Λυκοφιλίας το ανάγνωσμα...

Μια χώρα ικανή για τα πάντα, για το καλύτερο μα και για το χειρότερο ταυτόχρονα. Μια χώρα με τόσο ιδιαίτερους ανθρώπους - πολίτες να την απαρτίζουν, μια χώρα με ένα παρελθόν που μπορεί να γεμίσει τα ιστορικά βιβλία όλων των χωρών της υφηλίου και να υπάρξει και περίσσευμα. Μια χώρα μ' ένα απίστευτα δύσκολο παρόν χωρίς φίλους, μα με τόσους εχθρούς - ακόμη και εντός της υποτιθέμενης οικογένειας που ανήκει - που απλά εκπλήσσει και τον πλέον αδαή. Μια χώρα με μέλλον, σε πείσμα εχθρών, κατ' επίφαση φίλων και εγχώριων γραικύλων...

Μια χωρά μικρή σε έκταση, σχεδόν μια ασήμαντη κουκίδα στον παγκόσμιο χάρτη... Και τι περίεργο, για πάντα στο επίκεντρο, σε κάθε εποχή. Γροθιά σε κάθε βάρβαρο μα και ιδανικός αυτόχειρας...

Ελλάς, χώρα φωτός... μια πέτρα λαμπερή στον ήλιο, ένας πολύτιμος λίθος που ανθρωποποίησε Ανατολή και Δύση...

... πάει καιρός από τότε...

Γερμανία, ανατολικά του Ρήνου, πατρίδα των τέκνων του Αλάριχου, απλά οι "γείτονες" για τους Ρωμαίους, έτσι ανώνυμα... Οι "Γείτονες" που κατοικούσαν στη Μεγάλη Γερμανία, τα εξωπραγματικά του Πυθέα του Μασσαλιώτη που ως άλλη Κασσάνδρα δεν έγινε πιστευτός... Εξωπραγματικά που κατέληξαν τρομαχτικά στο πέρασμά τους στους ματωμένους δρόμους της ιστορίας παλαιότερης μα και σύγχρονης... ειδικά αυτής...

Magna Germania, στους αιώνες με τρόμο ν' αντηχεί, πατρίδα ανώτερων, υπεράνθρωπων Αρίων...

Εξωπραγματικός λαός, μ' απίστευτες δυνατότητες... μα μ' ένα τρομαχτικό πέπλο σκεπασμένες...

... πάει καιρός από τότε...

Η Ευρώπη, το σπέρμα του Δία μέσα της και σαν καρπός ο ευρωπαϊκός πολιτισμός να ξεπροβάλει. Ένα περίεργο κι επικίνδυνο μωσαϊκό εθνών γεννημένα από το σπέρμα του θεϊκού πατέρα τους, σε μια ήπειρο - υαλοπωλείο. Το τέλειο περιβάλλον για ταύρους, μικρούς είτε μεγάλους...

Ευρωπαϊκή ένωση... Ένας οίκος εμπόρων και τυχοδιωκτών μ' οράματα κι ιδέες ξεθωριασμένες, μη σόβαρη, ανώριμη... μια παιδική χαρά όπου νήπια κάθε ηλικίας, παιδιά κι έφηβοι κάστρα στην άμμο χτίζουν...

...αγελάδες, μοσχάρια και βόδια σε μια αρμονική συνύπαρξη...

Ευρωπαϊκή Ένωση Χαιρέκακων ΕΠΕ... ο ερασιτεχνισμός σ' όλο του το μεγαλείο... Ας είναι χαρούμενα τα χρώματα της αφίσας στα μάτια των παιδιών... Φθόνο και μίσος κρύβουν...

Φθόνος? Μίσος? Δύσκολα να κρίνει και να καθορίσει κανείς από πού πηγάζουν κάποιες συμπεριφορές. Έχουμε την εντύπωση ότι τα κράτη είναι κάποιες αόριστες κοινωνικές οντότητες οι οποίες δε γνωρίζουν από ανθρώπινες συμπεριφορές, δε διαθέτουν ανθρώπινα συναισθήματα...

Λάθος... Μέγα λάθος. Άνθρωποι και λαοί ανόμοιοι ανάμεσα σε συνθήκες και συμφωνίες που τους υποχρεώνουν να συμβιώσουν... Δύσκολο πράγμα η συμβίωση...

Λάτρεις της ιστορίας μας... Κινούμαστε με γνώμονα τα όσα επιτάσσει κι εν συνεχεία τα προσπερνούμε... Μα πάντα με την ιστορία μας ανά χείρας η προσπέραση.

Τι συνέβη με τους Έλληνες? Τίποτα το ιδιαίτερο, στη φύση τους το χάος, από το Χάος γεννήθηκαν, ελληνικές οι ιδιότητές του άλλωστε, πέρα από το όνομα που με σοφία από τους πρώτους του εδόθη. Συνεργασία, ομαδικότητα ανύπαρκτες έννοιες στο ελληνικό λεξιλόγιο... Μύρια καλά, αρκετά άσχημα, το κυριότερο οι ανύπαρκτοι, ατάλαντοι, ανίκανοι, μικρότεροι των περιστάσεων πολιτικοί του...

Η κότα και το αυγό, το Χάος και οι Έλληνες... Ποιος γεννήθηκε άραγε πρώτος?

Τι θέλαμε στην Ευρώπη της... (κατ' επίφαση) συνεργασίας και της ομαδικότητας λαών όντας ατομικιστές κι εγωιστές?

Μα τι συνέβη με τους Γερμανούς? Ένας λαός που αιματοκύλησε μια ολόκληρη υδρόγειο ουκ ολίγες φορές, με μύρια καλά, αρκετά άσχημα, το κυριότερο εξ' αυτών η βία και η σκληρότητα στα γονίδιά του...

Υπερβολές?

Ίσως...

