνο που η τελευταία τάχει μάλλον και το κέρατο πέφτει σύννεφο...

Και δαρμένοι, και κερατάδες... Και σα να μην έφτανε αυτό, ΚΑΙ μαλάκες...

Εν κατακλείδι... Καθώς την Ελλάδα η Σκοπιανοί την έκαναν συνώνυμο του φασισμού τελευταία, απλά δεν ασχολείσαι μαζί τους καθώς αυτό θέλουν (απόδειξη το ότι μόλις έκανε το λάθος η κυβέρνηση και απάντησε στην επιστολή Γκρουέφσκι δέχτηκε ένα κάρο καινούριες από τα προνήπια των Σκοπίων), τους γράφεις κανονικά και με το νόμο και τους αφήνεις να χτυπιούνται. Ας τους αναγνωρίσει όλο το Σύμπαν όπως θέλει... Λίγο τους νοιάζει. Από την Ελλάδα θέλουν ν' ακούσουν το "Είστε Μακεδόνες"... Κι από εδώ θα πάρουν τα τρία τους (ελπίζω... αν και βλεφαρίζοντας προς τη ροζ αριστερά καμιά φορά τρομάζω με δαύτους)...

Παίρνεις λοιπόν τις άνωθεν φωτό και τους τις τρίβεις στη μούρη για το τι εστί φασίστας. Και δεν κάθεσαι να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας. Κι έλεος... Όσο παλαβό έθνος κι αν είμαστε, ε δε θα σκιαζόμαστε με τον κάθε τρελό που την είδε Μέγας Αλέξανδρος... Οπότε υστερίες σ' εκείνους που ταιριάζουν.

Εμείς, με τρέλα και κορδέλα ;)