Πάντως το εγχειρίδιο Ιστορίας τους, επιμελώς το έχουν καταχωνιάσει εκεί που ήλιου φως δε βλέπει... Καθώς πώς να χαρακτηρίσει κανείς τα όσα βουλευτές κυβέρνησης και συγκυβέρνησης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας του πάλαι ποτέ Τρίτου Ράιχ, συνιστούν στην λυγισμένη από τις συνθήκες και την ανικανότητα χώρα μας να πουλήσουμε ιστορία και ποτισμένο με αίμα έδαφος για να ξεπλύνουμε τη βρωμιά των εγχώριων παμφάγων τρωκτικών...

Άντε δεν ήξεραν, ανιστόρητοι γαρ... δε ρώταγαν?

Κάποτε δε χρειάστηκαν καν να προσφέρουν λεφτά για την αγορά του σπουδαιότερου πολιτιστικού μνημείου του κόσμου... Απλά το πάτησαν και το βεβήλωσαν. Η δύναμη του ισχυρού και το απάνθρωπο - μισάνθρωπο των ...έργων της βαρβαρότητας...

Υπερβολές, άλλες, εποχές... Άλλοι άνθρωποι πλέον, άλλες γενιές.

Μμμ ναι... Απλά αυτό το συναίσθημα της γερμανικής συμπεριφοράς της νεότερης γενιάς τους, των τελευταίων ημερών, σαν 1939 άρωμα φαντάζει... Η ανωτερότητα των γερμανικών έργων και του γερμανικού λαού έναντι του ανύπαρκτου των ελληνικών έργων και της κατωτερότητας του ελληνικού λαού...

Και η ιστορία τους, έστω η ανάγνωση αυτής, απούσα από την πλευρά τους... Η Ύβρις πήρε βίζα για διαμονή στην ανώτερη αυτή χώρα... Μα ποτέ δεν έρχεται μόνη.

Υπερηφάνεια, αλαζονεία, επίδειξη δύναμης και πλούτου, σκληρότητα, ύβρεις... αμετανόητες οι πρακτικές. Ο λύκος δεν αλλάζει...

Μα δεν μπορούσε, δε γινόταν να επιπλήξει η Καγκελάριος τους βουλευτές κυβέρνησης και συμπολίτευσης για τους άλογους χαρακτηρισμούς τους κατά χώρας της Ένωσης... Διπλωματία? Αδυνάτων όπλο κι όχι των πανίσχυρων οικονομιών που κάτω από το μανδύα τους κρύβουν 1,7 τρισεκατομμύρια Ευρώ χρέη. Στο χορό ο έντυπος τύπος με επαίσχυντα σχόλια σε έντυπα και με αλλεπάλληλα υβριστικά άρθρα και στα φόρουμ τους ο απλός Γερμανός να βγάζει χολή και φαρμάκι...

Είναι απλά η Γερμανία. Πάντα η ίδια ιστορία γι΄ αυτό και προσπερνιέται από το γερμανικό λαό η ανάγνωσή της... Ξέρουν απλά που οδηγούνται και τι σκοπεύουν να πράξουν...

Δύσκολο το έργο να καθαρίσεις την κόπρο του Αυγεία... Ειδικά όταν ούτε αυτή η εκτροπή του Αχελώου δε θα έδινε τη λύση κι ας οδηγούσε μες στο στάβλο, όπως κατάντησαν αυτή την χώρα απάτριδες γραικύλοι...

Γραικός και γραικυλισμός, ξενιστές και παράσιτα... Και λίγο πιο κει ξεσκισμένος χιτώνας η εθνική μας αξιοπρέπεια και η εθνική μας κυριαρχία να στέκει γυμνή...

Πυγμή το ζητούμενο...

Θα δείξει...

Σαν παραμύθι...

... σε μια εποχή όχι πολύ μακρινή από την παρούσα, σε μια χώρα σκιά του ηρωικού και ένδοξου παρελθόντος της, κυβερνούσαν κάποιοι κατ' επίφαση άριστοι που ονομαζόταν Έλληνες πολιτικοί και τους οποίους εξέλεγε ο λαός της με δημοκρατικές διαδικασίες για να κυβερνηθεί εν συνεχεία από αυτούς με περισσή δημοκρατική ευαισθησία...

Για πολλά χρόνια αυτή η έρμη χώρα σκοινοβατούσε ανάμεσα στην επιβίωση λόγω της γειτνίασής της με φιλήσυχους και φιλειρηνικούς γείτονες αλλά και της αυτοκαταστροφής της όντας υπέρμαχος της φράσης "Κλωτσάμε τη γεμάτη καρδάρα γάλα γιατί έτσι μας αρέσει".

Η εργατικότητα και η υπερηφάνεια κύρια χαρακτηριστικά αυτού του σπουδαίου λαού, μα δυστυχώς μια κατάρα πλανιόταν πάνω από τον τόπο αυτό...

Η κατάρα της λήθης...

...

Όμορφα τα παραμύθια, σε βάζουν σε κόσμους μαγικούς όπου σιδερόφραχτοι ιππότες δε διστάζουν να αντιμετωπίσουν θεούς και δαίμονες, δράκους και τέρατα για να ελευθερώσουν την πανέμορφη θηλυκή οπτασία που νωχελικά και με αέρινες κινήσεις μυρίζει το αρωματισμένο μαντηλάκι της προικισμένη με την απαιτούμενη υπομονή ώστε να το προσφέρει στον σωτήρα της και να του δοθεί εν συνεχεία σφραγίζοντας τα χείλη της ηδονικά πάνω στα δικά του, ως επιστέγασμα της άνευ όρου παράδοσής της...

Πριν όχι και τόσο πολλά χρόνια, με όχι και τόσο άγνωστους πολιτικούς - τους ίδιους στην ουσία που έχουν εκείνοι τη χαρά κι εμείς την ατυχία - να μας κυβερνάνε, η χώρα της Ελλάδας σύρθηκε για να ανταπεξέλθει σε καταστάσεις, γεγονότα και βάρη που τελικώς αποδείχτηκαν ανώτερα των όσων θα μπορούσε να σηκώσει...

Ναι σαφώς, αυτό το έθνος βασιζόμενο στους λίγους, τους απλούς, πάντα μεγαλουργούσε σκορπίζοντας τον κάθε άτυχο εχθρό σαν φύλλα Φθινοπώρου που τα απλώνει ο άνεμος στο κάθε πέρασμά του. Μα σαν το τρόπαιο της νίκης να στήσει επιχειρούσε, η νίκη εξανεμίζονταν σαν φύλλα Φθινοπώρου...

Ειμαρμένη. Η λήθη κι ο ηλίθιος, καμιά σχέση με τον περιπλανώμενο εντέλει...

31 Ιανουαρίου 1996, ξημερώματα μια μέρας δίχως ψευδαισθήσεις πλέον... καμιά απολύτως σχέση με τα ξημερώματα μιας 28ης Οκτωβρίου κάποιου άλλου έτους γεμάτου πράξεις ηρωικές, θεϊκές κι ανεπανάληπτες, κι ας σκόνταψε για άλλη μια φορά στο στήσιμο τροπαίου...

Ίμια 1996, άχαρες μέρες, γκρίζες μέρες που θα κληροδοτήσει γκρίζες γραμμές και γκρίζες ζώνες. Έργο των αρίστων? Μάλλον των αρεστών και σε όσους αρέσκονται τύχες των άλλων να ετοιμάζουν... Μαθήματα που δεν εμπεδώθηκαν, κι ένα κράτος που δε στάθηκε στο ύψος του, άθελα ή ηθελημένα - και πέρα από ένα ξέσπασμα που θα μπορούσε να έχει αλλάξει τα πάντα, να έχει κουρνιάσει έκτοτε σαν αδέσποτο, σα δαρμένο ζωντανό με την ουρά στα σκέλια...

Σκληρός χαλκός... κασσίτερος, πολύτιμο χρυσάφι κι ασήμι να τον ντύνουν... πέντε οι πτυχές μετάλλων περίτεχνα δεμένες, δοράτων και βελών αιχμές να αποκρούουν... λαμπρό στεφάνι, τρίδιπλο κι αργυρός τελαμώνας να κρέμεται, το σύνολο να δένει... το σώμα Αυτού που έμελλε να την κρατά, αλώβητο ν' αφήσει...

Μια χώρα που σύρθηκε σ' ένα στημένο παίγνιο, με τους πολιτικούς της ηγέτες ως άλλος Αγαμέμνονας θυσία το παιδί τους να προσφέρουν... Ούριος Άνεμος το ζητούμενο κι η Τροία περιμένει...

Η υπερηφάνεια ενός ολόκληρου έθνους θυσιάστηκε στα Ίμια, σ' ένα άχαρο και θλιβερό βωμό, χτισμένος σε παρασκήνια επαίσχυντων κι ανήθικων πράξεων... Πού πήγαν εκείνες οι ηρωικές στιγμές? Πώς έγινε και φώλιασε αυτός ο ανεξήγητος ο φόβος της απώλειας όταν μετά την κατ' επίφαση σοφή και νηφάλια αποφυγή αυτής τίποτα πλέον δε μας ανήκει?

Πώς να χαρακτηριστείς και σε ποιο βάθρο να τοποθετηθείς από την Ιστορία όταν συγκεντρώνεις πολεμικές δυνάμεις, με τους πολιτικούς σου αντιπάλους να βάζουν στην άκρη τις όποιες αντιρρήσεις και διαφωνίες τους επικροτώντας τις αποφάσεις σου στο έπακρο, κι εσύ ως άλλος Εφιάλτης τους Μήδους πίσω από την πλάτη όσων επέλεξαν στενά για να φυλάξουν, ως πειθήνιο όργανο οδηγείς?

Ο φόβος της απώλειας ή της καταστροφής, η απειλή θανάτου, η απειλή κατάρρευσης του πεζού μας κόσμου, ή η αβεβαιότητα της οποιασδήποτε έκβασης ο λόγος που το ξίφος μπήκε στο θηκάρι αν και είχε μισοτραβηχτεί? Με ποιον τρόπο θα εναντιωθείς σε άνομες πράξεις κι απαιτήσεις όταν αντί για πυγμή δουλικά το χέρι θα σηκώνεις σ' όποιον επιβουλεύεται τα δίκαιά σου?

Πού πήγε αυτό το σθένος και η σιγουριά της προηγούμενης μέρας? Ποιες Σειρήνες τα αυτιά σου πλάνεψαν να μην εναντιωθείς στα όσα από μακριά ως άνομα κι ανέντιμα σφυρίζουν?

Μήπως πιο έντιμη η φυγή και το πέταγμα ασπίδας? Ή ταν ή επί τας, το πρόσταγμα της αιώνιας ελληνίδας μάνας, κι ας γέννησε και τον Αρχίλοχο που έσωσε τη ζωή του πετώντας την ασπίδα του στους θάμνους ώστε να τρέξει πιο γρήγορα προς τη ...σωτηρία ...

"Από τους Σάιους χαίρεται κάποιος με την ασπίδα που άρμα αψεγάδιαστο σιμά σ' ένα δεντρί άθελά μου άφησα. Εγώ ξέφυγα τη μοίρα του θανάτου.

Η ασπίδα ας πάει στ' ανάθεμα. Πάλι θε ν' αποχτήσω, όχι χειρότερή της..."

Πάνοπλοι εισήλθαμε στο προσχεδιασμένο πεδίο μάχης κι ας είχαν άλλοι την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ένας λαός-γροθιά, αρωγός στην προσπάθεια των αρίστων του που τελικώς πήραν αρεστές για τους αθέατους που τα νήματα κινούν, αποφάσεις...

Ποια είναι πιο εύκολη θυσία? Να θυσιάσεις την υπερηφάνεια της πατρίδας σου, ή να θυσιάσεις τη θέση που κατέχεις? Σαφώς το πρώτο, αν κρίνουμε από τις εξελίξεις. Και τα νηφάλια μισόλογα που ήρθαν να σβήσουν τις ιαχές που τρόμαξαν εχθρούς και άσπονδους φίλους, και άκουγαν στο "τι θέλατε? Να θυσιάσουμε τα παιδιά μας?" απτή απόδειξη του ότι απλά σταθήκαμε μικροί, δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι, για μια ακόμη φορά αντάμα...

Τρία παλικάρια θυσία στο βωμό της ατολμίας που την πληρώνουμε και θα συνεχίσουμε να την πληρώνουμε καθώς αυτάρεσκα αγκιστρωθήκαμε στην κάλπικη ασφάλεια μιας ξένης αγκαλιάς...

Τρία παλικάρια που αψήφησαν το θάνατο στην ιδέα και στη θέα του οποίου ουδείς δύναται νηφάλιος και ήρεμος να στέκει.

Τρεις μανάδες που βγήκαν από το παρελθόν για να δουν τα παιδιά τους να επιστρέφουν πάνω στην ασπίδα τους, χωρίς να ρίξουν μια ματιά στις πεταμένες ασπίδες των αρίστων...

...και μία χώρα έρμαιο στις ορέξεις του κάθε πικραμένου, όσο μικρού ή όσο μεγάλου κι αν φαντάζει. Γιατί η μπουκιά που θα σου κλέψουν, απλά την όρεξή τους θα μεγαλώσει...

Ο κάργα πολιτισμένος μας κόσμος διέπεται από τις ίδιες νόρμες και κανόνες που πάντα αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά του. Θεάρεστα, πανέμορφα και φοβερά και τρομερά τα βαρύγδουπα που ακούν στο "Ναι στην Ειρήνη, Όχι στον Πόλεμο", "το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του" και "Τρακτέρ κι όχι τανκ κι αεροπλάνα"... Η δημοκρατία η περιβόητη, αυτή η αθώα και πανέμορφη νεανίδα, καταλύεται δυστυχώς όχι μόνο από τανκ αλλά κι από τρακτέρ, το νιώθουμε άλλωστε κάθε δυο και τρεις στο πετσί μας...

Καλές κι άγιες οι φράσεις που αποσκοπούν στον εφησυχασμό και στην ωραιοποίηση της φυγής και της παράδοσης... Μα κάτι παραπάνω ήξερε ο θείος Κικέρων με τη ρήση του...

"Αν θες ειρήνη προετοιμάσου για πόλεμο"

Συμπαντική νομοτέλεια...

...

Πώς γίναμε έτσι τελικά? Πώς φτάσαμε σ' αυτό το σημείο? Πού πήγε εκείνο το χαρισματικό που διέκρινε τη φύση μας και που μας τοποθέτησε σ' εκείνο το σημείο, λαούς να οδηγούμε? Πώς καταντήσαμε έρμαιο, εχθρών και φίλων περιγέλασμα?

Πολλά χάσαμε ως λαός στη διάβα του χρόνου... υπερηφάνεια, ευρηματικότητα, εργατικότητα, θάρρος, θράσος, σθένος, κράση... Μ' αυτό που πονάει πιο πολύ είναι η τσίπα που χάθηκε, το έρμο το φιλότιμο... Κι άριστοι χωρίς φιλότιμο, τυχάρπαστοι τυχοδιώκτες φαντάζουν και μόνο.

Ανύπαρκτη ελληνική διπλωματία... γιατί?

Τελικά αυτό το παγωμένο ελβετικό θέρετρο του Νταβός και ο Ιανουάριος ως μήνας τους πάει τους Τούρκους. Μπορεί ως Έλληνες να τρέφουμε ανάμεικτα συναισθήματα για τη γείτονα χώρα με την οποία είμαστε δεμένοι με μια τρισυπέροχη σχέση μίσους, πάθους και κουμπαριάς, εν τούτοις δε θα ήταν άσχημο για την παιδαριώδη ελληνική διπλωματία να παρακολουθήσει τις κινήσεις τις αντίστοιχης ενήλικης τουρκικής, και ειδικά στο "κεφάλαιο" που ακούει στον τίτλο "Πώς υπερασπίζεσαι με επιτυχία τα συμφέροντα της χώρας σου" δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην υποσημείωση που ακούει στο χαριτωμένο "Πώς κερδίζεις τις εντυπώσεις"...

Δεν εξηγούνται οι άχαρες νηπιακές - γεμάτες άγχος και ανασφάλεια κινήσεις της πλευράς μας όλες αυτές τις δεκαετίες. Στο Νταβός του Παπανδρέου - Οζάλ πήγαμε έχοντας τα καλύτερα χαρτιά στα χέρια μιας και η συνάντηση ήταν μετά τα γεγονότα με το τουρκικό ωκεανογραφικό "Σισμίκ" το Μάρτιο του 1987 όπου οι έρευνές του για πετρέλαιο εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας κόντεψαν να οδηγήσουν τις δύο χώρες σε σύρραξη. Η οποία σύρραξη τελικώς αποφεύχθη με την αναδίπλωση των Τούρκων μετά την εντολή Οζάλ να μείνει το Σισμίκ εντός τουρκικών χωρικών υδάτων... Νίκη ελληνική το Μάρτιο του 1987 για να ακολουθήσει η προαναφερόμενη περιβόητη πια συνάντηση στο Νταβός μεταξύ των δύο ηγετών όπου αν και ως νικήτρια στην προηγούμενη κρίση η Ελλάδα, δεσμεύτηκε να μην προχωρήσει ούτε η ίδια σε οποιαδήποτε έρευνα στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου...

Ακολούθησε το έντεχνο και περίφημο mea culpa του Α. Παπανδρέου που χαρακτήρισε και την όλη τακτική που ακολουθήθηκε από την ελληνική διπλωματία στη μειωτική αυτή συμφωνία για τα ελληνικά συμφέροντα...

Για να φτάσουμε στα γεγονότα των Ιμίων...

Εν μέσω πολιτικών αλλαγών που ακολούθησαν την περίοδο ακυβερνησίας στην χώρα μας λόγω των προβλημάτων υγείας του τότε πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου, η αλλαγή κυβέρνησης συντελέστηκε με τη μεταφορά του δαχτυλιδιού της πρωθυπουργίας που πέρασε από τα αδύναμα χέρια του Ανδρέα Παπανδρέου στο χέρι του ψυχρού λογιστή Κ. Σημίτη ο οποίος ως νέος Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος, ευθύς θα υψώσει το δικό του λάβαρο με το δαφνοστολισμένο "ΟΝΕ ή Όλεθρος" ...

Η πολιτική Σημίτη είχε από νωρίς την υπογραφή της. Η μείωση των αμυντικών δαπανών άμεση προτεραιότητά του νέου πρωθυπουργού καθώς οι απόψεις του ήδη είχαν δει το φως νωρίτερα. Αλλά ένας πρωθυπουργός, ένας ηγέτης, θα πρέπει να έχει σφαιρική αντίληψη κι όχι τετράγωνη ψυχρή λογική. Αλλιώς πώς να χαρακτηρίσεις την υπογραφή αυτού του άχαρου επιλόγου της ελληνικής αναδίπλωσης, της ελληνικής ήττας στο ζήτημα τον Ιμίων? Πώς γίνεται εκτός του νυμφώνος κι από σίγουρο βήμα να ζητάς περιορισμούς - κατάργηση εξοπλιστικών προγραμμάτων και όταν λάβεις το τιμόνι της διακυβέρνησης να δικαιολογείς τα αδικαιολόγητα ως "έλλειψη αναγκαίας στρατιωτικής δύναμης για επιβολή"? Απλά η απειρία ενός πολιτικού ηγέτη που αποδείχτηκε μικρότερος των περιστάσεων...

Πολεμικό κλίμα για ημέρες στην περιοχή των βραχονησίδων αλλά οι ελληνικές κινήσεις ...νηφάλιες και ψύχραιμες. Οι όποιες συναντήσεις θα γίνουν στο γραφείο του πρωθυπουργού, την βραδιά της ντροπής υπουργοί θα χαριεντίζονται σε ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς - κινήσεις παιδαριώδεις και αδικαιολόγητες - ενώ νωρίτερα ο απόπλους του στόλου από το ναύσταθμο της Σαλαμίνας θα έχει μεταδοθεί ζωντανά από ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι με ξερολίστικα σχόλια τηλεμαϊντανών που θα κάνουν Αμερικανούς και Τούρκους να τραβάνε τα μαλλιά τους για την αχρήστευση της πανάκριβης δορυφορικής επόπτευσης του χώρου του Αιγαίου... Αρκούσε να κάνουν ζάπινγκ σε ελληνικά κανάλια ώστε να δουν πότε θα ξεκινήσει ο ελληνικός πολεμικός στόλος για την περιοχή της έντασης και να μάθουν με κάθε λεπτομέρεια τα σκάφη και τον οπλισμό που διαθέτουν από Έλληνες δημοσιογράφους που πρώτα μιλούν και εν συνεχεία σκέφτονται ...

Πολιτική ηγεσία, υπουργοί, δήμαρχοι, δημοσιογράφοι, τηλεμαϊντανοί, ανευθυνοϋπέυθυνοι γραμματείς και φαρισαίοι μικρότεροι των περιστάσεων...

Για να ακολουθήσει η Συνθήκη της Μαδρίτης όπου μετά το ταπεινό "Ευχαριστούμε τις ΗΠΑ" του Σημίτη που κόντεψε να μετατρέψει την ελληνική Βουλή σε βουλή της Κορέας, θα οδηγηθούμε σε ένα ακόμα ξεβράκωμα της χώρας αποδεχόμενοι τα "κοινά συμφέροντα των δύο χωρών στο Αιγαίο"...

Η τουρκική χατζάρα του casus belli να αιωρείται ακατάπαυστα πάνω από το ελληνικό ακατοίκητο και να απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο σε περίπτωση η τελευταία αυξήσει την αιγιαλίτιδα ζώνη στα 12 μίλια και δημιουργήσει αλιευτική ζώνη στο Αιγαίο όπως το Δίκαιο της Θάλασσας ορίζει και όλες οι πολιτισμένες χώρες του κόσμου έχουν αποδεχτεί και συνυπογράψει (πλην της Τουρκίας). Και η απειλή πολέμου να ισχύει ακόμη και αν τα 12 μίλια εφαρμοστούν στο ... Ιόνιο Πέλαγος. Βεβαίως βεβαίως η Τουρκία καμαρώνει τα 12 μίλια της στην Μαύρη Θάλασσα αν και δεν έχει υπογράψει την περιβόητη Συνθήκη...

Το γαλάζιο του Αιγαίου μετατράπηκε σε γκρίζο. Το πολυδιαφημισμένο δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) Ελλάδας-Κύπρου έμεινε στα χαρτιά, γκρίζες ζώνες παντού, με μια Τουρκία να κάνει λόγο για πάνω από χίλιες βραχονησίδες, νησίδες, ακόμα και κατοικημένα νησιά που δεν είναι ελληνικά κι οπότε θα πρέπει να επαναδιαπραγματευτεί το καθεστώς κυριαρχίας των...

Για να συνεχιστούν οι παιδαριώδεις κινήσεις από ελληνικής πλευράς με ζεμπεκιές, με κουμπαριές, με μέτρα ανοικοδόμησης εμπιστοσύνης που μόνο η ελληνική πλευρά τήρησε, με στρατιωτικές ασκήσεις που πάγωσαν, με βιβλία ιστορίας που ξαναγράφτηκαν σε νέο πνέυμα "καλής γειτονίας" απαλείφοντας γεγονότα και εκφράσεις που ενοχλούσαν τους κουμπάρους και με ό,τι αυτό συνεπάγεται, με τουρκικές αιτιάσεις κι απαιτήσεις να μην συμπεριλαμβάνονται ελληνικά νησιά σε ασκήσεις του ΝΑΤΟ - νησιά που θεωρεί ως αποστρατιωτικοποημένη ζώνη -με τουρκικές κινήσεις αλλαγής του FIR Αθηνών, με καθημερινές πτήσεις υπερπτήσεις και παραβιάσεις τουρκικών οπλισμένων αεροσκαφών που επιδεικτικά δεν καταθέτουν σχέδια πτήσης καθώς πετούν σε "τουρκικό εναέριο χώρο" όπως με θράσος βαφτίζουν τον εναέριο χώρο μεταξύ 6 και 10 μιλίων, και "τουρκικό έδαφος" τα ελληνικά νησιά που έχουν βάλει στόχο, ακυρώνοντας τα 10 μίλια εναέριου χώρου που ισχύει για την Ελλάδα από τη δεκαετία του 30 κι έχουν αποδεχτεί άπαντες - ακόμη και η Τουρκία έως τη δεκαετία του 70 - οπότε και ...δεν υποχρεούνται να δηλώσουν τίποτα. Η χώρα μας, σύμφωνα με την τουρκική άποψη, δικαιούται και μόνο αυτό θα έχει, 6 μίλια χωρικά ύδατα και αντίστοιχο εύρος εναέριου χώρου... Οτιδήποτε άλλο δεν αναγνωρίζεται κι ας ορίζεται μέσω διεθνών συνθηκών...

Και ως χώρα και ως ελληνική διπλωματία τι πράττουμε? Ζεμπεκιές, κουμπαριές, ευχολόγια, κλάδους ελαίας, αγαπουλίτσες και αγκαλιαζόμαστε με συνθήματα "το αιγαίο ανήκει στα ψάρια του"... Σαφώς. Μόνο που οι καρχαρίες της απέναντι όχθης έχουν άλλη άποψη κι όχι τόσο φιλειρηνική...

Έχεις μια κυβέρνηση που τον χώρο της Εθνικής Άμυνας τον έχει μετατρέψει σε παιδική χαρά, έχεις μια αντιπολίτευση που ζει στον δικό της ουτοπικό κόσμο όπου όλα ρόδινα θα ήταν αν ακολουθηθούν οι δικές της προτροπές, τυχοδιώκτες πολιτικούς να ζητούν περιορισμό των κονδυλίων (ακόμα και των άκρως απαραίτητων) για την εθνική άμυνα και τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, ζητούν "περισσότερο βούτυρο κι όχι κανόνια", "περισσότερα τρακτέρ (για να ενισχυθούν μάλλον τα αγροτικά μπλόκα) και όχι τανκ", 5% και βάλε επί του ΑΕΠ για την θαυμάσια ελληνική Παιδεία που μεγαλουργεί - απόδειξη η κατάσταση των ελληνικών πανεπιστημίων και η θέση τους στην παγκόσμια κλίμακα - περισσότερα λεφτά για το περιβάλλον τη Δευτέρα για να έρθουν οι περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένοι και να κόψουν και τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου την Τρίτη, κι έναν Υπουργό Εθνικής Άμυνας (τι πιο κάλπικο κι άχρηστο υπουργείο) να μην κρατιέται να βροντήξει για ψηφοθηρικούς λόγους την ανακοίνωση για εξάμηνη θητεία όταν την ίδια στιγμή δεν υπάρχει ούτε το 1/3 κληρωτών που απαιτείται για επάνδρωση των μονάδων...

Πόσο πιο αδηφάγο, ερασιτεχνικό και ανίκανο κράτος από αυτό...

Μια τραγελαφική ελληνική διπλωματία - ανέκδοτο που και η πιο μικρή της επιτυχία θα ξεσκιστεί από τους εγχώριους πολιτικούς φωστήρες της αντίπαλης πτέρυγας με την πλέον χείριστη μορφή λαϊκισμού, υπουργοί που ξεχνούν ότι ο ρόλος τους είναι η προάσπιση των συμφερόντων του έθνους και όχι η στάση, συμπεριφορά κι επιδιώξεις Ιζνογκούντ...

Ηγέτες μικρότερων παρατάξεων που θα ζητήσουν με στόμφο και περισσή υποκρισία κατάργηση εξοπλισμών, σωμάτων ασφαλείας, διάλυση στρατού, ξεχνώντας ότι σε μια σύρραξη (καθώς δεν είναι όλοι φιλειρηνικοί, πράοι ταπεινοί και αγαθοί σαν έσενα) δεν αρκούν για να κατατροπώσεις τον βάρβαρο επιτιθέμενο οι ρίψεις με βόμβες μολότωφ, όπως τη διπλανή διμοιρία των ΜΑΤ...

Ηγέτες άλλων μικρότερων παρατάξεων που με κορόνες και φανφάρες θα μας οδηγήσουν πέρα από την Κόκκινη Μηλιά, θα καρφώσουν πάλι τον σταυρό στον τρούλο της Αγιά Σοφιάς και...θα τους δείξουν όλους... θα τους ξεσκίσουν μιλάμε...

Με τι φόντα και τι προσόντα, κύριοι Μεγαλέξαντροι, Βουλγαροκτόνοι και Τουρκοφάγοι?



Επιστρέφοντας στην Αρχή... Οι κινήσεις της τουρκικής διπλωματίας θα έπρεπε να διδάσκονται στους υποψήφιους Έλληνες διπλωμάτες. Καθώς δεν μπορείς παρά να βγάλεις το καπέλο που δε φοράς σ' εκείνους που φορτωμένοι με πάσης φύσεως γενοκτονίες και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, θα στρογγυλοκαθίσουν και θα επιτεθούν φραστικά στον συνάδελφο εγκληματία και θα τον κατηγορήσουν με ύφος "πνιγμένο από το δίκιο και την ιερή αγανάκτηση" ότι εγκλημάτησε κατά παιδιών και βρεφών του παλαιστινιακού λαού κι ότι στρέφεται κατά της ειρήνης, ενώ με ύφος ηρωικό θα αναγγείλει στους κουτόφραγκους ότι "Στο Νταβός δεν ξαναπατώ". Δηλώσεις που απευθείας θα μετατρέψουν τον μέχρι πρότινος επικίνδυνο ισλαμιστή πολιτικό σε ηγέτη όλης της περιοχής, και ηγέτη των Αράβων, για να επιστρέψει με τον τίτλο Ερντογάν Α' ο Πορθητής στην πατρίδα του...

Από την πλευρά μας, τα εύσημα στους παμπόνηρους ανατολίτες κουμπάρους μας και σπονδή στο πανούργο του χαρακτήρα τους...

Και όσον αφορά την ελληνική διπλωματία και την ...περήφανη ελληνική εξωτερική πολιτική που αγναντεύει τις εξελίξεις εκ του μακρόθεν με τη φραπεδιά ανά χείρας, σπονδή στη μαλακία που τους δέρνει._

ΚΥΣΕΑ κι ...άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε

Με τυμπανοκρουσίες και λοιπά όμορφα, συνεδρίασε το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ) υπό την προεδρία του Κώστα Καραμανλή. Οι στόχοι της Ελλάδας τέθηκαν επί τάπητος και ακούν (ως συνήθως) στο όμορφο και εύπεπτο "η Ελλάδα έχει ως στόχο της βελτίωση των σχέσεων με τη γείτονα, και για το 2009"...

Μάλιστα...

Αυτό που δεν τονίστηκε ιδιαίτερα είναι ποιους στόχους να έχει άραγε η Τουρκία, κρίνοντας πάντα από την συμπεριφορά της ως δείγμα του πώς αντιλαμβάνεται τις σχέσεις "καλής γειτονίας". Σοβαρότητα και νηφαλιότητα ως συνήθως θα χαρακτηρίζει τις κινήσεις μας, (τι χαρά, τι χαρά!) με τη διαφορά ότι προστέθηκε μία ακόμη παράμετρος αρκούντως περίεργη... Αφού λοιπόν το ΚΥΣΕΑ εξέτασε την τουρκική προκλητικότητα εστίασε στο Νέο Ελληνικό Δόγμα: ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων, ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και... στρατηγική μη έντασης... Όπερ και σημαίνει θα είμαστε, μιλάμε, απίστευτα ψύχραιμοι ώστε να πανικοβληθούν οι γείτονες, κάπως σαν το θύμα του βιαστή που αφού δεν μπορεί να τον αποφύγει θα κάτσει να τον ευχαριστηθεί όπως προκύπτει από τα συμφραζόμενα...

Ο δε - καθ΄όλα σεβαστός υπουργός Εθνικής Άμυνας - κος Μεϊμαράκης, τόνισε πολύ όμορφα ότι "δεν μας δημιουργεί πρόβλημα η τουρκική άσκηση που εξελίσσεται αυτές τις μέρες στο Αιγαίο". Με τη διαφορά ότι ανάμεσα στα νησιά μας - έστω και αν είναι διεθνή ύδατα - "γυμνάζονται" οι κάργα φιλήσυχοι γείτονες εδώ παραδίπλα... Δικές μας περιοχές δεσμεύουν για να αθλούνται τα καλόπαιδα στην "Ευελικτη Πένσα" τους, όπως ονόμασαν την παρούσα άσκηση με την οποία μας φλόμωσαν σε παραβιάσεις...

Για τις υπερπτήσεις πάνω από τα νησιά μας τώρα, ο κ. Μεϊμαράκης τόνισε ξαναμανά ότι πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι και προσεκτικοί, λέει. "Πιστεύω ότι οι Τούρκοι θα καταλάβουν ότι δεν μπορούν να κάνουν τέτοιες υπερπτήσεις", συμπλήρωσε ...χωρίς να γελάσει ο αθεόφοβος...

Εν ολίγοις, αφού εμείς πλέον θα γίνουμε πολύ προσεχτικοί και ψύχραιμοι, οι Τούρκοι, λέμε, θα σκιαχτούν πολύ πολύ και θα σταματήσουν τις υπερπτήσεις, ειδικά όταν θα ξέρουν πλέον ότι η στρατηγική μας θα είναι "μη έντασης" όπως με στόμφο διατυπώθηκε... Προσωπικά είχα να χαρώ τόσο πολύ από το άλλο το πασοκικό δόγμα το περιβόητο (δεν παραχωρούμε τίποτα - δε διεκδικούμε τίποτα)... Καθώς σύντεκνοι, που θα έλεγε κι ο άλλος, μ' αυτούς εδώ που μπλέξαμε τους νέους 300 θερμοπυλομάχους, θα ανησυχήσουμε μόνο εάν δούμε τουρκικά μαχητικά να πετάνε πάνω από την Ακρόπολη των Αθηνών. Αλλά είμαι σίγουρος, αδέλφια, την ελληνική σημαία της Υπερνομαρχίας Αθηνών, δε θα την υποστείλουμε ποτέ ποτέ! ... λέμε τώρα...

Πολύ όμορφα όλα αυτά...

Αυτά στα οποία δεν απαντούν οι κύριοι των Εξωτερικών και της Άμυνας και οι θιασώτες του "Το Αιγάιο ανήκει στα ψάρια του", είναι με ποιον τρόπο θα υπερασπιστείς τα δίκαιά σου (στηρίζομαι ο έρμος στη δήλωση "ετοιμότητα Ενόπλων Δυνάμεων, αποφασιστικότητα και λοιπά γλαφυρά και έμορφα...) όταν έχεις παραλάβει τα πιο σύγχρονα βαρέα άρματα στον κόσμο και δεν έχεις αγοράσει πυρομαχικά και σε περίπτωση πολέμου θα τα έχεις στις αποθήκες?

Όταν έχεις παραγγείλει 17-18 επιθετικά ελικόπτερα που είναι η ραχοκοκαλιά κάθε σύγχρονου στρατεύματος και δεν τα παραλαμβάνεις γιατί θα πέσουν οι οικονομικοί δείκτες που έχεις να παρουσιάσεις καθώς θα πρέπει να τα αποπληρώσεις? (Τα οποία παρεμπιπτόντως δεν βρίσκονται στα ράφια των εταιριών κατασκευής αλλά κατασκευάζονται με τις απαιτήσεις του εκάστοτε πελάτη και οι παραδόσεις ξεκινούν 3-4 χρόνια μετά την παραγγελία)...

Κι όταν σου λένε, "κύριε Καραμανλή είναι έτοιμα, υπογράψτε να τα παραλάβετε", εσύ σφυρίζεις αδιάφορα. Και η εταιρία που τα κατασκεύασε, μαλάκας δεν είναι. Θα τα χρυσοπουλήσει αλλού, έτοιμο πράγμα γαρ! Για να το μάθει η Τουρκία ότι η Ελλάδα είναι στο "ναι μεν, αλλά" και θα πρεσάρει απίστευτα για να πάρει το ετοιμοπόλεμο υλικό μιας και δεν της έμεινε ελικόπτερο για ελικόπτερο εκεί στο Κουρδιστάν...

Τα υποβρύχια από Γερμανία δεν τα παραλαμβάνεις για ίδιους λόγους, γιατί λέει το ένα γέρνει κάποιες μοίρες.. Τρελαίνεσαι με την ιδέα ότι η Τουρκία θα σου πάρει την ευθύνη έρευνας και διάσωσης γιατί περιμένει σαν τον βιαστή στη γωνία... Και τι κάνεις? Αντί να ανανεώσεις τον στόλο των ανθυποβρυχιακών αεροσκαφών εκ των οποίων είχες 4, σου έμειναν δυο και θα αποσυρθούν τέλος του 2009 και μετά χέσε μέσα, κάθεσαι και πλέκεις με στόμφο... δόγματα...

Ωρύονται όσοι ασχολούνται με τον χώρο της Παιδείας και σκίζουν τα ιμμάτιά τους ώστε επιτέλους, λέει, η εθνική θρησκευτική μας Παιδεία να λάβει το 5% επί του ΑΕΠ για να τα κάνουν εν συνεχεία λαμπόγυαλα στις πανεπιστημιακές σχολές και τα σχολεία, όπως αρέσκονται να κάνουν τα καλόπαιδα.. Πανεπιστήμια λέει, κι όχι κανόνια! Λεφτά στην Παιδεία για να πιάσουν τόπο, με τέτοια μπουμπούκια γύρω μας που ξέρουν να σέβονται τον εθνική περιουσία, οπότε να τους δοθεί κι άλλη...

Μόνο που τα βλήματα αυτά δε γνωρίζουν ότι ολόκληρη εθνική άμυνα με το συνολικό ποσό τακτικού προϋπολογισμού και εξοπλιστικών προγραμμάτων ανέρχεται στο 2,5% επί του ετήσιου ΑΕΠ και ο στόχος είναι να περιοριστεί στο... 1% με στοιχεία της Στρατηγικής. Και τουλάχιστον στην παρούσα φάση έχεις μια άμυνα όπως τέλος πάντων την έχεις, φόβητρο σε κάθε κερατά που σ' επιβουλεύεται...

Το δόγμα των αστράτευτων τυχοδιωκτών εντός και εκτός βουλής του "όχι λεφτά για την άμυνα"... ΠΟΙΟΥΣ εξυπηρετεί τελικά? Σίγουρα όχι αυτή την έρμη εδώ κάτω και τα όσα εκπροσωπεί...

Κι όσο στο κοντάρι της στέκεται καμαρωτά ένας σταυρός που δείχνει πόσο όμορφα βαδίζουμε με το σταυρό στο χέρι εμείς οι κάργα ευσεβείς, ή κουρνιάζει κάποιο περιστέρι που δείχνει πόσο φιλειρηνικοί είμαστε λέμε, μακριά δεν πάμε... Καθώς δεν είναι το θέμα να είσαι εσύ μόνο φιλειρηνικός, χρειάζεται κι άλλον για να χορέψεις σωστά το ταγκό...

Οπότε ας αφήσουμε ομαδικώς τα εύπεπτα και γουστόζικα "δόγματα" κι ας δούμε κατάματα την αλήθεια, όπως εκφράστηκε προ πολλού...

Αν θέλεις να προφυλάξεις την ειρήνη, ετοιμάσου για πόλεμο... Και δεν είναι πολεμοχαρής η άποψή μας ούτε εθνικιστική. Απλά νηφάλια και ψύχραιμη... όπως πρέπει, με τη σωστή οπτική γωνία όμως, όχι αυτή που φοβάται και τη σκιά της... Γιατί άλλο, γάιδαρος με λεοντή όπως στην παρούσα κι άλλο λιοντάρι καλυμμένο με προβιά αμνού που δεν τολμά κανείς να το πλησιάσει γιατί ξέρει ότι θα καλοπεράσει κι ο νοών νοείτω...

Κι ως συνήθως, αυτό που σου ανήκει είναι η επιλογή που δικαιούσαι να κάνεις...

Οπότε, διαλέγεις και παίρνεις.